ΤΑΣΕΙΣ

ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ

ΥΛΙΚΟ

ΒΙΝΤΕΟ

11/4/17

Ιδιαιτερότητες των επιθέτων στη Δημοτική

Τα παραθετικά των επιθέτων σε -οτερος, -οτατος γράφονται πάντα με όμικρον εκτός αν προέρχονται από τοπικά επιρρήματα σε -ω.

Παραδείγματα: λιγότερος, νεότερος, προτιμότερος (και όχι λιγώτερος, νεώτερος, προτιμώτερος που ήταν στην καθαρεύουσα), αλλά κατώτερος, ανώτατος ( από κάτω, άνω)
Τα επίθετα κατά την κλίση τους φυλάγουν τον τόνο στη συλλαβή που τονίζεται η ονομαστική του αρσενικού, π.χ.: όμορφος - όμορφη - όμορφο - όμορφου - όμορφης - όμορφων - όμορφους κτλ.

Όταν, όμως, τα επίθετα χρησιμοποιούνται ως ουσιαστικά, κατεβάζουν τον τόνο στην παραλήγουσα (το ίδιο και οι μετοχές) π.χ.: η κατάσταση του αρρώστου (αλλά, η κατάσταση του άρρωστου παιδιού), τα αιτήματα των εργαζομένων (αλλά, τα αιτήματα των εργαζόμενων γυναικών), η εμφάνιση του αγνώστου (αλλά η εμφάνιση του άγνωστου άντρα)
Στα επίθετα σε ής, -ιά, -ί, το η των αρσενικών διατηρείται μόνο στην ονομαστική, αιτιατική, κλητική του ενικού, στις άλλες πτώσεις γράφεται μειώτα, π.χ.: θαλασσής - θαλασσιού - θαλασσιούς - θαλασσιές - θαλασσιά.

Στα επίθετα σε -ύς, -ιά, -ύ, το υ της κατάληξης των αρσενικών και των ουδετέρων διατηρείται μόνο στην ονομαστική, αιτιατική και κλητική του ενικού, στις άλλες πτώσεις γράφεται με ιώτα, π.χ.: ελαφρύς - ελαφριού - ελαφριές - ελαφριά 

gnomikologikon.gr

  Περισσότερα φιλολογικά θέματα εδώ.


Δημοσίευση σχολίου

ΤΡΟΠΟΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

ΑΡΧΕΙΟ ΑΝΑΡΤΗΣΕΩΝ

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ

TRANSLATE THIS SITE

 
Copyright © 2017 ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ
Powered byBlogger