26 Μαΐου τοῦ 1834. Ἡ ἀσήκωτη νύκτα τῆς 25ης Μαΐου ξημέρωσε. Ἡ ντροπὴ τῆς δικαιοσύνης ἔβγαλε κεφάλι στὸ φῶς. Μὰ ἀπὸ κοντὰ καὶ τὸ προσωπεῖο τῶν νέων ἡρώων γινόταν πλέον ἀντιληπτό…
Ἡμέρα Σάββατο. Ἀπὸ τὴν προηγουμένη ἦταν νὰ βγῇ ἡ ἀπόφασις, ἀλλὰ δὲν συμφώνησαν Πολυζωΐδης καὶ Τερτσέτης. Τὸ τὶ ἔγινε ἐκείνην τὴν ἡμέρα στὸ Ναύπλιο δὲν περιγράφεται. Ἡ δίκη γινόταν στὸ τζαμί, ἀλλὰ ἄν καὶ χωροῦσε δύο μὲ τρεῖς χιλιάδες, αὐτὸ γέμισε, γέμισε καὶ ἡ πλατεία ἐμπρός του, καθῶς καὶ οἱ γύρω δρόμοι. Ὅλοι μὲ πιασμένη τὴν ἀνάσα περίμεναν νὰ ἀκούσουν τὴν ἀπόφασι.
Στὶς 10:30 τὸ πρωΐ ἔφεραν τοὺς κατηγορουμένους Δημήτριο Πλαπούτα καὶ Θεόδωρο Κολοκοτρώνη. Ὁ πρόεδρος τοῦ δικαστηρίου Ἀναστάσιος Πολυζωΐδης ζητᾶ ἀπὸ τὸν Ἀντρὲ Μάσον, τὸν ἐπίτροπο, νὰ ὁλοκληρώσῃ τὸ κατηγορητήριόν του, τὴν δευτερολογία του οὐσιαστικῶς, ἀλλὰ αὐτὸς ἀρνεῖται. Κι ἐπεὶ δὴ ἀκριβῶς ἀρνεῖται ἀξιώνει ἀπὸ τὸν Πολυζωΐδη νὰ μὴν δευτερολογήσουν καὶ οἱ δικηγόροι τῶν κατηγορουμένων. Ὁ Πολυζωΐδης ἀρνεῖται νὰ διακόψῃ τὴν δίκη. Ἡ πίεσις εἶναι ἀφόρητος. Ὁ Μάσον παρουσιάζει χαρτί-ἐντολὴ τῶν Ἄρμανσμεργκ, Μάουερ καὶ Ἔϊντεκ, δῆλα δὴ τῶν Ἀντιβασιλέων, ἄρα βασιλικὴ ἐντολή, γιὰ νὰ λήξῃ ἐντὸς τῆς ἡμέρας ἡ δίκη. Ὁ Πολυζωΐδης ἀρνεῖται διότι γνωρίζει πὼς μέσα στὸ δικαστήριον αὐτὸς ὁρίζει τοὺς κανόνες συμπεριφορᾶς. Ἀπειλεῖται εὐθέως μὲ δικαστικὲς διώξεις.
Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και ο Δημήτριος Πλαπούτας καταδικάζονται σε θάνατο κατά τη διάρκεια της βαυαροκρατίας. Είχαν κατηγορηθεί ότι συνωμοτούσαν κατά της αντιβασιλείας. Υπέρ της απαλλαγής τους ψηφίζουν οι δικαστές Γεώργιος Τερτσέτης και Αναστάσιος Πολυζωίδης. Η ποινή τους θα μετατραπεί σε κάθειρξη και θα απελευθερωθούν μόλις ενηλικιωθεί ο Όθων, το Μάιος του 1835.
Στὶς 10:30 τὸ πρωΐ ἔφεραν τοὺς κατηγορουμένους Δημήτριο Πλαπούτα καὶ Θεόδωρο Κολοκοτρώνη. Ὁ πρόεδρος τοῦ δικαστηρίου Ἀναστάσιος Πολυζωΐδης ζητᾶ ἀπὸ τὸν Ἀντρὲ Μάσον, τὸν ἐπίτροπο, νὰ ὁλοκληρώσῃ τὸ κατηγορητήριόν του, τὴν δευτερολογία του οὐσιαστικῶς, ἀλλὰ αὐτὸς ἀρνεῖται. Κι ἐπεὶ δὴ ἀκριβῶς ἀρνεῖται ἀξιώνει ἀπὸ τὸν Πολυζωΐδη νὰ μὴν δευτερολογήσουν καὶ οἱ δικηγόροι τῶν κατηγορουμένων. Ὁ Πολυζωΐδης ἀρνεῖται νὰ διακόψῃ τὴν δίκη. Ἡ πίεσις εἶναι ἀφόρητος. Ὁ Μάσον παρουσιάζει χαρτί-ἐντολὴ τῶν Ἄρμανσμεργκ, Μάουερ καὶ Ἔϊντεκ, δῆλα δὴ τῶν Ἀντιβασιλέων, ἄρα βασιλικὴ ἐντολή, γιὰ νὰ λήξῃ ἐντὸς τῆς ἡμέρας ἡ δίκη. Ὁ Πολυζωΐδης ἀρνεῖται διότι γνωρίζει πὼς μέσα στὸ δικαστήριον αὐτὸς ὁρίζει τοὺς κανόνες συμπεριφορᾶς. Ἀπειλεῖται εὐθέως μὲ δικαστικὲς διώξεις.
Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και ο Δημήτριος Πλαπούτας καταδικάζονται σε θάνατο κατά τη διάρκεια της βαυαροκρατίας. Είχαν κατηγορηθεί ότι συνωμοτούσαν κατά της αντιβασιλείας. Υπέρ της απαλλαγής τους ψηφίζουν οι δικαστές Γεώργιος Τερτσέτης και Αναστάσιος Πολυζωίδης. Η ποινή τους θα μετατραπεί σε κάθειρξη και θα απελευθερωθούν μόλις ενηλικιωθεί ο Όθων, το Μάιος του 1835.
