Το όνομά του ήταν συνώνυμο της πάλης. Ο Χάρης Καρπόζηλος, το προσφυγόπουλο από την Τραπεζούντα, έγινε ο θρύλος του Κατς, κατακτώντας την Ευρώπη και την Αμερική. Γνωρίστε την απίστευτη ιστορία του ανθρώπου που οι παλιοί θυμούνται και οι νέοι πρέπει να μάθουν.
Υπάρχουν ονόματα που χάνονται στον χρόνο, κι ας ήταν κάποτε θρύλοι. Ένα τέτοιο όνομα είναι αυτό του Χάρη Καρπόζηλου. Σήμερα, λίγοι κάτω των 50 τον γνωρίζουν. Κι όμως, υπήρξε μια εποχή που οι δρόμοι άδειαζαν για να τον δουν να παλεύει. Μια εποχή που στις αλάνες του Βύρωνα και της Καισαριανής, η λέξη «Κατς» είχε το δικό του πρόσωπο.
Από την Τραπεζούντα στις αλάνες του Βύρωνα
Η ιστορία του ξεκινά το 1915 στην Τραπεζούντα του Πόντου. Φτάνει στην Ελλάδα ως προσφυγόπουλο, κουβαλώντας μέσα του την αντοχή και την περηφάνια της καταγωγής του. Ο παππούς του ήταν παλαιστής, αλλά τότε αυτό δεν σήμαινε δόξα. Σήμαινε τιμή.
Ο ίδιος, αρχικά, ακολούθησε το ποδόσφαιρο. Έπαιξε στον Ηρακλή Βύρωνα και αργότερα στον ιστορικό Απόλλωνα Αθηνών. Η καριέρα του στην μπάλα, όμως, θα τελείωνε άδοξα και θα ξεκινούσε ένας θρύλος. Σε έναν αγώνα Απόλλωνα-Παναθηναϊκού, εξοργισμένος από μια αδικία, χτύπησε τον διαιτητή. Η τιμωρία; Αποκλεισμός για τρία χρόνια. Αυτό ήταν το τέλος του ποδοσφαιριστή και η γέννηση του παλαιστή.
Ο άνθρωπος που έφτιαξε το "κατς" στις πλατείες
Στην Ελλάδα του '30, η επαγγελματική πάλη δεν υπήρχε με τη σημερινή της μορφή. Δεν υπήρχαν ομοσπονδίες, χορηγοί, ούτε τηλεοράσεις. Ο Καρπόζηλος δεν περίμενε να τον ανακαλύψει κανείς. Πήρε την κατάσταση στα χέρια του. Άρχισε να οργανώνει ο ίδιος αγώνες σε πλατείες και προαύλια σχολείων στην Καισαριανή, τον Ταύρο, τον Βύρωνα και σε ολόκληρη την ύπαιθρο. Πήγε ο ίδιος και βρήκε τον κόσμο του, που τον λάτρεψε σαν λαϊκό ήρωα.
Πατριώτης στο μέτωπο, "αντίσταση" στην Κατοχή
Όταν ήρθε ο πόλεμος του '40, ο Καρπόζηλος πολέμησε στο αλβανικό μέτωπο. Στα μαύρα χρόνια της Κατοχής, συνέχισε να κάνει αυτό που ήξερε καλύτερα: να παλεύει. Όχι για χρήματα, αλλά για να κρατήσει όρθιο το ηθικό και το φρόνημα του κόσμου. Η επιρροή του ήταν τέτοια που οι Γερμανοί τον κυνήγησαν ως στοιχείο που «εμψύχωνε» τον λαό, αναγκάζοντάς τον να καταφύγει στη Λήμνο για να σωθεί.
Ο πρωταθλητής Ευρώπης και ο κατακτητής της Αμερικής
Μετά τον πόλεμο και αφού είχε χάσει τους γονείς και τον αδελφό του, η πορεία του ήταν μόνο ανοδική. Κατέκτησε το πανελλήνιο πρωτάθλημα στην ελευθέρα πάλη και λίγο αργότερα τον τίτλο του πρωταθλητή Ευρώπης. Όλα αυτά με πενιχρά μέσα, χωρίς την παραμικρή υποστήριξη.
Το 1954, το μεγάλο ταξίδι. Πάει στην Αμερική και γράφει ιστορία. Πετυχαίνει κάτι το αδιανόητο: 105 συνεχόμενες νίκες, κατακτώντας τη χρυσή ζώνη στην επαγγελματική πάλη. Γίνεται το όνομα που γεμίζει στάδια από τη Νέα Υόρκη ως το Ντιτρόιτ. Κάθε του αγώνας, ένα πανηγύρι για τους ομογενείς, κάθε του λόγος, μια ωδή στην Ελλάδα.
Η κληρονομιά ενός θρύλου που ζει στις μνήμες
Ο Χάρης Καρπόζηλος πέθανε νωρίς, το 1971, σε ηλικία μόλις 56 ετών. Δεν άφησε πίσω του περιουσία, ούτε μια λαμπερή ζωή σελέμπριτι. Άφησε κάτι σπουδαιότερο: έναν ζωντανό θρύλο.
Έγινε ατάκα σε ταινίες του Θανάση Βέγγου και της Ρένας Βλαχοπούλου. Έγινε ηρωική φιγούρα στις διηγήσεις των παππούδων. Έγινε «ο Καρπόζηλος», ένα όνομα που δεν χρειαζόταν μικρό για να το αναγνωρίσεις.
Σήμερα, δεν υπάρχουν βίντεο και φωτογραφίες υψηλής ανάλυσης για να δούμε την τεχνική του. Υπάρχουν όμως οι μνήμες όσων τον είδαν να κάνει «ανάποδο καράτε» σε μια πλατεία ή να σηκώνει δύο άντρες ταυτόχρονα, για να αποδείξει πως ο καρπός και ο ζήλος του ήταν αντάξια του ονόματός του.