24 Σεπτεμβρίου 1960. Η αίθουσα του Κακουργιοδικείου Θεσσαλονίκης ήταν κατάμεστη. Τα βλέμματα όλων ήταν στραμμένα σε μια 20χρονη ορφανή εργάτρια και τους τέσσερις άνδρες που κάθονταν στο εδώλιο. Η υπόθεση που είχε συγκλονίσει το πανελλήνιο βρισκόταν επιτέλους στο δικαστήριο.
Το λάθος λεωφορείο και η κούρσα του τρόμου
Η 20χρονη, ορφανή από πατέρα, δούλευε σκληρά για να συντηρεί την άρρωστη μητέρα της. Ένα βράδυ του Μαΐου 1960, κάνοντας ένα λάθος στο λεωφορείο, βρέθηκε μόνη στα σκοτάδια της Νεάπολης. Εκεί, ένα αυτοκίνητο με τέσσερις άνδρες την πλησίασε, προσφέροντάς της να τη μεταφέρουν στο σπίτι της.
Αυτό που φαινόταν σαν μια πράξη καλοσύνης, γρήγορα μετατράπηκε σε εφιάλτη. Οι άνδρες την οδήγησαν σε μια ερημική τοποθεσία. Την χτύπησαν, την απείλησαν με όπλο και τρεις από αυτούς την βίασαν. Παρά τους λυγμούς και τις παρακλήσεις της, κανείς δεν τη λυπήθηκε.\
Η δίκη που συγκλόνισε την Ελλάδα
Μετά το περιστατικό, η 20χρονη, παρά το ψυχικό και σωματικό της τραύμα, κατάφερε να θυμηθεί τον αριθμό κυκλοφορίας του αυτοκινήτου και τα χαρακτηριστικά των δραστών. Η αστυνομία τους συνέλαβε, και η υπόθεση έγινε πρωτοσέλιδο στις εφημερίδες, οι οποίες τους βάφτισαν "οι Τσέσμαν της Θεσσαλονίκης".
Στο δικαστήριο, η κατάθεση της 20χρονης συγκλόνισε το πανελλήνιο: "Δεν έχετε Θεό. Είμαι φτωχή και ορφανή κοπέλα και, εάν θέλετε να με καταστρέψετε, θα ήταν καλύτερα να με σκοτώσετε". Οι δικηγόροι των δραστών αμφισβητούσαν τα πάντα, ακόμη και το αν η κοπέλα βίασε, αλλά οι ιατροδικαστές ήταν ξεκάθαροι: το σώμα της έφερε σημάδια βιασμού.
Κοινωνική κατακραυγή και αλληλεγγύη
Η φρικιαστική αυτή υπόθεση προκάλεσε ένα τεράστιο κύμα συμπαράστασης. Γυναίκες οργανώσεις και πλήθος κόσμου συγκεντρώθηκαν έξω από το δικαστήριο, ζητώντας την παραδειγματική τιμωρία των ενόχων. Η 20χρονη δέχτηκε οικονομική βοήθεια και προσφορά μόνιμης εργασίας, σε μια προσπάθεια της κοινωνίας να την αγκαλιάσει και να επουλώσει τις πληγές της.
Μετά από τέσσερις ημέρες δίκης, οι ένορκοι αποφάσισαν: τρεις από τους τέσσερις άνδρες κρίθηκαν ένοχοι και καταδικάστηκαν σε ποινές κάθειρξης, ενώ ο τέταρτος αθωώθηκε. Το δικαστήριο επεδίκασε επίσης στο θύμα χρηματική αποζημίωση 75.000 δραχμών.
Η υπόθεση αυτή δεν είναι απλώς μια ιστορία εγκλήματος. Είναι μια μαρτυρία για την αδιανόητη βία που μπορεί να προκαλέσει ο άνθρωπος, αλλά και για τη δύναμη της δικαιοσύνης και της κοινωνικής αλληλεγγύης να σταθούν δίπλα στο θύμα.