Η υπόθεση του «Δράκου της Παραλιακής» είναι ένα από τα πιο ανατριχιαστικά κεφάλαια στην εγκληματολογική ιστορία της Ελλάδας, καθώς αποκάλυψε τη διχασμένη προσωπικότητα του Σπύρου Μπέσκου, ενός φυσιοθεραπευτή και οικογενειάρχη, ο οποίος επί δύο χρόνια σκόρπιζε τον τρόμο στην Αττική. Όλα ξεκίνησαν στις 22 Σεπτεμβρίου 1981, όταν βρέθηκε στη Γλυφάδα το νεκρό σώμα της 19χρονης σεξεργάτριας Χρυσάνθης Μπαζίκα. Το θέαμα ήταν αποτρόπαιο: η νεαρή κοπέλα είχε βιαστεί, στραγγαλιστεί μέχρι θανάτου και στο στόμα της είχε σφηνωθεί ένα κουκουνάρι, μια μακάβρια υπογραφή του δράστη. Η αστυνομία αρχικά θεώρησε πως επρόκειτο για μεμονωμένο περιστατικό, όμως η συνέχεια θα αποδείκνυε το αντίθετο.
Τους επόμενους μήνες, γυναίκες διαφόρων ηλικιών προσέρχονταν στα αστυνομικά τμήματα καταγγέλλοντας άγριους βιασμούς ή απόπειρες βιασμών. Ο δράστης ακολουθούσε ένα συγκεκριμένο, βίαιο μοτίβο: προσέγγιζε τα θύματά του, συνήθως σε απομονωμένα σημεία της παραλιακής ζώνης ή αργά το βράδυ, και τις ακινητοποιούσε σφίγγοντας ένα σχοινί, μια ζώνη ή ένα κορδόνι γύρω από το λαιμό τους, προκαλώντας τους απώλεια αισθήσεων πριν προχωρήσει στον βιασμό. Ο Τύπος τον βάφτισε γρήγορα «Δράκο της Παραλιακής» ή «Δράκο με το Μπιάνκι», λόγω του μπλε αυτοκινήτου μάρκας Fiat Bianki που χρησιμοποιούσε. Η αγριότητα των επιθέσεων κλιμακώθηκε στις 28 Ιουνίου 1983, όταν βρέθηκε νεκρή στο Καλαμάκι η Χαρίκλεια Κολιοπούλου, το δεύτερο θύμα του. Η αστυνομία ήταν πλέον βέβαιη ότι είχε να κάνει με έναν κατά συρροή βιαστή και δολοφόνο.
Για να βάλει τέλος στη δράση του, η αστυνομία αποφάσισε να στήσει μια τολμηρή παγίδα. Δεδομένου ότι ο δράκος χτυπούσε μόνο τα σαββατοκύριακα, γυναίκες αστυνομικοί ντύθηκαν με πολιτικά και κυκλοφορούσαν ως δολώματα σε διάφορες περιοχές της Αττικής. Η παγίδα τελικά λειτούργησε, όταν η αστυνομικός Πολυξένη Ταμπάκη προσέλκυσε την προσοχή του δράστη. Μετά από καταδίωξη, ο Σπύρος Μπέσκος συνελήφθη στην Κηφισιά. Η ταυτότητά του προκάλεσε σοκ: ήταν ένας 37χρονος, παντρεμένος φυσιοθεραπευτής με δικό του ιατρείο στον Νέο Κόσμο. Παρόλο που αρχικά αρνήθηκε, η αναγνώρισή του από το τελευταίο του θύμα τον οδήγησε στην ομολογία.
Κατά την ανάκριση, ο Μπέσκος ομολόγησε τις δύο ανθρωποκτονίες και πολλούς βιασμούς και απόπειρες. Αποκαλύφθηκε μάλιστα ότι είχε βεβαρυμμένο παρελθόν, έχοντας συλληφθεί για κατοχή παιδικού πορνογραφικού υλικού και καταδικαστεί για βιασμό. Οι ψυχίατροι διέγνωσαν μια «διχασμένη προσωπικότητα», έναν άνθρωπο που δεν έπασχε από ψυχική νόσο, αλλά λειτουργούσε με τρόπο που δεν μπορούσε να δικαιολογήσει την έκρηξη βίας κάθε 15 μέρες. Το 1985, ο Σπύρος Μπέσκος καταδικάστηκε σε δύο φορές ισόβια για τις ανθρωποκτονίες, καθώς και σε βαριές ποινές για τους βιασμούς και τις απόπειρες, με τη συνολική του ποινή να ορίζεται στα 25 έτη κάθειρξης.
Η υπόθεση δεν τελείωσε με την καταδίκη του. Μέσα στη φυλακή, ο Μπέσκος επέδειξε υποδειγματική συμπεριφορά, δημιούργησε φυσιοθεραπευτήριο και, σε μια πρωτοφανή απόφαση, του επετράπη το 1999 να βγαίνει από τη φυλακή τα πρωινά για να εργάζεται. Τελικά, αποφυλακίστηκε το 2008, μετά από 25 χρόνια εγκλεισμού. Ο ίδιος ζήτησε δημόσια συγγνώμη, ενώ η αποφυλάκισή του τέθηκε ως παράδειγμα σωφρονισμού. Ωστόσο, η ιστορία του «Δράκου της Παραλιακής» παραμένει μια σκληρή υπενθύμιση του τραύματος που προκάλεσε σε τόσες γυναίκες, καθώς και της κλοπής της ζωής και των ευκαιριών από τα δύο του θύματα.