Η αποτελεσματική μελέτη δεν είναι ζήτημα ωρών, αλλά στρατηγικής που ευθυγραμμίζεται με τον τρόπο λειτουργίας του ανθρώπινου εγκεφάλου. Η διαδικασία της μάθησης ξεκινά με την κωδικοποίηση των πληροφοριών στον ιππόκαμπο, όπου οι νευρώνες σχηματίζουν προσωρινές συνδέσεις. Για να σταθεροποιηθεί αυτή η γνώση και να μεταφερθεί στη μακροπρόθεσμη μνήμη, στον νεοφλοιό, απαιτείται επαναλαμβανόμενη ενεργοποίηση των ίδιων νευρικών κυκλωμάτων. Αυτή η μεταφορά συμβαίνει κυρίως κατά τη διάρκεια των διαλειμμάτων και, το σημαντικότερο, κατά τον ύπνο, όπου η νέα γνώση ενσωματώνεται σε ήδη υπάρχοντα νοητικά σχήματα.
Η πρώτη και πιο ισχυρή τεχνική για την ενίσχυση αυτής της διαδικασίας είναι η ενεργητική ανάκληση. Αντί για το παθητικό διάβασμα ή το υπογράμμισμα κειμένων, που συχνά δημιουργούν μια ψευδαίσθηση γνώσης, οι ειδικοί προτείνουν τη χρήση κουίζ και flashcards. Με το να αναγκάζετε τον εαυτό σας να ανασύρει την πληροφορία από τη μνήμη, ενισχύετε τους δεσμούς μεταξύ των κυττάρων και κάνετε τη γνώση πιο ανθεκτική στον χρόνο. Ακόμη και τα λάθη κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας είναι ωφέλιμα, καθώς η προσπάθεια εύρεσης της απάντησης προετοιμάζει τον εγκέφαλο να ενσωματώσει καλύτερα τη σωστή πληροφορία όταν αυτή αποκαλυφθεί.
Η δεύτερη τεχνική αφορά τη διαστρωμάτωση ή την ανάμειξη των θεμάτων μελέτης. Αντί να αφιερώνετε ολόκληρη τη συνεδρία σε μία μόνο ενότητα, είναι προτιμότερο να εναλλάσσετε διαφορετικά αντικείμενα. Αυτή η μέθοδος αναγκάζει τον εγκέφαλο να «ξεχνά» προσωρινά και στη συνέχεια να ανακτά την πληροφορία, μια διαδικασία που φαίνεται κουραστική αλλά οδηγεί σε πολύ βαθύτερη κατανόηση. Η ανάμειξη θεμάτων βοηθά επίσης στον εντοπισμό συνδέσεων και διαφορών ανάμεσα σε παρεμφερείς έννοιες, κάτι που δεν επιτυγχάνεται με τη μονοθεματική μελέτη.
Τέλος, η χρονική κατανομή της μελέτης, γνωστή ως διακεκομμένη επανάληψη, αποτελεί το «κλειδί» για τη μακροχρόνια συγκράτηση. Μια κλασική μελέτη σε χειρουργούς έδειξε ότι εκείνοι που μοίρασαν την εκπαίδευσή τους σε διάστημα τεσσάρων εβδομάδων απέδωσαν σημαντικά καλύτερα από εκείνους που έκαναν την ίδια ακριβώς εκπαίδευση σε μία μόνο ημέρα. Η εντατική μελέτη της τελευταίας στιγμής μπορεί να βοηθήσει σε ένα αυριανό διαγώνισμα, αλλά η πληροφορία θα χαθεί γρήγορα. Η κατανομή της ύλης σε βάθος χρόνου επιτρέπει στον εγκέφαλο να εκτελέσει τις απαραίτητες διεργασίες σταθεροποίησης κατά τη διάρκεια του ύπνου, εξασφαλίζοντας ότι η γνώση θα είναι διαθέσιμη όταν πραγματικά χρειαστεί.
Υιοθετώντας αυτές τις τρεις τεχνικές —ενεργητική ανάκληση, ανάμειξη θεμάτων και χρονική κατανομή— μπορείτε να μεταμορφώσετε τον τρόπο που μαθαίνετε. Δεν πρόκειται απλώς για ακαδημαϊκές συμβουλές, αλλά για μεθόδους βασισμένες στη νευροεπιστήμη που σέβονται τη βιολογική ανάγκη του εγκεφάλου για ανάκληση, σύνδεση και ξεκούραση. Με αυτόν τον τρόπο, η μελέτη παύει να είναι μια επίπονη διαδικασία αποστήθισης και γίνεται μια αποτελεσματική οικοδόμηση σταθερών γνώσεων.