Η Μαρία Κάλλας υπήρξε το πρόσωπο της απόλυτης καταξίωσης και της παγκόσμιας λατρείας, όμως η δημόσια εικόνα της απείχε δραματικά από την οδυνηρή πραγματικότητα που βίωνε μακριά από τα φώτα της σκηνής. Μέσα από τη νέα βιογραφία της Λίντσεϊ Σπενς, αποκαλύπτεται μια ζωή σημαδεμένη από την έλλειψη αληθινής αγάπης και τη συνεχή κακοποίηση από τους ανθρώπους που θα έπρεπε να την προστατεύουν. Η σχέση της με τη μητέρα της ήταν ιδιαίτερα σκοτεινή, καθώς η ίδια η μητέρα της την εκβίαζε οικονομικά και προσπαθούσε να την εκπορνεύσει σε ναζί στρατιώτες κατά τη διάρκεια της Κατοχής, γεγονός που δημιούργησε ένα βαθύ μίσος ανάμεσά τους που δεν ξεπεράστηκε ποτέ.
Οι άνδρες στη ζωή της Κάλλας στάθηκαν επίσης πηγή μεγάλων βασανιστηρίων και εκμετάλλευσης. Ο σύζυγός της, Τζοβάνι Μπατίστα Μενεγκίνι, την εξαπάτησε κλέβοντας περισσότερα από τα μισά της χρήματα, ενώ ο Αριστοτέλης Ωνάσης την υπέβαλλε σε σωματική και ψυχική κακοποίηση. Σύμφωνα με ανέκδοτες επιστολές, ο Ωνάσης τη νάρκωνε για σεξουαλικούς λόγους, μια συμπεριφορά που σήμερα θα χαρακτηριζόταν ως βιασμός, ενώ το 1966 η βία που δεχόταν από εκείνον έφτασε σε σημείο να απειλήσει την ίδια της τη ζωή. Ακόμα και στον επαγγελματικό της χώρο, η Κάλλας ήρθε αντιμέτωπη με σεξουαλική παρενόχληση από τον διευθυντή της σχολής Julliard, ο οποίος την εκδικήθηκε επαγγελματικά όταν εκείνη απέρριψε τις προτάσεις του.
Πέρα από τα προσωπικά δράματα, η Κάλλας έδινε μια σιωπηλή μάχη με μια σπάνια νευρομυϊκή ασθένεια που άρχισε να επηρεάζει τη φωνή της ήδη από τη δεκαετία του '50. Παρά τις καταγγελίες της για τα συμπτώματα, οι γιατροί της εποχής την αγνοούσαν, θεωρώντας τις ανησυχίες της δείγμα παραλογισμού. Αυτή η ασθένεια ήταν που την ανάγκασε να τερματίσει την καριέρα της πρόωρα, οδηγώντας την σε μια μοναχική και μελαγχολική απομόνωση στο διαμέρισμά της στο Παρίσι, όπου βασιζόταν σε ηρεμιστικά φάρμακα για να αντέξει το βάρος των αναμνήσεών της.
Ο θάνατος της απόλυτης ντίβας το 1977 σε ηλικία μόλις 53 ετών αποτέλεσε το τελευταίο κεφάλαιο μιας σπαρακτικής ιστορίας. Η γυναίκα που λάτρεψε όλος ο κόσμος πέθανε μόνη, προδομένη από τους γονείς της, τους εραστές της και τελικά από το ίδιο της το σώμα. Η κληρονομιά της παραμένει ζωντανή μέσα από τις αξεπέραστες ερμηνείες της, όμως η αλήθεια πίσω από τον μύθο της μας θυμίζει ότι η δόξα και η επιτυχία συχνά συνοδεύονται από ένα δυσβάσταχτο προσωπικό τίμημα.