Η ταινία «Το Πράσινο Μίλι» του 1999 παραμένει μία από τις πιο συγκλονιστικές μεταφορές έργου του Στίβεν Κινγκ στη μεγάλη οθόνη. Η ιστορία του δεσμοφύλακα Πολ Έτζκομπ και του γιγαντόσωμου αλλά αθώου Τζον Κόφι άγγιξε τις καρδιές εκατομμυρίων θεατών, αναδεικνύοντας την αδικία και τον ρατσισμό. Ωστόσο, λίγοι γνωρίζουν ότι η μυθοπλασία του Κινγκ παρουσιάζει ανατριχιαστικές ομοιότητες με ένα πραγματικό γεγονός που στιγμάτισε την ιστορία των ΗΠΑ τη δεκαετία του '40: την υπόθεση του Τζορτζ Στίνι Τζούνιορ.
Ο Τζορτζ Στίνι ήταν ένας Αφροαμερικανός έφηβος μόλις 14 ετών, ο οποίος, όπως και ο χαρακτήρας του Τζον Κόφι, κατηγορήθηκε άδικα για τη δολοφονία δύο λευκών κοριτσιών. Η ιστορία του είναι μια από τις πιο μελανές σελίδες του αμερικανικού δικαστικού συστήματος, καθώς ο Στίνι παραμένει μέχρι σήμερα το νεαρότερο άτομο που εκτελέστηκε στην ηλεκτρική καρέκλα κατά τον 20ό αιώνα στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Το Χρονικό μιας Προδιαγεγραμμένης Τραγωδίας
Όλα ξεκίνησαν τον Μάρτιο του 1944 στη Νότια Καρολίνα. Ο Τζορτζ και η αδελφή του έπαιζαν έξω, όταν δύο κορίτσια, η 11χρονη Μπέτυ και η 7χρονη Μαίρη, τους πλησίασαν ρωτώντας πού φυτρώνουν συγκεκριμένα λουλούδια. Τα παιδιά δεν γνώριζαν και οι κοπέλες συνέχισαν τον δρόμο τους. Όταν εκείνο το βράδυ τα κορίτσια δεν επέστρεψαν, ξεκίνησαν έρευνες στις οποίες συμμετείχε ακόμη και η οικογένεια Στίνι. Ο μικρός Τζορτζ, θέλοντας να βοηθήσει, ανέφερε στους ερευνητές ότι είχε δει τα κορίτσια νωρίτερα εκείνη την ημέρα.
Η ειλικρίνειά του στάθηκε η αφορμή για τη σύλληψή του. Το επόμενο πρωί, όταν τα πτώματα των κοριτσιών βρέθηκαν σε ένα χαντάκι, η αστυνομία συνέλαβε τον 14χρονο χωρίς κανένα απολύτως φυσικό στοιχείο που να τον συνδέει με το έγκλημα. Οι αρχές ισχυρίστηκαν ότι ο Στίνι «ομολόγησε» τον φόνο, όμως η ομολογία αυτή δεν καταγράφηκε ποτέ γραπτώς, ενώ ο ανήλικος ανακρίθηκε χωρίς την παρουσία δικηγόρου ή των γονέων του.
Μια Δίκη-Παρωδία και η Σκληρή Εκτέλεση
Η δικαστική διαδικασία που ακολούθησε ήταν μια προσβολή προς την έννοια της δικαιοσύνης. Μέσα σε λιγότερο από τρεις μήνες, ο Τζορτζ Στίνι κατηγορήθηκε, δικάστηκε και καταδικάστηκε. Στη δίκη, στην οποία απαγορεύτηκε η είσοδος σε Αφροαμερικανούς, ο διορισμένος δικηγόρος του δεν κάλεσε ούτε έναν μάρτυρα υπεράσπισης. Το σώμα των ενόρκων, αποτελούμενο αποκλειστικά από λευκούς άνδρες, χρειάστηκε μόλις 10 λεπτά διαβούλευσης για να εκδώσει τη θανατική ποινή.
Η εκτέλεση έλαβε χώρα στις 16 Ιουνίου 1944 και ήταν περιγραφικά φρικιαστική. Ο Στίνι ήταν τόσο μικροκαμωμένος που οι δεσμοφύλακες δυσκολεύτηκαν να τον δέσουν στην ηλεκτρική καρέκλα. Χρειάστηκε να καθίσει πάνω σε έναν τηλεφωνικό κατάλογο για να φτάσει το ύψος των ηλεκτροδίων. Τη στιγμή που το ρεύμα πέρασε από το σώμα του, η υπερμεγέθης μάσκα έπεσε από το πρόσωπό του, αποκαλύπτοντας σε όλους τους παρευρισκόμενους τα δάκρυα στα έντρομα μάτια ενός παιδιού που δεν κατάλαβε ποτέ γιατί πέθαινε.
Η Δικαίωση μετά από 70 Χρόνια Σιωπής
Η οικογένεια του Στίνι δεν σταμάτησε ποτέ να παλεύει για τη μνήμη του. Χρειάστηκαν επτά δεκαετίες για να επανεξεταστεί η υπόθεση. Τον Δεκέμβριο του 2014, η δικαστής Κάρμεν Μάλεν ακύρωσε επίσημα την καταδίκη του, κρίνοντας ότι η δίκη του ήταν θεμελιωδώς άδικη. Η απόφαση τόνισε την ανυπαρξία υπεράσπισης και το γεγονός ότι το φονικό όπλο ήταν πολύ βαρύ για να το χειριστεί ένα παιδί της ηλικίας του.
Η τραγωδία του Τζορτζ Στίνι δίνει μια εντελώς νέα διάσταση στο «Πράσινο Μίλι». Ενώ στη μυθοπλασία του Στίβεν Κινγκ υπήρχε έστω ένας άνθρωπος που πίστεψε στην αθωότητα του Τζον Κόφι, στην πραγματική ζωή ο 14χρονος Τζορτζ βρέθηκε εντελώς μόνος απέναντι σε ένα σύστημα που διψούσε για εκδίκηση. Σήμερα, η ιστορία του στέκεται ως μια οδυνηρή υπενθύμιση των συνεπειών της προκατάληψης και της βιαστικής δικαιοσύνης.