Η ιστορία του Jenkem ξεκινά από τις πιο σκοτεινές γωνιές της Λουσάκα στη Ζάμπια, στα τέλη της δεκαετίας του 1990. Σε μια κοινωνία που είχε γονατίσει από την επιδημία του HIV/AIDS και την ακραία φτώχεια, χιλιάδες ορφανά παιδιά κατέληξαν στους δρόμους χωρίς καμία προοπτική. Για αυτά τα παιδιά, η ανάγκη για απόδραση από μια εφιαλτική πραγματικότητα οδήγησε στην ανακάλυψη μιας αποτρόπαιας ουσίας. Το Jenkem κατασκευαζόταν από τη ζύμωση ανθρώπινων περιττωμάτων και ούρων μέσα σε μπουκάλια, τα οποία σφραγίζονταν με μπαλόνια και αφήνονταν στον ήλιο. Τα αέρια που παρήγονταν, κυρίως μεθάνιο και υδρόθειο, εισπνέονταν από τους χρήστες προκαλώντας έντονες παραισθήσεις και μια προσωρινή αίσθηση αποσύνδεσης από τον πόνο και την πείνα.
Αν και το φαινόμενο ήταν μια τραγική πραγματικότητα για τους απόρους της Ζάμπια, η φήμη του Jenkem πήρε μια εντελώς διαφορετική τροπή όταν έφτασε στον δυτικό κόσμο μέσω του διαδικτύου το 2007. Ένας χρήστης με το όνομα Pwick δημοσίευσε σε ένα φόρουμ φωτογραφίες που υποτίθεται ότι έδειχναν την παρασκευή και τη χρήση του ναρκωτικού. Η ανάρτηση έγινε αμέσως viral, προκαλώντας σοκ και αηδία. Παρά το γεγονός ότι ο ίδιος ο χρήστης παραδέχτηκε αργότερα πως επρόκειτο για μια καλοστημένη φάρσα φτιαγμένη με Nutella και αλεύρι, ο πανικός είχε ήδη εξαπλωθεί. Οι αρχές επιβολής του νόμου στις ΗΠΑ, θορυβημένες από τις εικόνες, εξέδωσαν εσωτερικά δελτία πληροφοριών, τα οποία διέρρευσαν στα ΜΜΕ, δημιουργώντας μια από τις μεγαλύτερες ηθικές πανικές της εποχής.
Τα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης μετέδιδαν τρομακτικές ιστορίες για ένα «νέο φτηνό ναρκωτικό» που σάρωνε τα σχολεία, καλώντας τους γονείς να ελέγχουν την αναπνοή των παιδιών τους. Ακόμη και η Δίωξη Ναρκωτικών των ΗΠΑ (DEA) αναγκάστηκε να τοποθετηθεί, αν και παρέμενε σκεπτική καθώς δεν υπήρχε ούτε μία επιβεβαιωμένη περίπτωση κατάσχεσης ή νοσηλείας. Στην πραγματικότητα, το Jenkem δεν χρησιμοποιήθηκε ποτέ από Αμερικανούς εφήβους. Η περίπτωση αυτή αναδείχθηκε ως το τέλειο παράδειγμα του πώς μια πραγματική ανθρώπινη τραγωδία από τον αναπτυσσόμενο κόσμο μπορεί να μετατραπεί σε έναν αστικό μύθο και εργαλείο χειραγώγησης μέσω του διαδικτύου και της τηλεόρασης.
Πέρα από τον θόρυβο και τις φάρσες, οι κίνδυνοι από την εισπνοή τέτοιων αερίων είναι θανάσιμοι. Η στέρηση οξυγόνου στον εγκέφαλο προκαλεί άμεση καταστροφή των κυττάρων, ενώ η έκθεση σε παθογόνα βακτήρια όπως η σαλμονέλα και το E. coli ενέχει τεράστιους κινδύνους για την υγεία. Στη Ζάμπια, το φαινόμενο τελικά υποχώρησε χάρη σε κυβερνητικές καμπάνιες και τη δράση μη κερδοσκοπικών οργανώσεων. Η κληρονομιά του Jenkem παραμένει μια υπενθύμιση της απόλυτης ανέχειας που μπορεί να ωθήσει έναν άνθρωπο στις πιο ακραίες πράξεις, αλλά και της ευκολίας με την οποία ο σύγχρονος κόσμος μπορεί να καταναλώσει και να διαστρεβλώσει τον πόνο των άλλων για λόγους εντυπωσιασμού.