Η Διώρυγα του Σουέζ αποτελεί ένα από τα εμβληματικότερα τεχνικά επιτεύγματα του 19ου αιώνα, αλλάζοντας ριζικά τον χάρτη του παγκόσμιου εμπορίου. Ωστόσο, πίσω από τους αριθμούς και τα μεγαλεπήβολα σχέδια των μηχανικών, κρύβεται η συγκλονιστική ιστορία χιλιάδων Ελλήνων μεταναστών, και κυρίως των Κασιωτών, οι οποίοι προσέφεραν τον ιδρώτα και τη ζωή τους για τη διάνοιξη αυτού του περάσματος. Η Κάσος, πληγωμένη ανεπανόρθωτα από την καταστροφή του 1824 και την παρακμή των ιστιοφόρων, βρήκε στην Αίγυπτο μια σανίδα σωτηρίας, στέλνοντας χιλιάδες παιδιά της να παλέψουν με την άμμο και τις αρρώστιες.
Όταν ξεκίνησε το έργο το 1859, οι συνθήκες ήταν μεσαιωνικές, με χιλιάδες Αιγύπτιους να εργάζονται υπό καθεστώς αναγκαστικής εργασίας. Ο επικεφαλής του έργου, Φερντινάν ντε Λεσέψ, γρήγορα αντιλήφθηκε ότι χρειαζόταν εργάτες με τεχνική αντίληψη, εμπειρία στη θάλασσα και αντοχή στις ακραίες συνθήκες. Οι Κασιώτες ήταν οι ιδανικοί υποψήφιοι. Μαθημένοι στη σκληρή χειρωνακτική εργασία και τη ζέστη, υπολογίζεται ότι περίπου 2.000 έως 5.000 κάτοικοι του νησιού μετανάστευσαν στο Σουέζ, δημιουργώντας μια «Νέα Κάσο» στην καρδιά της ερήμου.
Η καθημερινότητα στη διώρυγα ήταν ένας διαρκής εφιάλτης. Οι εργάτες δούλευαν με τα χέρια μέσα σε λάσπη και άμμο, ενώ οι θερμοκρασίες την ημέρα άγγιζαν τους 50 βαθμούς Κελσίου για να πέσουν κατακόρυφα τη νύχτα. Πέρα από την εξάντληση, οι επιδημίες χολέρας και ελονοσίας θέριζαν τις κοινότητες, ενώ οι επιθέσεις ληστών ήταν συχνό φαινόμενο. Παρά τους κινδύνους, οι Έλληνες εργάτες ξεχώρισαν για την ικανότητά τους, αναλαμβάνοντας τον χειρισμό των περίπλοκων βυθοκόρων, των μηχανημάτων που έσκαβαν τον βυθό, αποδεικνύοντας ότι η συμβολή τους ήταν καθοριστική για την πρόοδο του έργου.
Ο ντε Λεσέψ έτρεφε τεράστιο σεβασμό για τους «Έλληνες εργάτες του», όπως τους αποκαλούσε, παρασημοφορώντας πολλούς από αυτούς για την αυτοθυσία τους. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο πρώτος πλοηγός που πέρασε ποτέ τη διώρυγα ήταν ο Κασιώτης Χρήστος Κοντός. Οι Κασιώτες, νιώθοντας περήφανοι για το έργο τους, ζήτησαν από τον Γάλλο μηχανικό να ονομάσει την πόλη στην είσοδο της διώρυγας «Νέα Κάσος». Αν και το όνομα «Πορτ Σάιντ» είχε ήδη κατοχυρωθεί προς τιμήν του Αιγύπτιου ηγεμόνα, το ελληνικό αποτύπωμα έμεινε ανεξίτηλο στην κοινωνική και οικονομική ζωή της περιοχής.
Τα εγκαίνια της διώρυγας το 1869 ήταν μια γιορτή παγκόσμιας εμβέλειας, συνοδευόμενη από την πρώτη παρουσίαση της όπερας «Αΐντα». Παρόλο που το ελληνικό κράτος απουσίαζε επίσημα λόγω οικονομικής αδυναμίας, η ελληνική σημαία υψώθηκε δίπλα στη γαλλική, τιμώντας τους ανθρώπους που έχτισαν το έργο. Η Διώρυγα του Σουέζ μείωσε τις αποστάσεις κατά 30%, έκανε τα ταξίδια πιο ασφαλή από τους πειρατές της Αφρικής και έφερε την επανάσταση των ατμοπλοίων, αλλά για την ιστορία της Κάσου, παρέμεινε ο τόπος όπου μια ολόκληρη γενιά θυσιάστηκε για να ζήσει το νησί της.