Ο Κώστας Πάσσαρης παραμένει αδιαμφισβήτητα ο πιο διαβόητος Έλληνας κακοποιός του 21ου αιώνα. Παρά το γεγονός ότι βρίσκεται έγκλειστος εδώ και σχεδόν 25 χρόνια, το όνομά του εξακολουθεί να προκαλεί δέος και φόβο, συνδεδεμένο με μερικές από τις πιο ειδεχθείς δολοφονίες στα αστυνομικά χρονικά. Σήμερα, στα 50 του χρόνια, ο άνθρωπος που κάποτε συγκλόνισε την Ελλάδα και τη Ρουμανία, απασχολεί ξανά τα μέσα ενημέρωσης, όχι για κάποια νέα αιματηρή απόδραση, αλλά για την οικονομική του κατάρρευση πίσω από τα κάγκελα.
Σύμφωνα με πρόσφατα ρεπορτάζ από ρουμανικές ιστοσελίδες, ο Πάσσαρης, που άλλοτε θεωρούνταν από τους «πλούσιους» κρατούμενους, έχει πλέον καταταχθεί στη λίστα με τους πιο φτωχούς εγκληματίες του σωφρονιστικού συστήματος. Η αποζημίωση των 14.000 ευρώ που είχε λάβει παλαιότερα από το ρουμανικό κράτος για κακές συνθήκες κράτησης φαίνεται πως εξανεμίστηκε, καθώς υποχρεώθηκε να αποπληρώσει μέρος των κλαπέντων χρημάτων από ληστείες. Παρά τις νομικές του προσπάθειες να απαλλαγεί από τα χρέη επικαλούμενος ένδεια, οι έλεγχοι αποκάλυψαν εμβάσματα στον λογαριασμό του, περιπλέκοντας την κατάστασή του.
Η καθημερινότητα και οι αγώνες μποξ στη φυλακή
Παρά την οικονομική του στενότητα και το γεγονός ότι δεν του επιτρέπεται να εργαστεί ακόμα και μετά από δυόμισι δεκαετίες εγκλεισμού, ο Πάσσαρης διατηρείται σε εξαιρετική φυσική κατάσταση. Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι επισκέπτεται το γυμναστήριο της φυλακής της Κραϊόβα συστηματικά, ενώ ακολουθεί πρόγραμμα εκγύμνασης ακόμα και στον προαύλιο χώρο. Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο των δημοσιευμάτων είναι η συμμετοχή του σε οργανωμένους αγώνες μποξ με άλλους κρατούμενους, δραστηριότητα που θεωρείται αθλητική και δεν επιφέρει πειθαρχικές κυρώσεις.
Ωστόσο, η προοπτική ελευθερίας παραμένει ένα μακρινό σενάριο. Ακόμα και αν η ρουμανική δικαιοσύνη αποφάσιζε την υπό όρους αποφυλάκισή του, ο Πάσσαρης θα απελαυνόταν αμέσως στην Ελλάδα. Εκεί τον περιμένει ένας μακρύς κατάλογος από ευρωπαϊκά εντάλματα σύλληψης και καταδικαστικές αποφάσεις για τις δολοφονίες και τις ληστείες που διέπραξε επί ελληνικού εδάφους, διασφαλίζοντας ότι θα περάσει το υπόλοιπο της ζωής του πίσω από τα κάγκελα.
Το χρονικό του μακελειού: Από την πλατεία Βάθης στο Γενικό Κρατικό
Η αιματοβαμμένη πορεία του Κώστα Πάσσαρη ξεκίνησε ουσιαστικά το 2000, όταν μαζί με Ρουμάνους συνεργούς του ενεπλάκη σε ένοπλη συμπλοκή με αστυνομικούς στην πλατεία Βάθης, χρησιμοποιώντας υποπολυβόλα Uzi. Η δράση του κλιμακώθηκε με επιθέσεις με χειροβομβίδες σε αστυνομικά τμήματα και δημόσιες απειλές κατά της ζωής ενστόλων, οδηγώντας τελικά στην πρώτη του σύλληψη.
Η πιο μελανή σελίδα της ιστορίας του γράφτηκε τον Φεβρουάριο του 2001, κατά τη διάρκεια μεταγωγής του στο νοσοκομείο «Γ. Γεννηματάς». Εκμεταλλευόμενος μια σειρά από ολέθρια λάθη των αρχών, ο Πάσσαρης, αν και με χειροπέδες, κατάφερε να βγάλει κρυμμένο όπλο και να δολοφονήσει εν ψυχρώ δύο αρχιφύλακες του Τμήματος Μεταγωγών, τον Αθανάσιο Δρακόπουλο και τον Διονύσιο Αλεβιζόπουλο. Η απόδρασή του σήμανε την έναρξη ενός νέου κύκλου βίας, με θύματα μια νεαρή σεξεργάτρια και μια μικροβιολόγο, πριν καταφέρει να διαφύγει στη Ρουμανία.
Το τέλος της διαδρομής στη Ρουμανία
Η ελευθερία του Πάσσαρη έληξε οριστικά τον Νοέμβριο του 2001 στο Βουκουρέστι. Μετά από μια διπλή δολοφονία κατά τη διάρκεια ληστείας σε ανταλλακτήριο συναλλάγματος, οι ρουμανικές αρχές κατάφεραν να τον συλλάβουν. Από τότε, ο άνθρωπος που αποκλήθηκε «Το Θηρίο των Βαλκανίων» παραμένει έγκλειστος, δηλώνοντας κατά καιρούς μετανιωμένος και έχοντας στραφεί προς τη θρησκεία, χωρίς όμως να καταφέρει να σβήσει τις σκιές των εγκλημάτων που σημάδεψαν ανεξίτηλα την ελληνική κοινωνία.