ΕΝΟΤΗΤΑ 4
Η τελευταία φάση της
γαλλικής επανάστασης
και η εποχή του Ναπολέοντα
(1795-1815)
Η τρίτη και τελευταία φάση της γαλλικής επανάστασης, 1794 – 1799
Επικράτηση των μετριοπαθών Θερμιδοριανών, οι οποίοι:
·
ελέγχουν
τη Συμβατική
·
ψηφίζουν
νέο σύνταγμα (1795)
·
αναθέτουν
την εκτελεστική εξουσία στο Διευθυντήριο.
Η εποχή του Ναπολέοντα,1799 -1815
Η αναρρίχησή του στην εξουσία:
·
Στα τέλη
του 1799, ο Ναπολέων Βοναπάρτης καταλαμβάνει την εξουσία με τη συγκατάθεση του
Διευθυντηρίου.
·
Ο
Ναπολέων ανακηρύχθηκε Πρώτος Ύπατος το 1799 και τελικά Αυτοκράτορας το 1804, με
τη στήριξη της αστικής τάξης.
Οι μεταρρυθμίσεις του:
·
Στη
διοίκηση
![](file:///C:\DOCUME~1\UserX\LOCALS~1\Temp\msohtmlclip1\01\clip_image001.gif)
·
Στην
εκπαίδευση με στόχο τον έλεγχο και
την αποτελεσματικότερη
·
Στην οικονομία λειτουργία της κρατικής μηχανής
Το σημαντικότερο έργο του:
·
Η
θέσπιση το 1804 ενός νέου νομικού κώδικα, του Ναπολεόντειου κώδικα.
Η εξωτερική πολιτική του Ναπολέοντα:
·
Αντιμετώπισε
όλες τις σημαντικές ευρωπαϊκές δυνάμεις της εποχής.
·
Έθεσε
υπό τον έλεγχό της ένα μεγάλο μέρος της Ευρώπης.
·
Δημιούργησε
βασίλεια – δορυφόρους της Γαλλίας στην Ευρώπη.
·
Εφάρμοσε
από το 1806 τον ηπειρωτικό αποκλεισμό σε βάρος της Αγγλίας.
Η γαλλική παρουσία στις ευρωπαϊκές χώρες αντιμετώπισε την αντίδραση:
·
των ευγενών
και του ανώτερου κλήρου
·
των
λαϊκών στρωμάτων.
Η μάχη του Βατερλό το 1815 σήμανε το τέλος της κυριαρχίας του
Ναπολέοντα.
Γαλλική επανάσταση και εποχή του
Ναπολέοντα: μια αποτίμηση
·
Η αστική
τάξη κατέλαβε την εξουσία.
·
Τα
συμφέροντά της προωθήθηκαν με μεταρρυθμίσεις.
·
Οι αρχές
του Διαφωτισμού έγιναν πολιτικά αιτήματα.
·
Η
απολυταρχία γκρεμίστηκε στη Γαλλία και κλονίστηκε στην Ευρώπη.
·
Αναπτύχθηκε
η ιδέα της σύμπτωσης των ορίων έθνους και κράτους.
·
Η
εκκλησία διαχωρίστηκε από το κράτος.
·
Τα
προνόμια καταργήθηκαν.
·
Ο λαός
αναδείχτηκε σε κινητήρια δύναμη της ιστορίας.
·
Αναπτύχθηκαν
ιδέες και κινήματα που επηρέασαν την παγκόσμια ιστορία.
Το Συνέδριο της Βιέννης
Τα θέματα του Συνεδρίου της Βιέννης
(1814-15):
·
η
επαναχάραξη των συνόρων.
·
η
ανασυγκρότηση της απολυταρχίας.
·
η
καταστολή των επαναστατικών ιδεών.
Η
Ιερή Συμμαχία και η Παλινόρθωση (1815-1830):
·
Στα τέλη
του 1815 ιδρύεται η Ιερή Συμμαχία, η οποία απαρτίζεται από τα προπύργια
της απολυταρχίας, τη Ρωσία, την Αυστρία
και την Πρωσία.
·
Όλοι
σχεδόν οι εκθρονισμένοι ηγεμόνες επανήλθαν στους θρόνους τους. Το φαινόμενο
αυτό ονομάστηκε Παλινόρθωση.