![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiz4uJISFfBesLyBjGlXHpmMOEIBiPAq8alAmpjiCAnbWbeiYFoOxdERWCI0mRKssVxtZzM4o4RmHh8wdZs1Ki8GSN9T_CHseQn0hMq_medMzB1xKoS0ycc6cMoucpEzIq-LLes0Whfxb4/s320/%25CE%2597+%25CE%25B9%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25BF%25CF%2581%25CE%25AF%25CE%25B1+%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582+%25CE%25BB%25CE%25AD%25CE%25BE%25CE%25B7%25CF%2582+%25CE%259B%25CF%2585%25CE%25BA%25CE%25B1%25CE%25B2%25CE%25B7%25CF%2584%25CF%2584%25CF%258C%25CF%2582.jpg)
Σύμφωνα με την επίσημη εκδοχή, η λέξη συνδέεται με το αρχαίο ουσιαστικό «λυκάβας», που σημαίνει «ετήσιος», με τη σημασία «ετήσια εορτή προς τιμήν ενός θεού».
Άλλη εκδοχή λέει πως ο λόφος πήρε το όνομά του από τους λύκους που ζούσαν εκεί πάνω, ενώ κυκλοφορεί κι ακόμα μία, που θέλει τον Λυκαβηττό να έχει πάρει το όνομά του από τα κρινάκια, που ο λαός ονόμαζε «λύκους».
Τέλος, μία πιθανή εκδοχή, ετυμολογεί τον Λυκαβηττό από το «λύκη», δηλαδή το λυκαυγές, το φως της αυγής, και το «βαίνω», δηλαδή «έρχομαι», καθώς οι Αθηναίοι έβλεπαν κάθε πρωί, από το κέντρο της πόλης, βόρεια του Παρθενώνα, και στα ανατολικά τους, τον ήλιο να ανατέλλει πάνω από τον Λυκαβηττό.
Περισσότερες ιστορίες λέξεων εδώ.