Σε έναν κόσμο όπου η δικαιοσύνη απονέμεται από τα δικαστήρια, ο πειρασμός της αυτοδικίας παραμένει μια ισχυρή δύναμη. Σε μέρη όπως η Κρήτη, όπου η παράδοση της βεντέτας είναι βαθιά ριζωμένη, η προσωπική εκδίκηση θεωρείται από πολλούς πράξη τιμής. Η υπόθεση του Γιάννη Παπαδόσηφου είναι το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της νοοτροπίας, ένα έγκλημα που συγκλόνισε την πανελλήνια κοινή γνώμη.
Το έγκλημα που άλλαξε μια ζωή
Στις 7 Αυγούστου 1983, ο Μανώλης Παπαδόσηφος, γιος του Γιάννη, δολοφονήθηκε στο Ρέθυμνο από τον φίλο του, Γιάννη Βενιεράκη, μετά από έναν καβγά για μια γυναίκα. Ο θάνατος του 27χρονου Μανώλη βύθισε την οικογένεια στο πένθος και τη δίψα για εκδίκηση.
Αρχικά, η καταδίκη του Βενιεράκη σε ισόβια έφερε μια προσωρινή ηρεμία. Ωστόσο, όταν ο Βενιεράκης άσκησε έφεση, ο πατέρας Παπαδόσηφος αποφάσισε να πάρει τον νόμο στα χέρια του. Οι αρχές, φοβούμενες βεντέτα, μετέφεραν τη δίκη στον Πειραιά.
Η εκδίκηση μέσα στη δικαστική αίθουσα
Στις 20 Δεκεμβρίου 1988, η δικαστική αίθουσα ήταν κατάμεστη. Μέσα σε μια στιγμή, ο Γιάννης Παπαδόσηφος σηκώθηκε, πήδηξε πάνω από τα καθίσματα και πυροβόλησε πέντε φορές τον Βενιεράκη, ο οποίος έπεσε νεκρός.
«Τώρα λευτερώθηκα!»: Μετά την πράξη του, ο Παπαδόσηφος παραδόθηκε χωρίς αντίσταση, λέγοντας τη φράση που έμεινε στην ιστορία.
Το περιστατικό προκάλεσε σοκ. Ο Παπαδόσηφος, με τη μακριά γενειάδα του, έγινε σύμβολο για πολλούς. Η κοινή γνώμη διχάστηκε: ήταν μια πράξη δικαιοσύνης ή ένα έγκλημα; Ο ίδιος, έχοντας εκτίσει πέντε χρόνια ποινής, επέστρεψε στην Κρήτη χωρίς να μετανιώσει ποτέ. Πέθανε το 2012, έχοντας αποδώσει ο ίδιος δικαιοσύνη για τον χαμένο γιο του.
Το μυστήριο του όπλου
Πώς κατάφερε ο Παπαδόσηφος να περάσει το πιστόλι, ένα Λούγκερ που του είχε μείνει από τους Γερμανούς, μέσα στη δικαστική αίθουσα; Οι φήμες οργίαζαν: κάποιοι έλεγαν ότι το είχε κρυμμένο στη γενειάδα του, άλλοι ότι το πέρασε εκμεταλλευόμενος τα χαλαρά μέτρα ασφαλείας της εποχής. Το σίγουρο είναι ότι το μυστήριο αυτό προσέθεσε μια ακόμα διάσταση στη θρυλική του ιστορία.