.jpg)
Γρήγορη μόδα (Fast Fashion): Μια βιομηχανία δισεκατομμυρίων που μας προσφέρει συνεχώς νέες, οικονομικές τάσεις. Ωστόσο, το πραγματικό «ανθρώπινο κόστος» των ρούχων που φοράμε είναι εξαιρετικά υψηλό και πληρώνεται από τους πιο ευάλωτους: παιδιά εργάτες στο Μπαγκλαντές.
Το Μπαγκλαντές, η πρωτεύουσα της Ντάκα και η περιοχή της Παλιάς Ντάκα, έχουν μετατραπεί σε έναν τεράστιο κόμβο παραγωγής υφασμάτων και δερμάτων, όπου ο αγώνας για την ταχύτητα και τη χαμηλότερη τιμή έχει οδηγήσει σε τραγικές συνθήκες εργασίας και περιβαλλοντικής καταστροφής.
Περιβαλλοντική καταστροφή: Το δηλητηριασμένο νερό
Η αλυσίδα παραγωγής της γρήγορης μόδας αφήνει πίσω της ένα τρομακτικό περιβαλλοντικό αποτύπωμα:
- Ο ποταμός Buriganga: Έχει μετατραπεί σε έναν από τους πιο μολυσμένους και τοξικούς ποταμούς στον κόσμο. Υπολογίζεται ότι περίπου 21.000 κυβικά μέτρα βιομηχανικών λυμάτων απορρίπτονται στα νερά του καθημερινά.
- Οι βιοτεχνίες δέρματος (Κονσερβοποιίες): Η περιοχή είναι γνωστή για τις βιοτεχνίες δέρματος που εξάγουν προϊόντα σε όλη την Ευρώπη (συμπεριλαμβανομένης της Ιταλίας). Αυτές οι εγκαταστάσεις αποδεσμεύουν περίπου 6.000 κυβικά μέτρα τοξικών ουσιών και 10 τόνους στερεών αποβλήτων ημερησίως.
- Εργασία χωρίς προστασία: Οι εργάτες, συμπεριλαμβανομένων των παιδιών, δουλεύουν ξυπόλητοι, βυθισμένοι σε εξαιρετικά τοξικά υγρά που χρησιμοποιούνται για την επεξεργασία του ακατέργαστου δέρματος (ασβέστιο, σουλφίδιο του νατρίου). Λόγω των αναθυμιάσεων και της έκθεσης σε χημικά, πολλοί εργάτες πεθαίνουν πριν κλείσουν τα 50 τους χρόνια.
Η τραγωδία των παιδιών ρργατών
Πίσω από τις χαμηλές τιμές, κρύβεται η εκμετάλλευση παιδιών που έχουν εγκαταλείψει το σχολείο για να θρέψουν τις οικογένειές τους. Στις φτωχογειτονιές της Ντάκα, όπου ζουν εκατομμύρια εργάτες, οι συνθήκες είναι άθλιες.
- Χειρωνακτική εργασία: Τα παιδιά προτιμώνται έναντι των ενηλίκων καθώς έχουν πιο «λεπτά χέρια», είναι πιο ακριβή στη δουλειά τους και, φυσικά, κοστίζουν εξαιρετικά λιγότερο.
- Πρόσθετοι κίνδυνοι: Στα εργοστάσια υποδημάτων, τα παιδιά χρησιμοποιούν κόλλα που είναι εξαιρετικά τοξική. Η ίδια κόλλα κλέβεται και χρησιμοποιείται από παιδιά του δρόμου ως ναρκωτικό, προκαλώντας μη αναστρέψιμη βλάβη στον εγκέφαλο.
- Εξαντλητικές ώρες: Εκατομμύρια παιδιά, αναγκάζονται να εγκαταλείψουν το σχολείο για την επιβίσωή τους. Εργάζονται καθημερινά, χωρίς ρεπό, μέχρι τις 10 το βράδυ, κερδίζοντας μόλις περίπου 4 ευρώ την ημέρα.
«Η επιθυμία μου ήταν να γίνω γιατρός, αλλά επειδή δεν μπορώ πια, δουλεύω στα εργοστάσια ρούχων ώστε με ό,τι κερδίζω, η αδερφή μου να μπορέσει να σπουδάσει και να γίνει γιατρός» - Jui
Rana Plaza: Η σιωπή μετά την καταστροφή
Το Μπαγκλαντές διαθέτει περίπου 5.000 μεγάλες βιομηχανίες που κατασκευάζουν ρούχα, με εκατομμύρια εργάτες, κυρίως γυναίκες και παιδιά. Μετά την τραγωδία του Rana Plaza τον Απρίλιο του 2013, όπου κατέρρευσε ένα συγκρότημα εργοστασίων σκοτώνοντας πάνω από 1.100 εργάτες, οι εγκαταστάσεις αυτές έγιναν απαγορευτικές για δημοσιογράφους.
Μια αχτίδα ελπίδας: Η υιοθεσία από απόσταση
Οι υπερβολικές αγορές της Δύσης και το μοντέλο της γρήγορης μόδας έχουν δημιουργήσει ένα σύστημα όπου τα παιδιά είναι «αναλώσιμα πιόνια».
Ωστόσο, οργανώσεις όπως η ActionAid προσπαθούν να αλλάξουν αυτή την πραγματικότητα. Μέσω της υιοθεσίας από απόσταση, τα παιδιά αποκτούν το δικαίωμα να έχουν:
- Εκπαίδευση
- Ιατρική φροντίδα
- Συναισθηματική υποστήριξη
- Ασφαλές καταφύγιο (όπως το κέντρο «Happy Home» για παιδιά του δρόμου).
Η ευτυχία για αυτά τα παιδιά είναι κάτι απλό: να ζωγραφίζουν, να παίζουν ποδόσφαιρο, να χορεύουν, να τρώνε πίτσα. Κάθε υιοθεσία από απόσταση προσφέρει σε ένα παιδί την ευκαιρία να ξαναβρεί την παιδική του ηλικία και το δικαίωμα στο όνειρο.