.jpg)
Ο Κώστας Κόλλιας (1945-1980) υπήρξε μία από τις μεγαλύτερες ελπίδες του λαϊκού τραγουδιού της δεκαετίας του '70, αλλά η πολλά υποσχόμενη καριέρα του έσβησε άδοξα στην άσφαλτο σε ηλικία 35 ετών. Με μια αυθεντική λαϊκή φωνή και ισχυρή παρουσία, ο Κόλλιας κατάφερε μέσα σε μόλις τέσσερα χρόνια να κυκλοφορήσει επιτυχημένους δίσκους και να συνεργαστεί με μεγάλα ονόματα, πριν τον προλάβει η μοίρα.
Η δισκογραφική άνοδος
Γεννημένος στα Καλύβια Αττικής το 1945, ο Κόλλιας έδειξε από νωρίς το καλλίφωνο ταλέντο του. Η επαγγελματική του πορεία ξεκίνησε δυναμικά στις αρχές της δεκαετίας του '70.
- "Αν σε χάσω αν" (1976): Η πρώτη του δισκογραφική δουλειά προκάλεσε αίσθηση λόγω της γνήσιας λαϊκής χροιάς του.
- "Οι καρδιές που αγαπάνε" (1977): Σε συνεργασία με τον Ηρακλή Παπασιδέρη και τον Τάκη Σούκα, ο δίσκος αυτός περιείχε μεγάλες επιτυχίες, όπως τα "Τα καυτά σου τα φιλιά" και "Τι κι αν είμαι παντρεμένος".
- "Μπουζούκι κελαηδίσματα" (1978): Ένας παιχνιδιάρικος τίτλος για έναν δίσκο που περιλάμβανε τραγούδια όπως το "12 η ώρα θα 'ρθω να σε πάρω".
- "Έρωτά μου αγιάτρευτε" (1980): Αυτός ο δίσκος, πάλι σε συνεργασία με τον Τάκη Σούκα και τον Ηρακλή Παπασιδέρη, εκτόξευσε την καριέρα του και έμελλε να είναι η μεγαλύτερη επιτυχία του, την οποία όμως δεν πρόλαβε να απολαύσει.
Τραγούδια όπως τα "Έρωτά μου αγιάτρευτε", "Είναι κρίμα" και "Ζητιάνο με κατάντησες" κατέκτησαν τις πίστες και το ραδιόφωνο, επιβεβαιώνοντας πως ο Κόλλιας ήταν έτοιμος να μεσουρανήσει στη δεκαετία του '80.
Ο μοιραίος θάνατος και η τραγική Εειρωνεία
Τον Ιούνιο του 1980, ο Κώστας Κόλλιας ετοιμαζόταν να ηχογραφήσει νέα κομμάτια.
- Το δυστύχημα: Στις 4 Ιουνίου 1980, ο τραγουδιστής είχε ένα μοιραίο τροχαίο δυστύχημα στον δρόμο Λαγονησίου-Καλυβίων. Τραυματίστηκε σοβαρά και έμεινε σε αφασία για έναν μήνα.
- Το τέλος: Ο Κώστας Κόλλιας πέθανε χωρίς να προλάβει να ακούσει τον δίσκο "Έρωτά μου αγιάτρευτε", που κυκλοφόρησε λίγους μήνες μετά τον θάνατό του και σημείωσε τεράστια επιτυχία.
- Ο μεταθανάτιος δίσκος: Μάλιστα, ο επόμενος δίσκος του, που περιείχε τα έξι τραγούδια που είχε προλάβει να ηχογραφήσει με τον Αντώνη Ρεπάνη, κυκλοφόρησε με τον ειρωνικό τίτλο "Τα τελευταία μου τραγούδια... κι όμως μ' αρέσει".
Ο Τάκης Σούκας, συνθέτης του μεγάλου του σουξέ, διηγήθηκε αργότερα την τραγική ειρωνεία: ο Κόλλιας αναγκάστηκε να τραγουδήσει τον δίσκο αυτό λόγω νομικής διαμάχης με την προηγούμενη εταιρεία του. Όταν ο Σούκας του μιλούσε στο κέντρο για τον δίσκο, ο Κόλλιας έφυγε βιαστικά, είχε ραντεβού στην Αθήνα, και τότε συνέβη το μοιραίο.
Ο Κώστας Κόλλιας, αν και έζησε μόλις τέσσερα χρόνια στη δισκογραφία, άφησε πίσω του μια ισχυρή κληρονομιά ως ένας τραγουδιστής που θα καθόριζε την πορεία του λαϊκού τραγουδιού στη δεκαετία του '80, αν δεν είχε χαθεί τόσο νωρίς.