Τον Δεκέμβριο του 2009, η τοπική κοινωνία του Παγγαίου στη Καβάλα βυθίστηκε στο σοκ και την αγωνία. Ο 46χρονος δήμαρχος, Τριαντάφυλλος Κουκούδης, εξαφανίστηκε μυστηριωδώς, αφήνοντας πίσω του ένα πέπλο ερωτημάτων που γρήγορα θα γινόταν μια από τις πιο συγκλονιστικές υποθέσεις στην ελληνική αυτοδιοίκηση.
Η υπόθεση της δολοφονίας του Δήμαρχου Παγγαίου δεν αφορούσε απλώς ένα έγκλημα πάθους ή μια τυχαία ενέδρα. Αποκάλυψε ένα δίκτυο οικονομικής διαφθοράς, προδοσίας και μια ψυχρή, προμελετημένη εκτέλεση που θύμιζε μαφιόζικη βία.
Η εξαφάνιση και η φρικτή ανακάλυψη
Το βράδυ της 27ης Δεκεμβρίου 2009, ο Κουκούδης έφυγε από το σπίτι του λέγοντας ότι είχε ένα επείγον επαγγελματικό ραντεβού. Δύο μέρες αργότερα, ο αδερφός του δήλωσε την εξαφάνισή του.
Η έρευνα έφτασε στο αποκορύφωμά της όταν το αυτοκίνητο του Δημάρχου, ένα Audi, εντοπίστηκε σε μια ερημική ακτή στην περιοχή Σαρακίνας δυτικά της Καβάλας. Μέσα στο πορτ-μπαγκάζ, οι αρχές αντίκρισαν ένα αποτρόπαιο θέαμα: το άψυχο σώμα του Τριαντάφυλλου Κουκούδη δεμένο χειροπόδαρα.
Η ιατροδικαστική εξέταση επιβεβαίωσε την αγριότητα του εγκλήματος:
- Οκτώ πυροβολισμοί από υποπολυβόλο τύπου Ούζι στο θώρακα και το κεφάλι.
- Πολλαπλές κακώσεις στο πρόσωπο από αιχμηρό αντικείμενο, πιθανότατα λοστό.
- Συνολικά 14 κάλυκες βρέθηκαν στον τόπο της εκτέλεσης, δείχνοντας ότι οι δράστες άδειασαν σχεδόν ολόκληρη τη γεμιστήρα.
Η «μαύρη τρύπα» των 700.000€: Το κίνητρο
Αρχικά, η μαφιόζικη εκτέλεση οδήγησε τις αρχές στο σενάριο του συμβολαίου θανάτου, λόγω των γνωστών προσωπικών οικονομικών προβλημάτων του Κουκούδη και των συχνών επισκέψεών του σε καζίνο της Βουλγαρίας.
Ωστόσο, η υπερβολική βιαιότητα του εγκλήματος, που πρόδιδε προσωπικό μίσος και οργή, έστρεψε την έρευνα στο επαγγελματικό περιβάλλον του θύματος.
Αποκαλύφθηκε ότι ο Δήμος Παγγαίου είχε έλλειμμα που έφτανε στο αστρονομικό ποσό των 700.000€. Ο δήμαρχος και δύο έμπιστοι υπάλληλοι είχαν εμπλακεί σε υπεξαίρεση δημοσίου χρήματος για προσωπικό όφελος, με στόχο να επιστρέψουν τα χρήματα πριν τον ετήσιο έλεγχο.
Η προδοσία των συνεργατών
Η αφόρητη πίεση του οικονομικού ελέγχου που ξεκίνησε στις 15 Δεκεμβρίου 2009, οδήγησε τους πραγματικούς ενόχους στην τραγική τους απόφαση. Οι δολοφόνοι δεν ήταν πληρωμένοι εκτελεστές, αλλά οι ίδιοι οι ταμίες της οικονομικής υπηρεσίας του δήμου: ο Σάββας Σαλτουρίδης και ο Ιωακείμ Μάνος.
Το διαβολικό σχέδιο:
- Εξόντωση του Δημάρχου, ο οποίος τους πίεζε να βρουν το δικό τους μερίδιο των χρημάτων.
- Σκηνοθεσία του θανάτου ως έργο της μαφίας των τοκογλύφων, ώστε να φορτωθεί στον Κουκούδη μετά θάνατον όλη η ευθύνη για το χαμένο χρήμα.
Οι δύο υπάλληλοι έδωσαν ραντεβού στον Κουκούδη, προσποιούμενοι ότι ήθελαν τη βοήθειά του για να καλύψουν το έλλειμμα. Αντί για έγγραφα, όμως, εμφάνισαν το παράνομο υποπολυβόλο Uzi, το οποίο είχαν προμηθευτεί έναντι 5.000€ από έναν τρίτο συνεργό. Τον χτύπησαν άγρια και στη συνέχεια τον εκτέλεσαν εν ψυχρώ.
Οι ποινές: Δύο φορές ισόβια
Μέσα σε λίγες ώρες, οι δύο ταμίες κατέρρευσαν και ομολόγησαν το φρικτό έγκλημα, ενώ συνελήφθη και ο συνεργός που τους προμήθευσε το όπλο. Η Δικαιοσύνη ήταν αμείλικτη:
Δίκη για ανθρωποκτονία (2010):
- Σάββας Σαλτουρίδης (κύριος αυτουργός/εκτελεστής): Ισόβια κάθειρξη.
- Ιωακείμ Μάνος (άμεσος συνεργός): 17 έτη κάθειρξη (μειώθηκαν σε 16 στο Εφετείο).
Δίκη για υπεξαίρεση (2015):
- Το δικαστήριο έκρινε τους δύο πρώην υπαλλήλους ένοχους και για το κακούργημα της κατάχρησης δημοσίου χρήματος, καθώς διαπιστώθηκε ότι είχαν ιδιοποιηθεί παράνομα περίπου 400.000€.
- Επιβλήθηκε νέα ποινή ισόβιας κάθειρξης στους δύο δράστες, διασφαλίζοντας ότι η προδοσία της δημόσιας εμπιστοσύνης και η ψυχρή δολοφονία δεν θα έβρισκαν καμία επιείκεια.
Η δολοφονία του Τριαντάφυλλου Κουκούδη έμεινε ως μια τραγική υπενθύμιση του πόσο επικίνδυνη μπορεί να γίνει η σύνδεση της πολιτικής εξουσίας με τη διαφθορά και το οικονομικό αδιέξοδο.