Η ποινική δίκη του Orenthal James Simpson (1994-1995) δεν ήταν απλώς μια δικαστική υπόθεση, αλλά ένα παγκόσμιο πολιτιστικό φαινόμενο που έμεινε στην ιστορία ως η «Δίκη του Αιώνα». Ο πρώην αστέρας του NFL και ηθοποιός O. J. Simpson δικάστηκε για τη διπλή δολοφονία της πρώην συζύγου του, Nicole Brown Simpson, και του φίλου της, Ron Goldman, οι οποίοι μαχαιρώθηκαν μέχρι θανάτου στις 12 Ιουνίου 1994, στο Λος Άντζελες.
Το χρονικό της υπόθεσης & η τρελή καταδίωξη
- Οι δολοφονίες: Η Nicole Brown και ο Ron Goldman βρέθηκαν νεκροί έξω από το σπίτι της Brown.
- Η φυγή και η καταδίωξη: Ο Simpson κατηγορήθηκε για τις δολοφονίες. Στις 17 Ιουνίου, δεν παραθόδηκε στην αστυνομία, με αποτέλεσμα την παγκοσμίως γνωστή καταδίωξη χαμηλής ταχύτητας (low-speed chase). Ο Simpson διέφευγε με το λευκό του Ford Bronco SUV, με φίλο του στο τιμόνι.
- Παγκόσμιο θέαμα: Τηλεοπτικοί σταθμοί διέκοψαν την κάλυψη των τελικών του NBA για να μεταδώσουν ζωντανά την καταδίωξη, την οποία παρακολούθησαν περίπου 95 εκατομμύρια άνθρωποι!
- Η δίκη: Η δίκη ξεκίνησε στις 24 Ιανουαρίου 1995 και διήρκεσε οκτώ μήνες, με τον δικαστή Lance Ito να προεδρεύει.
Η «ομάδα των ονείρων» και η στρατηγική της άμυνας
Ο O. J. Simpson προσέλαβε μια πανίσχυρη ομάδα υπεράσπισης, γνωστή ως «Dream Team», με επικεφαλής τους Robert Shapiro (αρχικά) και τον χαρισματικό Johnnie Cochran (που ανέλαβε στη συνέχεια). Στην ομάδα συμμετείχαν επίσης ονόματα όπως οι F. Lee Bailey και Alan Dershowitz.
Στρατηγική άμυνας: Παρόλο που οι εισαγγελείς (Marcia Clark, Christopher Darden) είχαν πληθώρα ιατροδικαστικών στοιχείων (DNA), η υπεράσπιση έθεσε τη λογική αμφιβολία στο επίκεντρο.
- Χειρισμός DNA: Υποστήριξαν ότι τα δείγματα αίματος είχαν κακοποιηθεί από τους επιστήμονες του εργαστηρίου.
- Ρατσισμός της Αστυνομίας (LAPD): Ο Cochran εκμεταλλεύτηκε τη βαθιά οργή της αφροαμερικανικής κοινότητας προς το Αστυνομικό Τμήμα του Λος Άντζελες (LAPD), το οποίο είχε ιστορικό ρατσιστικών συμπεριφορών (π.χ. υπόθεση Rodney King). Ο ρατσιστής ντετέκτιβ Mark Fuhrman έγινε βασικό «όπλο» της άμυνας.
Τα στοιχεία που συγκλόνισαν: DNA & γάντι
Η εισαγγελία βασίστηκε σε 108 τεκμήρια, κυρίως DNA, για να συνδέσει τον Simpson με τους φόνους, καθώς δεν υπήρχαν αυτόπτες μάρτυρες.
Το γάντι: Ένα αιματοβαμμένο γάντι βρέθηκε πίσω από το σπίτι του Simpson. Όταν ο Simpson κλήθηκε να το φορέσει στο δικαστήριο, ήταν πολύ μικρό («If it doesn't fit, you must acquit», η θρυλική φράση του Cochran).
Τα παπούτσια Bruno Magli: Τα αιματηρά αποτυπώματα στο σημείο του εγκλήματος προέρχονταν από ένα σπάνιο και ακριβό ζευγάρι παπούτσια Bruno Magli, νούμερο 46 (το μέγεθος του Simpson).
Η ετυμηγορία και το φυλετικό χάσμα
Στις 3 Οκτωβρίου 1995, η ετυμηγορία έπεσε σαν κεραυνός: Αθώος και για τις δύο κατηγορίες δολοφονίας.
Η σύνθεση του δικαστηρίου: Η επιλογή να γίνει η δίκη στο Downtown Los Angeles είχε ως αποτέλεσμα το δικαστήριο να αποτελείται από εννέα (9) Αφροαμερικανούς, δύο (2) Λευκούς και έναν (1) Ισπανό.
Το «φυλετικό χάσμα» (Racial Gap): Η αντίδραση στην ετυμηγορία ήταν έντονα διχασμένη ανάλογα με τη φυλετική ομάδα:
- Οι περισσότεροι Αφροαμερικανοί θεώρησαν την αθωωτική ετυμηγορία δικαιολογημένη.
- Οι περισσότεροι Λευκοί πίστεψαν ότι ήταν ακύρωση της κρίσης της επιτροπής (jury nullification) λόγω φυλετικών κινήτρων.
Μετά τη δίκη: Η πολιτική ευθύνη
Δύο χρόνια αργότερα (1997), η οικογένεια Goldman άσκησε πολιτική αγωγή κατά του Simpson. Στη δίκη αυτή, ο Simpson κρίθηκε υπεύθυνος για τους θανάτους, βάσει του «μείζονος αποδεικτικού βάρους» (preponderance of the evidence), ενός χαμηλότερου νομικού προτύπου από τη «λογική αμφιβολία».
- Αποζημίωση: Ορίστηκε αποζημίωση 34 εκατομμυρίων δολαρίων (περίπου 66 εκατομμύρια σήμερα), αν και η οικογένεια Goldman έχει εισπράξει μόνο ένα μικρό μέρος αυτής μέχρι σήμερα.