Ο Azul Terronez, έχοντας συλλέξει 26.000 απαντήσεις από μαθητές σε οκτώ διαφορετικά σχολεία, προσπαθεί να απαντήσει στο θεμελιώδες ερώτημα: «Τι κάνει έναν καλό δάσκαλο σπουδαίο;». Η ανάλυση των απαντήσεων αποκαλύπτει ότι οι μαθητές δεν ζητούν απλώς «ειδικούς περιεχομένου», αλλά ανθρώπους που είναι πρόθυμοι να ακούσουν, να μάθουν μαζί τους, να ρίσκαρουν και να τους κατανοήσουν βαθιά.
1. Ο σπουδαίος δάσκαλος «αγαπά να μαθαίνει» (Όχι μόνο να διδάσκει)
Το 70% των μαθητών που δήλωσε ότι «ένας σπουδαίος δάσκαλος αγαπά να διδάσκει» πρόσθεσε αμέσως ότι «ένας σπουδαίος δάσκαλος αγαπά να μαθαίνει».
- Το πρότυπο του μαθητή: Οι μαθητές θέλουν να βλέπουν τον δάσκαλό τους να παλεύει με κάτι που δεν ξέρει και τελικά να ανακαλύπτει την απάντηση μπροστά τους.
- Από ειδικός σε συνεργάτης: Οι διευθυντές προσλαμβάνουν τους δασκάλους ως «ειδικούς περιεχομένου» (content experts), αλλά οι μαθητές θέλουν να τους βλέπουν ως συν-μαθητές (co-learners) που εμπνέονται από την ίδια την ιδέα της μάθησης.
2. Ο σπουδαίος δάσκαλος «δεν είναι δάσκαλος» (Διδάσκει μέσω της πράξης)
Όταν οι μαθητές λένε ότι «ένας σπουδαίος δάσκαλος δεν είναι δάσκαλος», εννοούν ότι η μάθηση δεν πρέπει να περιορίζεται στην τάξη με διαλέξεις και εξετάσεις.
- Αντίθετο με την πραγματική μάθηση: Παραδείγματα όπως η εκμάθηση ποδηλάτου δείχνουν ότι η ουσιαστική και διαρκής κατανόηση αποκτάται μέσα από την εμπειρία και την πράξη, όχι μέσα από τη μελέτη θεωρίας, εξέταση τμημάτων και την εκπόνηση ερευνητικών εργασιών.
- Αποσύνδεση: Οι μαθητές βαριούνται και αποσυνδέονται όταν η διδασκαλία απομακρύνεται από τον πραγματικό κόσμο και την βιωματική μάθηση.
3. Ο σπουδαίος δάσκαλος «ακούει» (ενεργά, όχι παθητικά)
Οι μαθητές έχουν τη δική τους γλώσσα και τους δικούς τους κώδικες (π.χ., «Chill» σημαίνει «να είσαι ήρεμος σε όλες τις καταστάσεις»). Οι ενήλικες πρέπει να κατανοήσουν τι κρύβεται πίσω από αυτά που λένε οι μαθητές.
- Βαθιά ακρόαση (Deep Listening): Ένας καλός δάσκαλος μπορεί να ακούσει τη λέξη «Προσπαθώ», αλλά ένας σπουδαίος δάσκαλος ακούει τη σιωπή, τον αγώνα και το αίτημα βοήθειας που κρύβεται πίσω από την ελλιπή εργασία.
- Εκτός σχολείου ζωή: Οι σπουδαίοι δάσκαλοι δεν κάνουν υποθέσεις για το τι μπορούν ή δεν μπορούν να κάνουν τα παιδιά. Αντιλαμβάνονται ότι η ζωή του μαθητή εκτός σχολείου είναι συχνά πολύ πιο δύσκολη και επηρεάζει την απόδοσή του (π.χ. μαθήτρια που έκανε τις εργασίες της στο μπάνιο, το μόνο ήσυχο μέρος, και σταμάτησε όταν κόπηκε το ρεύμα).
- Η ανάγκη για διδασκαλία ακρόασης: Σπαταλάμε χρόνια διδάσκοντας ανάγνωση και γραφή, αλλά μηδέν χρόνια σε επίσημη διδασκαλία ακρόασης, παρά το γεγονός ότι είναι μία από τις νούμερο ένα δεξιότητες απαραίτητες για την επιτυχία στις επιχειρήσεις και τη ζωή.
4. Ο σπουδαίος δάσκαλος «τραγουδάει» (Διακινδυνεύει και γίνεται ταπεινός)
Η απάντηση «ένας σπουδαίος δάσκαλος τραγουδάει» εξέπληξε τον ομιλητή. Αυτό που εννοούσαν οι μαθητές ήταν:
- Πράξη ταπείνωσης: Οι σπουδαίοι δάσκαλοι ταπεινώνονται μπροστά στους μαθητές τους.
- Ανάληψη κινδύνου: Διακινδυνεύουν να φανούν ανόητοι ή να αποτύχουν, δοκιμάζοντας κάτι απροσδόκητο (όπως το να τραγουδήσει την ημερήσια διάταξη με οπερατικό ύφος).
- Εμπιστοσύνη: Δείχνουν ότι εμπιστεύονται ότι οι μαθητές θα τους υποστηρίξουν ακόμη και αν αποτύχουν.
5. Ο σπουδαίος δάσκαλος «τρώει μήλα» (Το σύμβολο της σχέσης)
Η πιο «απλή» απάντηση, ότι «ένας σπουδαίος δάσκαλος τρώει μήλα», απορρίφθηκε αρχικά ως αστεία, αλλά εμφανιζόταν συνεχώς.
- Το μήλο ως σύμβολο: Το μήλο δεν ήταν το ίδιο το αντικείμενο, αλλά ένα σύμβολο της σχέσης. Οι μαθητές ήθελαν να δουν τον δάσκαλο ως κάποιον που είναι πρόθυμος να λάβει ένα δώρο από αυτούς.
- Εμπιστοσύνη και καλοσύνη: Η πράξη αυτή συμβόλιζε τη σχέση εμπιστοσύνης και καλοσύνης μεταξύ μαθητή και δασκάλου, μια βασική προϋπόθεση για τη μάθηση.
- Συμπέρασμα: Εάν οι σχολικές μονάδες σταματούσαν να φοβούνται να ακούσουν τους μαθητές τους και προσλάμβαναν δασκάλους όχι για τη βαθιά γνώση του περιεχομένου, αλλά για τη βαθιά κατανόηση των μαθητών, το εκπαιδευτικό σύστημα θα μπορούσε να μεταμορφωθεί.