Η ιστορία της Σταυρούλας Γκουβούση (1897-1960) είναι ένα από τα πιο σκοτεινά κεφάλαια των ελληνικών ποινικών χρονικών και σηματοδοτεί ένα τραγικό ιστορικό ορόσημο: ήταν η πρώτη Ελληνίδα που εκτελέστηκε στη χώρα, έχοντας καταδικαστεί για ποινικό αδίκημα (γυναικοκτονία/δολοφονία). Η υπόθεση της, γνωστή ως «Η Μαύρη Χήρα του Λεωνιδίου», συγκλόνισε το πανελλήνιο στα τέλη της δεκαετίας του '50.
Το έγκλημα στο Λεωνίδιο
Η Σταυρούλα Γκουβούση καταγόταν από το Λεωνίδιο της Αρκαδίας. Το έγκλημα συνέβη στις 7 Ιανουαρίου 1959.
Η δολοφονία της νύφης
Η Γκουβούση δολοφόνησε την έγκυο νύφη της, Μεταξία Γκουβούση. Ο τρόπος της δολοφονίας ήταν φρικιαστικός: την έπνιξε μέσα σε μία στέρνα που βρισκόταν στον κήπο του σπιτιού της.
Το κίνητρο
Το κίνητρο της δολοφονίας ήταν η ζήλια και η πεποίθηση της πεθεράς ότι το βρέφος που κυοφορούσε η νύφη της ήταν «καρπός παράνομου έρωτα».
Η ιστορική εκτέλεση
Η Σταυρούλα Γκουβούση καταδικάστηκε σε θάνατο.
Η εκτέλεση της 63χρονης πεθεράς πραγματοποιήθηκε στις 26 Αυγούστου 1960, με πυροβολισμό, στην περιοχή ΠΥΡΚΑΛ στον Υμηττό.
Αν και είχαν υπάρξει και άλλες γυναίκες που είχαν καταδικαστεί σε θάνατο για ποινικά αδικήματα νωρίτερα (όπως το 1931 η σύζυγος και η πεθερά του Δημήτρη Αθανασόπουλου), οι ποινές τους είχαν μετατραπεί σε ισόβια κάθειρξη. Ως εκ τούτου, η Σταυρούλα Γκουβούση πέρασε στην ιστορία ως η πρώτη γυναίκα στην Ελλάδα που εκτελέστηκε για κοινό έγκλημα.