Η ταινία τρόμου «Orphan» («Το Ορφανό»), με την Εσθήρ, το κορίτσι που δεν ήταν αυτό που φαινόταν, αποτέλεσε μία από τις πιο ανατριχιαστικές κινηματογραφικές επιτυχίες. Ωστόσο, η έμπνευση πίσω από την κινηματογραφική φρίκη δεν ήταν προϊόν μυθοπλασίας, αλλά μια πραγματική ιστορία παιδικής κακοποίησης και ψυχολογικής χειραγώγησης που συγκλόνισε την Τσεχική Δημοκρατία το 2007, γνωστή ως η υπόθεση της Barbora Skrlová. Η ιστορία αυτή αφορά ένα μοναδικό και αποτρόπαιο έγκλημα, όπου η απάτη, η αίρεση και η μητρική αγάπη διαστρεβλώθηκαν σε μια εφιαλτική πραγματικότητα.
Όλα ξεκίνησαν τυχαία, όταν ένα ζευγάρι σε ένα χωριό κοντά στο Μπρνο της Τσεχίας αγόρασε μία κάμερα παρακολούθησης για την κούνια του μωρού τους. Λόγω τεχνικού λάθους, η συσκευή συνδέθηκε με ένα γειτονικό σπίτι, αποκαλύπτοντας μια σοκαριστική εικόνα: δύο μικρά αγόρια, γυμνά, κλεισμένα μέσα σε ένα κλουβί σκύλων, ενώ μία νεαρή κοπέλα στεκόταν δίπλα τους. Οι έντρομοι γείτονες κάλεσαν αμέσως την αστυνομία. Οι αρχές εισέβαλαν στο σπίτι, βρίσκοντας τα δύο αδέρφια, ηλικίας οκτώ και δέκα ετών, σε άθλια κατάσταση και μία 13χρονη κοπέλα, την «Ανίκα», η οποία έτρεξε κλαίγοντας στην αγκαλιά τους. Τα παιδιά έφεραν σημάδια βαριάς και μακροχρόνιας κακοποίησης.
Ιδιοκτήτες του σπιτιού ήταν οι αδερφές Κλάρα και Κατερίνα. Η Κλάρα ήταν η βιολογική μητέρα των δύο αγοριών, μία γυναίκα που οι γείτονες περιέγραφαν ως στοργική, αλλά η οποία έδειχνε σημάδια σχιζοφρένειας και ήταν εύκολα χειραγωγήσιμη. Η Κατερίνα είχε φέρει την «Ανίκα», ένα υποτιθέμενο κακοποιημένο 13χρονο κορίτσι, στο σπίτι. Η Ανίκα όμως δεν ήταν 13 ετών, αλλά η 33χρονη Barbora Skrlová, η οποία έπασχε από υποφυσίτιδα, μια σπάνια ασθένεια που εμπόδιζε την ανάπτυξή της, κάνοντάς την να μοιάζει με παιδί. Η Μπαρμπόρα, η αδερφή της, Κατερίνα, και ο πατέρας της Μπαρμπόρα, ο οποίος παρίστανε τον γιατρό της, εκμεταλλεύτηκαν την ψυχολογική αστάθεια της Κλάρα.
Ο πατέρας της Μπαρμπόρα, ηγετικό μέλος της αίρεσης «Κίνημα Δισκοπότηρου», έπεισε την Κλάρα ότι οι γιοι της ήταν δαιμονισμένοι και ότι έπρεπε να τους τιμωρεί αυστηρά για να «βγάλουν τα ακάθαρτα πνεύματα». Η Κλάρα, παραδομένη στη χειραγώγηση, ξεκίνησε ένα φρικτό μαρτύριο έξι μηνών στους γιους της: τους άφηνε νηστικούς, τους χτυπούσε με ζώνες και τους κλείδωνε σε δωμάτια. Η κορύφωση της φρίκης ήρθε κατά τη διάρκεια μιας οκταήμερης «εκπαιδευτικής» συνάντησης σε εξοχικό, όπου τα αγόρια υποβλήθηκαν σε βασανιστήρια, συμπεριλαμβανομένου του εγκλεισμού σε κλουβιά σκύλων, της στέρησης νερού, και πράξεων ακραίου σαδισμού από τα μέλη της αίρεσης, με τη μητέρα τους να παρακολουθεί.
Μετά την αποκάλυψη, η Μπαρμπόρα εξαφανίστηκε από το νοσοκομείο, μόνο για να ξαναεμφανιστεί στη Νορβηγία με νέα ταυτότητα: αυτή του 13χρονου αγοριού «Άνταμ», με την βοήθεια του πατέρα ενός πραγματικού αγοριού, ο οποίος ανήκε επίσης στην αίρεση. Η απάτη αποκαλύφθηκε ξανά και η Μπαρμπόρα συνελήφθη. Οι δικαστικές αποφάσεις ήταν σκληρές, αλλά αντανακλούσαν τη φρικαλεότητα των πράξεων: Η Κλάρα καταδικάστηκε σε εννέα χρόνια φυλάκισης, η Κατερίνα σε δέκα, ενώ η Μπαρμπόρα καταδικάστηκε σε πέντε χρόνια φυλάκισης. Η υπόθεση αυτή αποτελεί μία από τις πιο σκοτεινές σελίδες στην ιστορία του εγκλήματος, αποδεικνύοντας πώς η ψυχολογική εκμετάλλευση και ο φανατισμός μιας αίρεσης μπορούν να οδηγήσουν μια μητέρα να μετατραπεί σε βασανιστή των ίδιων της των παιδιών.