.jpg)
Σε όλη τη διάρκεια του Μεσαίωνα και σε μεταγενέστερες περιόδους, οι γυναίκες τιμωρούνταν με σοκαριστικούς και βάναυσους τρόπους, συχνά για εντελώς ακίνδυνες πράξεις. Αυτά τα σκληρά μέτρα αποτελούσαν μέσο κοινωνικού ελέγχου, αποσκοπώντας στη σίγαση, τον εξευτελισμό και την περιθωριοποίηση των γυναικών.
1. Το «καπίστρι της φλύαρης»: Η σίγαση του λόγου
Το καπίστρι της Φλύαρης ήταν μία ύπουλη μορφή «μάσκας ντροπής», διαδεδομένη στην Αγγλία του 16ου αιώνα.
- Ο σκοπός: Αρκούσε μία γυναίκα να μιλήσει πολύ δυνατά ή επικριτικά για να χαρακτηριστεί «φλύαρη». Η τιμωρία στόχευε στην αφαίρεση του λόγου.
- Η συσκευή: Οι γυναίκες αναγκάζονταν να φορέσουν ένα σιδερένιο κλουβί στο κεφάλι τους, το οποίο συχνά περιλάμβανε μια μεταλλική γλώσσα που πίεζε τη δική τους, καθιστώντας την ομιλία αδύνατη. Σε κάποιες περιπτώσεις, υπήρχε πλάκα με καρφιά για να κρατά τη γλώσσα υπό έλεγχο.
- Ο εξευτελισμός: Η τιμωρούμενη γυναίκα περιφερόταν στους δρόμους, εκτιθέμενη στον δημόσιο εξευτελισμό και την περιφρόνηση.
2. Το «άσχημο καρναβάλι»: Η εκδίκηση του πολέμου
Το «άσχημο καρναβάλι» έλαβε χώρα στη Γαλλία, αμέσως μετά την απελευθέρωσή της από τη ναζιστική κατοχή, στο τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.
- Η αιτία: Η οργή του γαλλικού πληθυσμού στράφηκε εναντίον γυναικών που θεωρήθηκαν «προδότριες» επειδή είχαν σχέσεις με Γερμανούς στρατιώτες κατά τη διάρκεια της κατοχής, ακόμη και αν εργάζονταν για αυτούς για λόγους επιβίωσης.
- Η τιμωρία: Δημόσια ξυρίζονταν τα μαλλιά τους, συχνά μπροστά σε εξαγριωμένα πλήθη. Στη συνέχεια, τις κυνηγούσαν, τις χτυπούσαν, τις έφτυναν, τους πετούσαν λάσπες ή περιττώματα, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις τους χάραζαν σβάστικες στο μέτωπο.
- Η βία: Σε ακραίες περιπτώσεις, όπως στο Παρίσι, γυναίκες ξυλοκοπήθηκαν μέχρι θανάτου. Ήταν μια μορφή αυτοδικίας, παρά την ύπαρξη έννομης τάξης.
3. Ο συστηματικός αποκλεισμός των «γεροντοκόρων»
Τον 19ο αιώνα, ιδιαίτερα στην Αγγλία, ο γάμος και η μητρότητα θεωρούνταν ο κεντρικός σκοπός της ζωής μιας γυναίκας.
- Ο όρος: Γυναίκες άνω των 30 ετών που παρέμεναν ανύπαντρες αποκαλούνταν «Spister» (γεροντοκόρη), ένας όρος βαθιά περιφρονητικός.
- Η κοινωνική εξορία: Οι γυναίκες αυτές αποκλείονταν κυριολεκτικά από την κανονική κοινωνία. Κάποιες κρύβονταν σε υπόγεια από τις ίδιες τους τις οικογένειες, ενώ σε πολύ θρησκευτικές κοινότητες εξορίζονταν και αναγκάζονταν να ζουν στον δρόμο.
- Σύστημα επιβίωσης: Ο γάμος αποτελούσε, επομένως, ένα σύστημα επιβίωσης για πολλές γυναίκες, έχοντας ελάχιστη σχέση με τον ρομαντικό έρωτα.
4. Οι «δολοφονίες τιμής»: Η σκοτεινή πραγματικότητα
Οι δολοφονίες τιμής δεν ανήκουν αποκλειστικά στο παρελθόν. Παραμένουν μία ζοφερή πραγματικότητα σε πολλούς πολιτισμούς παγκοσμίως, ριζωμένες σε παραδόσεις που εξισώνουν τη γυναικεία συμπεριφορά με την τιμή της οικογένειας.
- Οι λόγοι: Γίνονται για λόγους όπως η απιστία, η άρνηση ενός επιλεγμένου συντρόφου, ή άλλες «ανάρμοστες» συμπεριφορές.
- Η εκτέλεση: Οι γυναίκες συνήθως εκτελούνται εν ψυχρώ από άντρες συγγενείς, οι οποίοι ισχυρίζονται ότι «αποκαθιστούν την τιμή» της οικογένειας.
- Βαρβαρότητα: Αποτελούν μία από τις πιο βάρβαρες τιμωρίες, καθώς καταλήγουν πάντα σε θάνατο.
5. Το «ισπανικό γαϊδουράκι»: Βασανιστήριο και εξευτελισμός
Το ισπανικό γαϊδουράκι ήταν μία συσκευή βασανισμού που χρησιμοποιούνταν κυρίως για δημόσιο εξευτελισμό.
- Η συσκευή: Ήταν μία ξύλινη δοκός με μία κοφτερή, τριγωνική πάνω ακμή, στην οποία η τιμωρημένη γυναίκα αναγκαζόταν να καθίσει με τα πόδια ανοιχτά.
- Η πίεση: Συχνά, κρεμούσαν βάρη στα πόδια της για να αυξήσουν την πίεση στη δοκό, προκαλώντας αφόρητο πόνο και σοβαρούς τραυματισμούς.
- Θύματα: Η τιμωρία στόχευε γυναίκες που κατηγορούνταν για μοιχεία ή «ανήθικη» συμπεριφορά, αλλά χρησιμοποιούνταν επίσης εκτενώς στις δίκες μαγισσών για να εξαναγκαστούν οι γυναίκες να ομολογήσουν τη φερόμενη μαγεία τους.
6. Τα «πλυντήρια της Μαγδαλινής»: Φυλάκιση για την «αμαρτία»
Τα πλυντήρια της Μαγδαλινής ήταν «ιδρύματα αναμόρφωσης» μέσα σε μοναστήρια και εκκλησίες, με σκοπό την «απελευθέρωση» των γυναικών από την «αμαρτία».
- Οι κρατούμενες: Στέλνονταν γυναίκες που θεωρούνταν «προβληματικές», όπως πόρνες, ανύπαντρες έγκυες ή μητέρες, και κορίτσια θύματα σεξουαλικής κακοποίησης. Ακόμη και ανύπαντρες γυναίκες άνω των 30 ετών εισάγονταν με τη βία, καθώς θεωρούνταν απειλή για τους παντρεμένους άντρες.
- Οι συνθήκες: Τα ιδρύματα λειτουργούσαν ως εξευτελιστικά και βάρβαρα μέρη. Οι γυναίκες εξαναγκάζονταν σε σκληρή, απλήρωτη εργασία, κυρίως στα πλυντήρια (από όπου πήραν το όνομά τους). Τους δινόταν νέο όνομα ή απλώς ένας αριθμός.
- Σύγχρονη πραγματικότητα: Αν και τα πρώτα άνοιξαν τον 18ο αιώνα, το τελευταίο γνωστό δεν έκλεισε παρά μόνο το 1996 στην Ιρλανδία, αφήνοντας πίσω του χιλιάδες επιζήσασες που αγωνίζονται ακόμη για δικαιοσύνη.
7. Το «αχλάδι της οδύνης»: Μία μέθοδος βασανισμού
Το αχλάδι της οδύνης είναι μία από τις πιο διαβόητες μεθόδους βασανισμού της Αναγέννησης.
- Η συσκευή: Ήταν μία μεταλλική συσκευή σε σχήμα αχλαδιού, η οποία αποτελούνταν από τμήματα που άνοιγαν αργά με μία βίδα.
- Η χρήση: Χρησιμοποιούνταν για την τιμωρία μαγισσών ή μοιχαλίδων. Το όργανο εισαγόταν σε σωματικά ανοίγματα (όπως το στόμα ή η ευαίσθητη περιοχή) και στη συνέχεια άνοιγε αργά, προκαλώντας ακραίο πόνο και εσωτερικούς τραυματισμούς.
- Επιπτώσεις: Λέγεται ότι προκαλούσε μέχρι και εξάρθρωση σαγονιών, αφήνοντας μόνιμα σωματικά και ψυχικά τραύματα.