Η ανθρώπινη ιστορία βρίθει από φρικιαστικούς και ευφάνταστους τρόπους για την τιμωρία παραβατών, εχθρών ή απλώς άτυχων ανθρώπων. Πέρα από τις γνωστές εκτελέσεις (απαγχονισμός, κάψιμο), ορισμένες μέθοδοι βασανιστηρίων που εφαρμόστηκαν ανά τους αιώνες ξεπερνούν κάθε φαντασία.
Ανακαλύψτε 15 από τις πιο τρομακτικές μεθόδους που έχουν εφευρεθεί, με κάποιες να έχουν (ευτυχώς) εκλείψει και κάποιες να παραμένουν ζωντανές.
1. Το όρθιο τράνταγμα
Μια ανατρεπτική τροποποίηση του κλασικού απαγχονισμού. Καθώς ο παραδοσιακός απαγχονισμός ήταν συχνά αργός και αναποτελεσματικός, το σύστημα αυτό χρησιμοποιούσε βαριά αντίβαρα και τροχαλίες για να τινάξει γρήγορα τον καταδικασμένο στον αέρα. Στόχος ήταν να σπάσει ο λαιμός άμεσα, αν και δεν λειτουργούσε πάντα όπως είχε σχεδιαστεί.
2. Πτώση από γκρεμό
Μια απλή και αρχαία μέθοδος. Η ρίψη από γκρεμό χρησιμοποιούνταν ως γρήγορη λύση για «ανεπιθύμητα στοιχεία» επί αιώνες. Αν και έχει εκπέσει σε μεγάλο βαθμό, ορισμένες χώρες, όπως το Ιράν, εξακολουθούν να την εφαρμόζουν για κρατικές εκτελέσεις.
3. Σύνθλιψη από ελέφαντα
Μια εξαιρετικά αποτελεσματική μέθοδος, κοινή κυρίως στη Νότια και Νοτιοανατολική Ασία, όπου υπάρχουν ελέφαντες. Οι ελέφαντες εκπαιδεύονταν ειδικά ώστε η σύνθλιψη να είναι όσο το δυνατόν πιο βάναυση.
4. Θάνατος από χίλια κοψίματα
Γνωστή ως «αργή τεμαχιστική» ή «θάνατος από χίλια κοψίματα», ήταν μια μορφή εκτέλεσης που εφαρμοζόταν στην Κίνα για σχεδόν χίλια χρόνια (από τον 10ο αι. έως το 1905). Ο καταδικασμένος δεμένος σε στύλο, όπου αφαιρούνταν σταδιακά τμήματα του δέρματος και των άκρων του, πριν από το τελικό χτύπημα στην καρδιά ή τον αποκεφαλισμό.
5. Αιματηρός αετός
Προερχόμενος από τους Νορδικούς θρύλους των Βίκινγκς. Η διαδικασία περιλάμβανε το σχίσιμο της πλάτης του καταδικασμένου για πρόσβαση στα πλευρά, τα οποία στη συνέχεια σπάγονταν και λυγίζονταν προς τα πάνω για να μοιάζουν με φτερά. Ως τελικό χτύπημα, οι πνεύμονες τραβιόνταν έξω και κρεμιόνταν πάνω από τα «φτερά». Ευτυχώς, υπάρχει συζήτηση για το αν αυτή η πρακτική εφαρμόστηκε ποτέ ή αν είναι απλώς μύθος.
6. Σύρσιμο κάτω από την καρίνα
Μια ειδική τιμωρία για ναύτες, που επινοήθηκε από το ολλανδικό ναυτικό τον 16ο αιώνα. Ο παραβάτης δεμένος με σχοινί, συρόταν υποβρυχίως από τη μια άκρη του πλοίου στην άλλη (κάτω από την καρίνα/κοιλιά του πλοίου). Αν επιζούσε από τον πνιγμό ή τους εσωτερικούς τραυματισμούς, συνήθως έφερε μόνιμα σημάδια από τα κοψίματα των θαλάσσιων στρειδιών (barnacles) στο κάτω μέρος του πλοίου.
7. Βράσιμο
Κοινή μέθοδος εκτέλεσης από την Ανατολική Ασία έως την Αγγλία. Ο καταδικασμένος τοποθετούνταν γυμνός σε μια δεξαμενή ή κατσαρόλα με ζέον υγρό (συνήθως νερό, λάδι ή πίσσα). Υπήρχε και η πιο φρικιαστική εκδοχή, όπου το θύμα τοποθετούνταν σε κρύο υγρό το οποίο σταδιακά θερμαινόταν μέχρι το σημείο βρασμού.
8. Βασανιστήρια με αρουραίους
Μια «δημιουργική» μορφή βασανιστηρίων. Ένας πεινασμένος (ή και άρρωστος) αρουραίος τοποθετείτο σε έναν κουβά πάνω στη γυμνή κοιλιά ή το στήθος του θύματος. Ο κουβάς θερμαινόταν εξωτερικά, με αποτέλεσμα ο αρουραίος να τρώει το δρόμο του μέσα από τη σάρκα του θύματος, προσπαθώντας να διαφύγει.
9. Κινητές μονάδες εκτέλεσης
Η Κίνα εφάρμοσε αυτή τη «σοκαριστικά αποδοτική» μέθοδο για την εκτέλεση θανατοποινιτών (για διάφορα εγκλήματα, από φοροδιαφυγή μέχρι εμπρησμό). Πρόκειται για φορτηγά που μοιάζουν με τυπικά περιπολικά, εξοπλισμένα για θανατηφόρες ενέσεις. Οι αρχές υποστηρίζουν ότι είναι πιο «ανθύπινα» από το εκτελεστικό απόσπασμα και φθηνότερα από τις παραδοσιακές εγκαταστάσεις.
10. Πυράκτωση σε σχάρα
Ουσιαστικά, μια σχάρα για ψήσιμο ανθρώπων. Ο καταδικασμένος τοποθετούνταν σε μια σιδερένια σχάρα πάνω από φωτιά ή πυρακτωμένα κάρβουνα. Σε ορισμένες περιπτώσεις, άλειφαν το θύμα με λάδι για «σωστό» ψήσιμο.
11. Διαμελισμός
Μια από τις πιο διαβόητες μεθόδους, που εφαρμόστηκε στην Αγγλία από τον 13ο αιώνα, κυρίως για όσους κρίνονταν ένοχοι για εσχάτη προδοσία. Ο κατηγορούμενος συρόταν δεμένος από άλογο στους κρεμάλες (drawn), απαγχονιζόταν, πιθανώς εκσπλαχνιζόταν ή αποκεφαλιζόταν, και τέλος διαμελιζόταν (quartered) – μερικές φορές δένοντας κάθε άκρο σε διαφορετικό άλογο που έτρεχε σε αντίθετη κατεύθυνση. Καταργήθηκε το 1867.
12. Ανάρτηση με στροφή των ώμων
Μια βασανιστική μέθοδος που δεν οδηγούσε απαραίτητα στον θάνατο. Ο ένοχος αναρτιόταν από τους καρπούς πίσω από το κεφάλι. Η άβολη γωνία προκαλούσε αφόρητο πόνο και εξάρθρωση των ώμων. Μπορούσαν να προστεθούν βάρη για ενίσχυση του πόνου. Χρησιμοποιήθηκε από τη Μεσαιωνική Ιερά Εξέταση μέχρι τον 21ο αιώνα.
13. Λευκά βασανιστήρια
Πρόκειται για ψυχολογικά βασανιστήρια αισθητηριακής αποστέρησης. Το κελί, τα ρούχα, ακόμη και το φαγητό του κρατούμενου είναι εντελώς λευκά. Οι φρουροί φορούν λευκά, τα φώτα μένουν αναμμένα 24 ώρες το 24ωρο και δεν ακούγεται καμία λέξη. Η σωματική βλάβη είναι ελάχιστη, αλλά η ψυχολογική ζημιά είναι ανυπολόγιστη.
14. Η ποινή του σάκου
Μια παράδοξη μέθοδος εκτέλεσης στην αρχαία Ρώμη για την πατροκτονία (δολοφονία γονέα ή στενού συγγενή). Ο καταδικασμένος ράβονταν σε έναν δερμάτινο σάκο μαζί με διάφορα ζώα (σκύλο, πίθηκο, φίδι και κόκορα). Στη συνέχεια, ο σάκος ριχνόταν στο νερό.
15. Σκαφισμός
Θεωρείται μια από τις χειρότερες και πιο επώδυνες μεθόδους που περιγράφηκε από τους Έλληνες ότι χρησιμοποιούσαν οι Πέρσες. Ο κατηγορούμενος παγιδευόταν ανάμεσα σε δύο βάρκες (ή σε έναν κοίλο κορμό δέντρου) και ταϊζόταν με γάλα και μέλι. Η δίαιτα αυτή προκαλούσε φρικτή διάρροια εντός του ξύλινου κελύφους. Το θύμα αλειφόταν με γάλα και μέλι και αφηνόταν στον ήλιο, προσελκύοντας έντομα, τα οποία έτρωγαν το θύμα, οδηγώντας το τελικά στον θάνατο από αφυδάτωση, έκθεση ή μολύνσεις.