Τον Ιανουάριο του 2013, στο κέντρο του Λος Άντζελες, εκτυλίχθηκε ένα από τα πιο δυσεξήγητα μυστήρια του 21ου αιώνα. Η 21χρονη Καναδή φοιτήτρια Ελίζα Λαμ, που αγαπούσε τα ταξίδια και πάλευε με τη διπολική διαταραχή, έφτασε στην πόλη για ένα ταξίδι. Έκανε check-in στο ξενοδοχείο Σέσιλ (Cecil Hotel), ένα κτίριο με σκοτεινή ιστορία που οι ντόπιοι αποκαλούσαν «το ξενοδοχείο του θανάτου», λόγω των δεκάδων αυτοκτονιών και της φιλοξενίας διαβόητων δολοφόνων. Στην αρχή, η Ελίζα μοιραζόταν ένα κοινό δωμάτιο, αλλά λόγω της ασταθούς συμπεριφοράς της μεταφέρθηκε σε μονόκλινο. Στις 31 Ιανουαρίου επικοινώνησε για τελευταία φορά με τους γονείς της, ακουγόταν χαρούμενη και υποσχέθηκε να τηλεφωνήσει το επόμενο πρωί.
Η σιωπή του τηλεφώνου της το επόμενο διάστημα οδήγησε τους γονείς της να δηλώσουν την εξαφάνισή της. Η αστυνομία ξεκίνησε έρευνα στο Σέσιλ, έναν λαβύρινθο με εκατοντάδες δωμάτια, αλλά δεν βρήκε κανένα ίχνος. Κανείς δεν την είδε να φεύγει, σαν να είχε εξαφανιστεί μέσα στο ίδιο της το δωμάτιο. Δεκαπέντε ημέρες μετά την εξαφάνιση, η αστυνομία δημοσιοποίησε το τελευταίο γνωστό ίχνος της Λαμ: ένα βίντεο από την κάμερα του ασανσέρ του ξενοδοχείου, που χρονολογείται την 1η Φεβρουαρίου 2013, στις 23:59.
Το βίντεο, που γρήγορα έγινε viral, παρουσιάζει την Ελίζα να μπαίνει στο ασανσέρ και να πατάει σχεδόν όλα τα κουμπιά. Η πόρτα δεν κλείνει. Η κοπέλα βγάζει το κεφάλι της και κοιτάζει έξω στον διάδρομο, σαν να ψάχνει κάποιον, ή σαν να κρύβεται. Στη συνέχεια, ξαναπατάει τα κουμπιά με μανία. Το πιο ανατριχιαστικό σημείο είναι όταν βγαίνει αργά στον διάδρομο και αρχίζει να κινεί τα χέρια της με έναν ασυνάρτητο τρόπο, σαν να μιλά με κάποιον αόρατο ή να προσπαθεί να πείσει κάποιον να την αφήσει ήσυχη. Οι κινήσεις της είναι αλλοπρόσαλλες, τα δάχτυλά της λυγίζουν και ξεδιπλώνονται στον αέρα. Μετά από λίγα βήματα, χάνεται από τη λήψη της κάμερας. Το βίντεο αυτό πυροδότησε χιλιάδες θεωρίες στο διαδίκτυο: από το ότι την κυνηγούσε κάποιος, μέχρι ότι έβλεπε παραισθήσεις λόγω της διπολικής διαταραχής της, ή ακόμη και ότι το βίντεο είχε πειραχτεί από την αστυνομία.
Η απάντηση στο μυστήριο ήρθε στις 19 Φεβρουαρίου, 18 ημέρες μετά την εξαφάνιση. Οι πελάτες του ξενοδοχείου άρχισαν να διαμαρτύρονται για τη χαμηλή πίεση, το σκούρο χρώμα και την παράξενη μεταλλική οσμή και γεύση του νερού. Ένας τεχνικός στάλθηκε να ελέγξει τις τέσσερις μεγάλες μεταλλικές δεξαμενές νερού στην ταράτσα, η πρόσβαση στην οποία ήταν κλειδωμένη και θεωρητικά αδύνατη χωρίς ειδικό κλειδί. Μόλις άνοιξε το καπάκι μιας δεξαμενής, αντίκρυσε το γυμνό σώμα της Ελίζα Λαμ, με τα ρούχα της να επιπλέουν δίπλα της.
Η είδηση σόκαρε τον κόσμο. Πώς βρέθηκε σε μια κλειδωμένη δεξαμενή, τόσο ψηλά στην ταράτσα; Η νεκροψία αποφάνθηκε ότι ο θάνατος προήλθε από ατύχημα λόγω πνιγμού, χωρίς ενδείξεις εγκληματικής ενέργειας ή ναρκωτικών/αλκοόλ, παρά μόνο της συνήθους φαρμακευτικής της αγωγής σε χαμηλότερα επίπεδα. Οι ειδικοί υπέθεσαν ότι ίσως είχε σταματήσει τα φάρμακά της, κάτι που προκάλεσε αποπροσανατολισμό και παραληρηματικό επεισόδιο. Ωστόσο, οι λεπτομέρειες δεν ικανοποίησαν ποτέ το κοινό: δεν υπήρχαν σημάδια πάλης, οι έξοδοι κινδύνου με συναγερμό δεν ενεργοποιήθηκαν και, το πιο σημαντικό, το καπάκι της δεξαμενής βρέθηκε κλειστό, καθιστώντας σχεδόν αδύνατο να το κλείσει η ίδια από μέσα.
Η υπόθεση της Ελίζα Λαμ, μαζί με το στοιχειωμένο βίντεο του ασανσέρ, παραμένει ένα άλυτο μυστήριο, τροφοδοτώντας θεωρίες συνωμοσίας για την «κατάρα» του Σέσιλ, και υπενθυμίζοντας πως πίσω από κάθε ανεξήγητη και περίεργη συμπεριφορά, μπορεί να κρύβεται ένας άνθρωπος που απλώς χρειάζεται βοήθεια.
