Το εμβληματικό έργο του George Orwell, 1984, δεν αποτελεί απλώς ένα κλασικό λογοτεχνικό κείμενο, αλλά μια οδυνηρή προειδοποίηση που γράφτηκε κάτω από τις πιο αντίξοες συνθήκες. Το 1948, σε ένα απομονωμένο και υγρό διαμέρισμα στο νησί Γιούρα της Σκωτίας, ο Eric Blair, γνωστός σε όλους ως George Orwell, έδινε τη δική του μάχη με τη φυματίωση. Παρά την εξασθενημένη του υγεία και τη γνώση ότι το τέλος του πλησίαζε, αφιέρωσε τις τελευταίες του δυνάμεις στη συγγραφή αυτού του βιβλίου, θεωρώντας χρέος του να προειδοποιήσει την ανθρωπότητα για τους κινδύνους του ολοκληρωτισμού που έβλεπε να ανατέλλει.
Στο όραμα του Orwell, ο κόσμος του μέλλοντος κυριαρχείται από το υπερκράτος της Ωκεανίας, όπου η εξουσία δεν περιορίζεται μόνο στον έλεγχο των πράξεων, αλλά εισχωρεί στα βαθύτερα στρώματα της ανθρώπινης σκέψης. Σε αντίθεση με παλαιότερα αυταρχικά καθεστώτα που βασίζονταν στον ωμό φόβο και την τιμωρία, ο νέος ολοκληρωτισμός που περιγράφει το 1984 στοχεύει στην πλήρη εξάλειψη της ικανότητας του ατόμου να φαντάζεται εναλλακτικές λύσεις. Μέσω του Υπουργείου Αλήθειας, η ιστορία ξαναγράφεται συνεχώς, τα γεγονότα διαστρεβλώνονται και η ίδια η γλώσσα συρρικνώνεται για να καταστήσει αδύνατη την έκφραση οποιασδήποτε αιρετικής σκέψης.
Ο πρωταγωνιστής, Winston Smith, εργάζεται ακριβώς σε αυτόν τον μηχανισμό προπαγάνδας, αλλάζοντας παλιά άρθρα εφημερίδων ώστε να ευθυγραμμίζονται με το τρέχον δόγμα του Κόμματος. Το δράμα του Winston αναδεικνύει την πάλη για τη διατήρηση της προσωπικής μνήμης και της αντικειμενικής αλήθειας σε ένα σύστημα που απαιτεί από τους πολίτες του να πιστεύουν ότι δύο και δύο κάνουν πέντε, αν το Κόμμα το ορίσει έτσι. Ο Μεγάλος Αδελφός, ως μια απρόσωπη αλλά πανταχού παρούσα φιγούρα, συμβολίζει την απόλυτη επιτήρηση και την ψυχολογική υποταγή που επιβάλλεται στις μάζες.
Παρά τη ζοφερή φύση του βιβλίου, η παρακαταθήκη του Orwell φέρει και ένα μήνυμα ελπίδας. Η ανθρώπινη παρόρμηση προς την ελευθερία, την αλήθεια και την αξιοπρέπεια είναι στοιχεία που καμία εξουσία δεν μπορεί να εκριζώσει ολοκληρωτικά. Το 1984 παραμένει επίκαιρο όχι ως μια ακριβής πρόβλεψη του μέλλοντος, αλλά ως ένας καθρέφτης που φωτίζει τη διαρκή μάχη μεταξύ της εξουσίας και της συνείδησης. Ο Orwell μας κληροδότησε τα εργαλεία της επίγνωσης και της κριτικής σκέψης, υπενθυμίζοντάς μας ότι η προστασία της αλήθειας είναι ο μόνος τρόπος για να διατηρήσουμε την ανθρώπινη υπόστασή μας απέναντι σε κάθε μορφής έλεγχο.