Στις 24 Ιουνίου 1992, μια συνηθισμένη καλοκαιρινή βόλτα στις πλαγιές της Αρκαδίας μετατράπηκε σε έναν από τους πιο σκοτεινούς γρίφους των τελευταίων δεκαετιών. Ο 10χρονος Γιώργος Παρασκευόπουλος, ένα παιδί που μεγάλωνε στα Χανιά αλλά λάτρευε να παραθερίζει στο χωριό του πατέρα του, τη Δήμητρα Γορτυνίας, ξεκίνησε να συνοδεύσει τον παππού του στο βουνό. Αν και η διαδρομή τού ήταν γνώριμη, εκείνο το μεσημέρι τα ίχνη του χάθηκαν για πάντα, αφήνοντας πίσω τους μια ολόκληρη περιοχή βυθισμένη στην αγωνία και την αβεβαιότητα.
Η εξαφάνιση σημειώθηκε όταν ο παππούς του μικρού, λόγω αδιαθεσίας, αποφάσισε να ανέβει στο βουνό για να προσέξει τα ζώα του, έχοντας μαζί του τον εγγονό του για βοήθεια. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του παππού, κάποια στιγμή το μεσημέρι έστειλε τον Γιωργάκη να γεμίσει τα παγούρια σε μια κοντινή πηγή. Όταν ο ίδιος επέστρεψε και δεν βρήκε το παιδί, υπέθεσε λανθασμένα πως ο μικρός είχε πάρει τον δρόμο της επιστροφής για το χωριό. Η τραγική καθυστέρηση στην ενημέρωση των αρχών, καθώς ο παππούς επέστρεψε στο σπίτι το επόμενο βράδυ, στέρησε από τις έρευνες το πιο κρίσιμο πρώτο 24ωρο.
Η κινητοποίηση που ακολούθησε ήταν πρωτοφανής για τα δεδομένα της εποχής. Στρατός, αστυνομία, ελικόπτερα, εθελοντές, ακόμα και μια ειδική ομάδα Ελβετών ερευνητών με εκπαιδευμένα σκυλιά, «χτένισαν» κάθε σπιθαμή του βουνού. Παρά τις εξονυχιστικές έρευνες, το αποτέλεσμα ήταν απογοητευτικό, καθώς δεν εντοπίστηκε κανένα ίχνος του παιδιού, εκτός από την τσάντα με τα παγούρια που βρέθηκε μέρες αργότερα σε ένα εξαιρετικά δύσβατο σημείο. Η έλλειψη στοιχείων οδήγησε ακόμα και τον τοπικό Μητροπολίτη να απειλήσει με αφορισμό όποιον γνώριζε την αλήθεια και δεν μιλούσε, προκειμένου να σπάσει η «ομερτά» της περιοχής.
Κατά τη διάρκεια των ετών, η υπόθεση τροφοδοτήθηκε από διάφορες θεωρίες και ανεπιβεβαίωτες μαρτυρίες. Κάποιοι υποστήριξαν πως είδαν ένα παιδί που του έμοιαζε να περπατά μόνο του σε περιφερειακό δρόμο την επόμενη της εξαφάνισης, ενώ άλλοι μιλούσαν για πληροφορίες που ήθελαν τον Γιώργο να βρίσκεται σε μοναστήρι στο εξωτερικό. Ωστόσο, μια από τις πιο ανησυχητικές θεωρίες συνδέει την περίπτωση του Γιωργάκη με μια σειρά εξαφανίσεων παιδιών στην Πελοπόννησο κατά τις δεκαετίες του '80 και του '90, όπως της μικρής Αννούλας στη Μάνη και του Μιχάλη Μήτρου στην Αρκαδία, υποδηλώνοντας τη δράση κυκλωμάτων απαγωγής.
Σήμερα, δεκαετίες μετά, η υπόθεση του Γιώργου Παρασκευόπουλου παραμένει ανοιχτή στις καρδιές των συγγενών του και στα αρχεία των αρχών μέσω του Amber Alert. Παρά το γεγονός ότι ο χρόνος περνά, η οικογένεια δεν σταμάτησε ποτέ να αναζητά την αλήθεια για το τι πραγματικά συνέβη εκείνο το καλοκαιρινό μεσημέρι στο βουνό. Το μυστήριο της Γορτυνίας συνεχίζει να προκαλεί ρίγη συγκίνησης και ερωτήματα, υπενθυμίζοντας σε όλους πως κάποιες πληγές δεν κλείνουν ποτέ χωρίς απαντήσεις.