Η ιστορία του Ιωάννη Βλάχου, ευρύτερα γνωστού ως Δασκαλογιάννη, αποτελεί μια από τις πιο συγκλονιστικές και ηρωικές σελίδες της κρητικής ιστορίας. Το 1770, σε μια εποχή που η Κρήτη στενάζει κάτω από τον βαρύ οθωμανικό ζυγό, ο Δασκαλογιάννης, ένας πλούσιος πλοιοκτήτης και μορφωμένος άνθρωπος από τα Σφακιά, αποφασίζει να ηγηθεί μιας επανάστασης που έμελλε να αλλάξει την πορεία του νησιού. Παρά το γεγονός ότι τα Σφακιά απολάμβαναν μια σχετική ελευθερία λόγω της γεωγραφικής τους θέσης και της οικονομικής τους δύναμης, η αλληλεγγύη προς τους υπόδουλους χριστιανούς του κάμπου οδήγησε τους Σφακιανούς στα όπλα.
Ο Δασκαλογιάννης δεν ήταν ο τυπικός οπλαρχηγός των βουνών, αλλά ένας κοσμοπολίτης που είχε σπουδάσει στην Ιταλία και διέθετε δικό του εμπορικό στόλο. Η πίστη του στη βοήθεια από το «ξανθό γένος», τη Ρωσία της Αικατερίνης της Μεγάλης, υπήρξε η κινητήριος δύναμη πίσω από τον ξεσηκωμό. Παρά τις προειδοποιήσεις για τον κίνδυνο που διέτρεχαν τα Σφακιά, η επανάσταση ξεκίνησε επίσημα στις 25 Μαρτίου 1770 στην Ανώπολη. Οργανώθηκαν ειδικά σώματα κρούσης, όπως οι περιβόητοι «νυκτοπολεμιστές», που προκαλούσαν τρόμο στους Τούρκους με τις αιφνιδιαστικές τους επιθέσεις, κερδίζοντας το προσωνύμιο «σώμα των δαιμόνων».
Η οθωμανική απάντηση ήταν συντριπτική, με έναν τεράστιο στρατό να κινείται προς τα απόκρημνα βουνά των Σφακίων. Οι μάχες που ακολούθησαν ήταν σφοδρές, με αποκορύφωμα τη δραματική πολιορκία στην Αράδυνα, όπου οι επαναστάτες και τα γυναικόπεδα βρέθηκαν σε απόλυτο αδιέξοδο. Η τραγωδία έφτασε στο ναδίρ όταν πολλοί άνδρες αναγκάστηκαν να σφάξουν τις ίδιες τις οικογένειές τους για να μην πέσουν στα χέρια των εχθρών και οδηγηθούν στα σκλαβοπάζαρα. Όταν έγινε σαφές ότι η ρωσική βοήθεια δεν θα ερχόταν ποτέ, ο Δασκαλογιάννης, νιώθοντας το βάρος της ευθύνης για την καταστροφή του τόπου του, αποφάσισε να παραδοθεί ελπίζοντας να σώσει τους επιζώντες.
Το τέλος του Δασκαλογιάννη υπήρξε φρικιαστικό και παραδειγματικό. Στις 17 Ιουνίου 1771, οι Οθωμανοί τον έγδαραν ζωντανό δημοσίως στο Ηράκλειο, αναγκάζοντας μάλιστα τον αδελφό του να παρακολουθεί το μαρτύριο. Παρά τη στρατιωτική αποτυχία και τον αποδεκατισμό των Σφακίων, η θυσία του δεν πήγε χαμένη. Η επανάσταση του Δασκαλογιάννη αφύπνισε την εθνική συνείδηση των Κρητικών και προετοίμασε το έδαφος για τον μεγάλο ξεσηκωμό του 1821. Σήμερα, ο Δασκαλογιάννης τιμάται ως ο πρωτομάρτυρας της κρητικής ελευθερίας, θυμίζοντας σε όλους τη δύναμη ενός λαού που επιλέγει να ορίσει τη μοίρα του, ακόμα και με το πιο βαρύ τίμημα.