Η δολοφονία του Ιωάννη Καποδίστρια αποτελεί μία από τις πιο σκοτεινές και καθοριστικές στιγμές της νεότερης ελληνικής ιστορίας, ένα γεγονός που στιγμάτισε την πορεία του νεοσύστατου ελληνικού κράτους. Μέσα από την έρευνα του Φρέντυ Γερμανού και τις σπάνιες μαρτυρίες απογόνων των πρωταγωνιστών, αναδύεται το χρονικό μιας προαναγγελθείσας τραγωδίας που εκτυλίχθηκε στα γραφικά στενά του Ναυπλίου το φθινόπωρο του 1831. Η ένταση μεταξύ του Κυβερνήτη και της οικογένειας των Μαυρομιχαλαίων είχε κορυφωθεί, δημιουργώντας ένα εκρηκτικό κλίμα που έδειχνε να οδηγεί μαθηματικά σε μια βίαιη εκτόνωση.
Τις παραμονές του φονικού, μια σειρά από συμπτώσεις και μοιραία γεγονότα λειτούργησαν σαν αντίστροφη μέτρηση. Ο Καποδίστριας, παρά τις προειδοποιήσεις για επικείμενη απόπειρα κατά της ζωής του, επέδειξε μια σχεδόν μοιρολατρική ψυχραιμία, δηλώνοντας πως οι αντίπαλοί του θα σεβαστούν τα λευκά του μαλλιά. Η ματαίωση μιας συνάντησης συμφιλίωσης με τον φυλακισμένο Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη και η δημόσια διαπόμπευση του Μανιάτη ηγέτη, ο οποίος οδηγήθηκε αλυσοδεμένος μέσα από τα στενά του Ναυπλίου, φαίνεται πως ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι για τον γιο του, Γεώργη, και τον αδελφό του, Κωνσταντή.
Το πρωινό της Κυριακής 27 Σεπτεμβρίου 1831, ο χρόνος έμοιαζε να έχει σταματήσει έξω από τον ναό του Αγίου Σπυρίδωνα. Παρά τα κακά προαισθήματα του αδελφού του, Αυγουστίνου, και ορισμένα "σημάδια" που συνάντησε στον δρόμο του, ο Κυβερνήτης επέμεινε να παρευρεθεί στη θεία λειτουργία. Εκεί, στο κατώφλι της εκκλησίας, τον περίμεναν οι δύο Μαυρομιχαλαίοι. Με μια πιστολιά από τον Κωνσταντή και μια μαχαιριά από τον Γεώργη, ο πρώτος Κυβερνήτης της Ελλάδας έπεσε νεκρός, αφήνοντας πίσω του ένα κενό εξουσίας και μια χώρα βυθισμένη στο πένθος και τη σύγχυση.
Η τύχη των δραστών ήταν εξίσου τραγική και βίαιη. Ο Κωνσταντής Μαυρομιχάλης, τραυματισμένος από τον ακόλουθο του Καποδίστρια, καταδιώχθηκε από το οργισμένο πλήθος και τελικά θανατώθηκε με φρικτό τρόπο μετά από ώρες βασανιστηρίων. Ο Γεώργης κατέφυγε στη γαλλική πρεσβεία ζητώντας άσυλο, όμως τελικά παραδόθηκε στις αρχές, δικάστηκε και εκτελέστηκε στο Παλαμήδι. Η εικόνα του πατέρα του, Πετρόμπεη, να παρακολουθεί την εκτέλεση του γιου του από το κελί του στο Ιτς Καλέ, παραμένει μια από τις πιο σπαρακτικές σκηνές της ιστορίας, κλείνοντας έναν κύκλο αίματος που δίχασε την Ελλάδα για δεκαετίες.