Η ιστορία της ανθρωπότητας είναι γεμάτη από πράξεις πάθους, αλλά λίγες είναι τόσο ισχυρές όσο η δίψα για εκδίκηση. Μια από τις πιο ανατριχιαστικές ιστορίες έρχεται από την Πορτογαλία του 14ου αιώνα, με πρωταγωνιστή τον Πέτρο Α'. Ο Πέτρος ερωτεύτηκε παράφορα την Ινές ντε Κάστρο, την κυρία επί των τιμών της συζύγου του, προκαλώντας την οργή του πατέρα του, Βασιλιά Αλφόνσου. Όταν ο Αλφόνσος διέταξε τη δολοφονία της Ινές μπροστά στα παιδιά της, ο Πέτρος ξεκίνησε έναν εμφύλιο πόλεμο. Μετά τον θάνατο του πατέρα του, ο Πέτρος έγινε βασιλιάς και η εκδίκησή του ήταν αμείλικτη: λέγεται ότι ξερίζωσε τις καρδιές των δολοφόνων ενώ ήταν ζωντανοί, εκθέτοντας το σώμα της νεκρής Ινές στον θρόνο και αναγκάζοντας τους ευγενείς να φιλήσουν το σάπιο χέρι της, αναγνωρίζοντάς την ως βασίλισσα.
Στην Κίνα των αρχών του 20ου αιώνα, μια άλλη ιστορία εκδίκησης συγκλόνισε το έθνος. Η Σι Ζιανκιάο πέρασε δέκα ολόκληρα χρόνια σχεδιάζοντας τη δολοφονία του πολέμαρχου Σουν Τσουανφάνγκ, ο οποίος είχε εκτελέσει τον πατέρα της και είχε εκθέσει το κεφάλι του σε δημόσια θέα. Η Σι εντόπισε τον Σουν σε έναν βουδιστικό ναό το 1935 και τον πυροβόλησε θανάσιμα. Αντί να τραπεί σε φυγή, παρέμεινε στο σημείο μοιράζοντας φυλλάδια που εξηγούσαν την πράξη της ως εκδήλωση της κομφουκιανικής ευλάβειας προς τους γονείς. Η υπόθεσή της δίχασε την κοινή γνώμη, αλλά τελικά έλαβε χάρη από το κράτος, καθώς η πράξη της θεωρήθηκε ηθικά δικαιολογημένη.
Ίσως η πιο επική ιστορία εκδίκησης και επιβίωσης αφορά τον Σουλτάνο Κουτούζ και τη μάχη του Άιν Τζαλούτ. Ο Κουτούζ, ένας πρίγκιπας που πουλήθηκε ως σκλάβος από τους Μογγόλους μετά την καταστροφή της πατρίδας του, κατάφερε να ανέλθει στην ιεραρχία των Μαμελούκων και να γίνει ηγεμόνας της Αιγύπτου. Όταν οι Μογγόλοι του Χουλαγκού Χαν απείλησαν τον ισλαμικό κόσμο, ο Κουτούζ, στοιχειωμένος από τις αναμνήσεις της παιδικής του ηλικίας, αρνήθηκε να υποταχθεί. Σε μια ιστορική αναμέτρηση το 1260, οι δυνάμεις του Κουτούζ κατάφεραν το αδιανόητο: νίκησαν την αήττητη μέχρι τότε μογγολική ορδή, σταματώντας την επέκτασή τους προς τη Δύση και παίρνοντας πίσω τη Δαμασκό και το Χαλέπι.
Αυτές οι ιστορίες αναδεικνύουν πώς η προσωπική οδύνη μπορεί να μετατραπεί σε μια ασταμάτητη δύναμη που αλλάζει τον ρου της ιστορίας. Από τον βασιλιά που έστεψε τη νεκρή ερωμένη του μέχρι τη φοιτήτρια που κυνήγησε έναν πολέμαρχο για μια δεκαετία, και τον σκλάβο που έγινε σουλτάνος για να νικήσει τους κατακτητές του, η εκδίκηση παραμένει ένα από τα πιο σκοτεινά αλλά και συναρπαστικά κίνητρα της ανθρώπινης φύσης. Κάθε μία από αυτές τις περιπτώσεις αποτελεί μια υπενθύμιση ότι το παρελθόν δεν ξεχνιέται ποτέ και ότι η δικαιοσύνη, όσο σκληρή κι αν είναι, βρίσκει πάντα τον δρόμο της.