Η Ιλιάδα του Ομήρου, και συγκεκριμένα η Ραψωδία Β', περιέχει μια από τις πιο λεπτομερείς ιστορικές και γεωγραφικές καταγραφές του αρχαίου ελληνικού κόσμου: τον Κατάλογο των Νεών. Σε αυτό το τμήμα του έπους, ο ποιητής παρουσιάζει τα 29 ελληνικά βασίλεια που ένωσαν τις δυνάμεις τους για την εκστρατεία κατά της Τροίας, προσφέροντας μια μοναδική εικόνα της Μυκηναϊκής Ελλάδας. Κάθε βασίλειο συμμετείχε με τον δικό του στόλο και τους δικούς του ηγέτες, δημιουργώντας μια πανίσχυρη συμμαχία υπό την αρχηγία του Αγαμέμνονα. Από τις πανίσχυρες Μυκήνες και το Άργος μέχρι την απομακρυσμένη Ιθάκη και την Κρήτη, ο κατάλογος αυτός λειτουργεί ως ένας γεωπολιτικός χάρτης της εποχής, αναδεικνύοντας τη δύναμη και την επιρροή κάθε περιοχής.
Στην κορυφή της στρατιωτικής ισχύος βρίσκονταν οι Μυκήνες, η «πολύχρυση» πρωτεύουσα του Αγαμέμνονα, που μαζί με την Κόρινθο και τις γύρω πόλεις έστειλαν τον μεγαλύτερο αριθμό πλοίων και ανδρών. Εξίσου σημαντική ήταν η παρουσία του Άργους υπό τον Διομήδη, έναν από τους ικανότερους και πιο θαρραλέους πολεμιστές της Ιλιάδας, ο οποίος κατάφερε ακόμη και να τραυματίσει θεούς στο πεδίο της μάχης. Η Κρήτη, υπό τον Ιδομενέα, εγγονό του Μίνωα, συμμετείχε με έναν εντυπωσιακό στόλο 80 πλοίων, επιβεβαιώνοντας τη μακρά παράδοση του νησιού ως ναυτικής και πολιτιστικής δύναμης του Αιγαίου.
Ξεχωριστή αναφορά αξίζει στους Μυρμιδόνες της Φθίας, το επίλεκτο σώμα στρατού του Αχιλλέα. Παρόλο που ο Αχιλλέας απείχε από μεγάλο μέρος των μαχών λόγω της οργής του προς τον Αγαμέμνονα, η παρουσία των 50 πλοίων του και η δική του ανυπέρβλητη πολεμική αρετή ήταν καθοριστικές για την έκβαση του πολέμου. Παράλληλα, η Πύλος υπό τον γηραιό και σοφό Νέστορα έφερε 90 πλοία, προσφέροντας όχι μόνο στρατιωτική ισχύ αλλά και την απαραίτητη εμπειρία και στρατηγική καθοδήγηση στους νεότερους ήρωες. Η σοφία του Νέστορα αποτελούσε συχνά τη φωνή της λογικής μέσα στην ένταση των πολεμικών συγκρούσεων.
Αν και με μικρότερο στόλο, μόλις 12 πλοίων, η Ιθάκη υπό τον Οδυσσέα αναδείχθηκε σε πρωταγωνίστρια δύναμη χάρη στην ευφυΐα και την πανουργία του ηγέτη της. Ο Οδυσσέας δεν ήταν μόνο ένας ικανός πολεμιστής, αλλά ο άνθρωπος πίσω από τις πιο κρίσιμες στρατηγικές αποφάσεις, με κορυφαία τη σύλληψη του Δούρειου Ίππου. Η συμβολή του αποδεικνύει ότι στον Όμηρο η δύναμη του μυαλού είναι συχνά εξίσου σημαντική, αν όχι σημαντικότερη, από τη σωματική ρώμη στο πεδίο της μάχης.
Άλλα βασίλεια, όπως η Λακεδαίμονα του Μενέλαου, η Αθήνα του Μενεσθέα και η Σαλαμίνα του Αίαντα του Τελαμώνιου, συμπλήρωναν το μωσαϊκό της ελληνικής συμμαχίας. Ο Αίας, περιγραφόμενος ως ένας «τείχος» χαλκού και δέρματος, ήταν ο δεύτερος ισχυρότερος πολεμιστής μετά τον Αχιλλέα, ενώ η Αθήνα, αν και ακόμη στα σπάργανα της ιστορικής της εξέλιξης, έστειλε 50 πλοία με έναν ηγέτη φημισμένο για την τακτική του οργάνωση. Ο Κατάλογος των Νεών δεν είναι απλώς μια λίστα ονομάτων, αλλά μια επιβεβαίωση της κοινής ελληνικής ταυτότητας και της ικανότητας των Ελλήνων να ενώνονται μπροστά σε μια μεγάλη πρόκληση.