Υπάρχουν στιγμές στην ιστορία μιας πόλης που μοιάζουν να έχουν ξεπηδήσει από τις σελίδες ενός μυθιστορήματος επιστημονικής φαντασίας, κι όμως αποτελούν κομμάτι της σκληρής πραγματικότητας. Για όσους έζησαν τον Δεκέμβριο του 1980 στην Αθήνα, οι αναμνήσεις εκείνων των ημερών είναι θαμμένες βαθιά στο υποσυνείδητο, ενώ οι νεότερες γενιές αγνοούν παντελώς το γεγονός. Ήταν η εποχή που το «σύννεφο του θανάτου», όπως το ονόμασε ο Τύπος της εποχής, σκέπασε την ελληνική πρωτεύουσα, μετατρέποντας την καθημερινότητα σε ένα έμβιο μαρτύριο και την πόλη σε ένα σκηνικό απόλυτης δυστοπίας.
Η ατμόσφαιρα στους δρόμους της Αθήνας ήταν κυριολεκτικά αποπνικτική. Ένα πυκνό φωτοχημικό νέφος, αποτέλεσμα της ανεξέλεγκτης συσσώρευσης ρύπων από τις βιομηχανίες και τα αυτοκίνητα, είχε εγκλωβιστεί πάνω από το λεκανοπέδιο. Οι κάτοικοι βίωναν καθημερινά συμπτώματα όπως έντονες ζαλάδες, πονοκεφάλους και δύσπνοια, ενώ τα πνευμονολογικά περιστατικά στα νοσοκομεία αυξάνονταν με γεωμετρική πρόοδο. Γιατροί και επιστήμονες προειδοποιούσαν για τις ολέθριες συνέπειες της ρύπανσης, ενώ πολλοί θάνατοι εκείνης της περιόδου συνδέθηκαν άμεσα με το τοξικό κοκτέιλ οξειδίων του αζώτου, μονοξειδίου του άνθρακα και όζοντος που κάλυπτε τον ουρανό.
Το κλίμα πανικού ενισχύθηκε από τις επίσημες οδηγίες του τότε Υπουργείου Κοινωνικών Υπηρεσιών, οι οποίες έμοιαζαν σχεδόν σουρεαλιστικές. Οι πολίτες καλούνταν να περιορίσουν στο ελάχιστο τις μετακινήσεις τους και τη χρήση θέρμανσης, με χαρακτηριστικά συνθήματα όπως «Μην οδηγείτε, προκαλείτε σύννεφο» και «Μην ανάβετε καλοριφέρ, προκαλείτε σύννεφο». Αντί να καθησυχάσουν τον πληθυσμό, οι υποδείξεις αυτές ενέτειναν την αίσθηση του επικείμενου τέλους, δημιουργώντας μια κοινωνία που φοβόταν ακόμη και τις βασικές της ανάγκες, υπό το βλέμμα της κοινωνικής κατακρίσης μεταξύ γειτόνων.
Οι αντιδράσεις των πολιτών δεν άργησαν να εκδηλωθούν, συχνά με έναν τρόπο που συνδύαζε την απόγνωση με το καυστικό χιούμορ. Μικρές αλλά δυναμικές ομάδες διαδηλωτών έκαναν την εμφάνισή τους στους δρόμους φορώντας αντιασφυξιογόνες μάσκες, κρατώντας πλακάτ με το ειρωνικό σύνθημα «Μην αναπνέετε, δημιουργείτε νέφος». Παρά το κινηματογραφικό σκηνικό και την ένταση της στιγμής, το φαινόμενο άρχισε τελικά να υποχωρεί και το «σύννεφο του θανάτου» διαλύθηκε σταδιακά, επαναφέροντας την Αθήνα σε μια συμβατική κανονικότητα, αφήνοντας πίσω του μια από τις πιο παράξενες και τοξικές σελίδες της σύγχρονης ιστορίας της.