Τον 3ο αιώνα π.Χ., η πόλη των Συρακουσών στη Σικελία βρισκόταν στο απόγειο της δόξας της, αποτελώντας ένα από τα σημαντικότερα κέντρα του ελληνιστικού κόσμου. Σε μια εποχή όπου οι επιστήμες και η τεχνολογία άνθιζαν, ο τύραννος Ιέρων ο Β΄ αποφάσισε να κατασκευάσει ένα πλοίο που θα ξεπερνούσε κάθε προηγούμενο σε μέγεθος και πολυτέλεια. Το αποτέλεσμα ήταν η «Συρακουσία», ένας κολοσσός των θαλασσών που σχεδιάστηκε από τον αρχιναυπηγό Αρχία τον Κορίνθιο, υπό την προσωπική επίβλεψη του Ιέρωνα, και απαιτούσε την εργασία εκατοντάδων τεχνιτών και τεράστιες ποσότητες ξυλείας από την Αίτνα και την Ιταλία.
Η ναυπήγηση της Συρακουσίας δεν ήταν μόνο ένα κατόρθωμα ξυλουργικής, αλλά και ένας θρίαμβος της μηχανικής, χάρη στη συμβολή του μεγάλου Αρχιμήδη. Όταν το πλοίο ολοκληρώθηκε κατά το ήμισυ, αποδείχθηκε τόσο βαρύ που οι παραδοσιακές μέθοδοι καθέλκυσης με κυλίνδρους και τη δύναμη ανθρώπων και ζώων ήταν ανεπαρκείς. Τότε ο Αρχιμήδης, εφαρμόζοντας τις αρχές του μοχλού και της τροχαλίας, κατασκεύασε ένα ειδικό βαρούλκο που επέτρεψε σε λίγους μόνο άνδρες να μετακινήσουν τον τεράστιο όγκο του πλοίου στο νερό, αφήνοντας άφωνους τους παρευρισκόμενους.
Το εσωτερικό της Συρακουσίας θύμιζε περισσότερο πλωτή πόλη παρά πλοίο της εποχής. Διέθετε 30 πολυτελή δωμάτια με δάπεδα από ψηφιδωτά που αναπαριστούσαν σκηνές από την Ιλιάδα, βιβλιοθήκη, γυμναστήριο, αίθουσες συμποσίων, ακόμη και κήπους με τέντες και κλήματα που ποτίζονταν με ειδικά συστήματα. Στις ανέσεις του περιλαμβάνονταν λουτρά με χάλκινους λέβητες, ναός αφιερωμένος στην Αφροδίτη, στάβλοι για άλογα και ένα τεράστιο ενυδρείο επενδυμένο με μολύβι. Παράλληλα, ήταν και ένα πλωτό φρούριο, εξοπλισμένο με οκτώ αμυντικούς πύργους και πανίσχυρους καταπέλτες σχεδιασμένους από τον Αρχιμήδη, ικανούς να εκτοξεύουν λίθους 80 κιλών.
Παρά τη μεγαλοπρέπειά της, η Συρακουσία αποδείχθηκε ένα πρακτικό αίνιγμα για τον Ιέρωνα. Το τεράστιο μέγεθός της καθιστούσε αδύνατο τον ελλιμενισμό της στα περισσότερα λιμάνια της Σικελίας, ενώ οι δυσκολίες στη συντήρηση και την ευστάθειά της ήταν εμφανείς. Έτσι, ο τύραννος αποφάσισε να τη μετατρέψει σε ένα πανίσχυρο διπλωματικό δώρο, μετονομάζοντάς τη σε «Αλεξανδρινή» και στέλνοντάς τη στον Πτολεμαίο της Αιγύπτου, φορτωμένη με χιλιάδες τόνους σιτηρών σε μια περίοδο λιμού. Το ταξίδι προς την Αλεξάνδρεια παραμένει η μοναδική γνωστή πλεύση αυτού του μηχανικού θαύματος στην ανοιχτή θάλασσα, επισφραγίζοντας τη φήμη των Συρακουσίων για την τεχνολογική τους υπεροχή στην αιωνιότητα.