Ο εμφύλιος πόλεμος που ξέσπασε στο Σουδάν τον Απρίλιο του 2023 έχει μετατρέψει τη χώρα σε ένα από τα πιο επικίνδυνα μέρη του πλανήτη, προκαλώντας μια κρίση που πολλοί διεθνείς παρατηρητές χαρακτηρίζουν πλέον ως εθνοκάθαρση και γενοκτονία. Η σύγκρουση ανάμεσα στον τακτικό στρατό του Σουδάν και την παραστρατιωτική οργάνωση των Δυνάμεων Ταχείας Υποστήριξης (RSF) έχει οδηγήσει σε πλήρη κατάρρευση της κρατικής οργάνωσης, αφήνοντας εκατομμύρια αμάχους παγιδευμένους σε μια κόλαση πυρών, λεηλασιών και ακραίας βίας. Οι επιθέσεις εστιάζονται συχνά σε συγκεκριμένες εθνοτικές ομάδες, όπως η κοινότητα των Μασαλίτ στο Δυτικό Νταρφούρ, όπου ολόκληρες γειτονιές πυρπολούνται και άμαχοι εκτελούνται μαζικά στους δρόμους.
Οι συνθήκες διαβίωσης για τους κατοίκους των εμπόλεμων περιοχών είναι πέρα από κάθε φαντασία. Με το 80% των νοσοκομείων εκτός λειτουργίας και τις βασικές υποδομές νερού και ηλεκτρισμού κατεστραμμένες, η επιβίωση εξαρτάται από την τύχη και την αντοχή. Οι γυναίκες και τα παιδιά πληρώνουν το βαρύτερο τίμημα, καθώς η σεξουαλική βία χρησιμοποιείται συστηματικά ως όπλο πολέμου και οι έγκυες αναγκάζονται να περπατούν για μέρες στην έρημο χωρίς πρόσβαση σε ιατρική φροντίδα ή τροφή. Η πείνα έχει πλέον λάβει διαστάσεις λιμού σε πολλές περιοχές, καθώς οι καλλιέργειες έχουν καταστραφεί και οι ανθρωπιστικοί διάδρομοι παραμένουν μπλοκαρισμένοι από τις αντιμαχόμενες πλευρές.
Η διεθνής κοινότητα, αν και ενημερωμένη για τις φρικαλεότητες, δυσκολεύεται να προσφέρει μια αποτελεσματική λύση ή να επιβάλει κατάπαυση του πυρός. Οι αναφορές για παροχή όπλων και εξοπλισμού σε παραστρατιωτικές ομάδες από εξωτερικές δυνάμεις περιπλέκουν ακόμη περισσότερο την κατάσταση, παρατείνοντας τον πόλεμο φθοράς. Η έλλειψη ειρηνευτικών δυνάμεων και διεθνών παρατηρητών στο έδαφος έχει επιτρέψει στους δράστες να ενεργούν με σχεδόν πλήρη ατιμωρησία, ενώ οι πρόσφυγες που καταφεύγουν σε γειτονικές χώρες, όπως το Τσαντ και η Αίγυπτος, αντιμετωπίζουν τραγικές ελλείψεις σε καταλύματα και φάρμακα.
Το Σουδάν σήμερα βρίσκεται αντιμέτωπο με τη μεγαλύτερη κρίση εκτοπισμού στον κόσμο, με πάνω από 12 εκατομμύρια ανθρώπους να έχουν εγκαταλείψει τις εστίες τους και τον αριθμό των νεκρών να υπολογίζεται σε εκατοντάδες χιλιάδες. Η αποκατάσταση της ειρήνης απαιτεί μια συντονισμένη διεθνή πίεση για το άνοιγμα των οδών βοήθειας και τη διασφάλιση της λογοδοσίας για τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας που διαπράττονται καθημερινά. Χωρίς μια ουσιαστική αλλαγή πορείας, το μέλλον της χώρας προδιαγράφεται ζοφερό, με τον κίνδυνο ολόκληρες γενιές να χαθούν στη δίνη της βίας και της εξαθλίωσης.