Τα Χριστούγεννα του 1989 σηματοδότησαν μια ιστορική καμπή για τη Ρουμανία, καθώς ο λαός της έλαβε το πιο πολυπόθητο δώρο: το τέλος της τυραννίας του Νικολάε Τσαουσέσκου. Ο άνθρωπος που αυτοαποκαλούνταν «Conducator» (Ηγέτης) και η σύζυγός του, Έλενα, η οποία παρουσιαζόταν ψευδώς ως επιστήμονας παγκόσμιας εμβέλειας, εκτελέστηκαν μετά από μια σύντομη δίκη που μεταδόθηκε από την τηλεόραση. Η πτώση τους δεν ήταν μόνο το αποτέλεσμα μιας ξαφνικής εξέγερσης, αλλά η κορύφωση δεκαετιών καταπίεσης, φτώχειας και ενός από τα πιο εκτεταμένα δίκτυα μυστικής αστυνομίας στην ιστορία, της διαβόητης Σεκουριτάτε.
Η διακυβέρνηση του Τσαουσέσκου χαρακτηρίστηκε από μια απόλυτη λατρεία της προσωπικότητας και έναν παρανοϊκό έλεγχο πάνω στην καθημερινή ζωή των πολιτών. Στη Ρουμανία των 23 εκατομμυρίων κατοίκων, σχεδόν μισό εκατομμύριο άνθρωποι εργάζονταν άμεσα ή έμμεσα για τη Σεκουριτάτε, ενώ οι κοριοί παρακολούθησης βρίσκονταν παντού, από τα τηλέφωνα μέχρι τα διαμερίσματα των απλών πολιτών. Η καλλιέργεια του φόβου ήταν τόσο έντονη που μέλη της ίδιας οικογένειας συχνά κατέδιδαν το ένα το άλλο, φοβούμενα τις συνέπειες της ανυπακοής, οι οποίες περιλάμβαναν βασανιστήρια, φυλακίσεις και εξαφανίσεις.
Ενώ ο Τσαουσέσκου προσπαθούσε να παρουσιάσει μια εικόνα ανεξαρτησίας από τη Μόσχα, κερδίζοντας την προσοχή Δυτικών ηγετών όπως ο Νίξον, η χώρα βυθιζόταν στην εξαθλίωση. Ο δικτάτορας ξόδευε δισεκατομμύρια για την κατασκευή του «Παλατιού του Λαού», ενός από τα μεγαλύτερα και πιο δαπανηρά κτίρια στον κόσμο, την ίδια στιγμή που ο πληθυσμός υπέφερε από τρομερές ελλείψεις σε τρόφιμα και θέρμανση. Ιδιαίτερα τραγική ήταν η κατάσταση των ορφανοτροφείων, όπου χιλιάδες παιδιά ζούσαν σε άθλιες συνθήκες, υποσιτισμένα και παραμελημένα, αποτελώντας το πιο θλιβερό σύμβολο της αποτυχίας του καθεστώτος.
Η αντίστροφη μέτρηση ξεκίνησε τον Δεκέμβριο του 1989 στην Τιμισοάρα και μεταφέρθηκε γρήγορα στο Βουκουρέστι. Η τελευταία ομιλία του Τσαουσέσκου από το μπαλκόνι της Κεντρικής Επιτροπής μετατράπηκε σε σκηνή χάους όταν το πλήθος άρχισε να αποδοκιμάζει τον ηγέτη του. Η φυγή του με ελικόπτερο και η επακόλουθη σύλληψή του οδήγησαν στη δίκη-εξπρές που κράτησε μόλις μία ώρα. Η εκτέλεσή του την ημέρα των Χριστουγέννων έθεσε ένα βίαιο αλλά οριστικό τέλος σε 24 χρόνια δικτατορίας, ανοίγοντας το δρόμο για τη δύσκολη μετάβαση της Ρουμανίας στη δημοκρατία.