Η υπόθεση των αδελφών Χατσατουριάν αποτελεί ένα από τα πιο συγκλονιστικά παραδείγματα ενδοοικογενειακής βίας και την τραγική κατάληξη που μπορεί να έχει η χρόνια κακοποίηση. Τον Ιούλιο του 2018, στη Μόσχα, ο 57χρονος Μιχαήλ Χατσατουριάν βρέθηκε νεκρός με πολλαπλά τραύματα από μαχαίρι και σφυρί στη σκάλα της πολυκατοικίας του. Οι τρεις κόρες του, η Χριστίνα, η Αντζελίνα και η Μαρία, τότε ηλικίας 19, 18 και 17 ετών, συνελήφθησαν και ομολόγησαν την πράξη τους, αποκαλύπτοντας όμως μια φρικιαστική πραγματικότητα ετών, κατά την οποία ο πατέρας τους τις κακοποιούσε συστηματικά σεξουαλικά, σωματικά και ψυχολογικά.
Η έρευνα έφερε στο φως στοιχεία που επιβεβαίωσαν τους ισχυρισμούς των κοριτσιών, περιγράφοντας το διαμέρισμα ως μια «κόλαση» όπου ο πατέρας τις κρατούσε απομονωμένες, τις ταπείνωνε και τις απειλούσε με όπλα. Την ημέρα του φόνου, ο Χατσατουριάν τις είχε κλειδώσει και τις είχε ψεκάσει με σπρέι πιπεριού επειδή δεν είχαν καθαρίσει το σπίτι. Οι δύο μικρότερες αδελφές, φοβούμενες για τη ζωή τους και βλέποντας τη μεγαλύτερη αδελφή τους να καταρρέει, αποφάσισαν να δράσουν ενώ εκείνος κοιμόταν. Η υπόθεση αυτή δίχασε τη ρωσική κοινωνία, φέρνοντας στο προσκήνιο την παντελή έλλειψη προστασίας των θυμάτων κακοποίησης από το κράτος.
Παρά τις αρχικές ελπίδες για υποβάθμιση της κατηγορίας σε αναγκαία αυτοάμυνα, οι ρωσικές αρχές τελικά προχώρησαν με την κατηγορία του φόνου εκ προμελέτης, μια απόφαση που πολλοί συνδέουν με την ευρύτερη πολιτική εδραίωση των «παραδοσιακών αξιών» στη Ρωσία. Οι δικηγόροι των κοριτσιών υποστήριξαν ότι οι πελάτισσές τους έπασχαν από σοβαρή διαταραχή μετατραυματικού στρες και το σύνδρομο κακοποιημένου ατόμου, ενώ οι ιατρικές εξετάσεις επιβεβαίωσαν τα τραύματα από τη σεξουαλική βία. Την ίδια στιγμή, ο Χατσατουριάν, παρά το θάνατό του, δικάζεται για τις πράξεις του, με τις αποκαλύψεις να δείχνουν έναν άνθρωπο που χρησιμοποιούσε τη θρησκεία και τις διασυνδέσεις του με την αστυνομία για να καλύπτει τα εγκλήματά του.
Η υπόθεση των αδελφών Χατσατουριάν έγινε σύμβολο του κινήματος κατά της ενδοοικογενειακής βίας στη Ρωσία, προκαλώντας μαζικές διαδηλώσεις υποστήριξης. Ωστόσο, βρήκε απέναντί της συντηρητικές ομάδες και την Εκκλησία, που θεωρούν οποιαδήποτε παρέμβαση στις οικογενειακές υποθέσεις ως απειλή για τη συνοχή της χώρας. Η ιστορία αυτή παραμένει μια ανοιχτή πληγή, αναδεικνύοντας το δίλημμα ανάμεσα στον νόμο και το δίκαιο της επιβίωσης σε ένα περιβάλλον απόλυτης παρανομίας και βίας.