Η κατάκτηση του διαστήματος αποτελεί ένα από τα πιο φιλόδοξα και επικίνδυνα εγχειρήματα της ανθρωπότητας. Παρά τις μεγάλες επιτυχίες, η πορεία προς τα άστρα έχει σημαδευτεί από τραγικά λάθη και απώλειες που άλλαξαν για πάντα τα πρωτόκολλα ασφαλείας. Μια από τις πιο ανατριχιαστικές περιπτώσεις είναι αυτή του Σογιούζ 11 το 1971. Οι τρεις κοσμοναύτες, Dobrovolski, Volkov και Patsayev, έγιναν οι μοναδικοί άνθρωποι που έχασαν τη ζωή τους στο διάστημα. Μετά από 22 ημέρες παραμονής στον πρώτο διαστημικό σταθμό Σαλιούτ 1, μια βαλβίδα εξαερισμού άνοιξε κατά λάθος κατά την αποσύνδεση για την επιστροφή στη Γη. Η κάψουλα αποσυμπιέστηκε ακαριαία σε ύψος 168 χιλιομέτρων, προκαλώντας τον θάνατο του πληρώματος από ασφυξία και εμβολή πριν καν αγγίξουν το έδαφος.
Λίγα χρόνια νωρίτερα, το 1967, οι ΗΠΑ βίωσαν τη δική τους τραγωδία με το Απόλλων 1. Κατά τη διάρκεια μιας δοκιμής ρουτίνας στο έδαφος, μια σπίθα από ελαττωματικό καλώδιο σε περιβάλλον καθαρού οξυγόνου προκάλεσε μια αστραπιαία πυρκαγιά. Οι αστροναύτες Grissom, White και Chaffee παγιδεύτηκαν στην κάψουλα, καθώς ο πολύπλοκος μηχανισμός της θύρας χρειαζόταν λεπτά για να ανοίξει κάτω από την τεράστια εσωτερική πίεση. Το πλήρωμα έχασε τη ζωή του από εισπνοή καπνού, γεγονός που οδήγησε τη NASA σε πλήρη επανασχεδιασμό των υλικών και των συστημάτων διαφυγής.
Η δεκαετία του '80 σημαδεύτηκε από την καταστροφή του διαστημικού λεωφορείου Challenger το 1986, η οποία μεταδόθηκε ζωντανά σε εκατομμύρια τηλεθεατές, ανάμεσά τους και πολλά παιδιά που περίμεναν να δουν την πρώτη δασκάλα στο διάστημα. Η πτώση της θερμοκρασίας την προηγούμενη νύχτα προκάλεσε την αστοχία των δακτυλίων στεγανοποίησης (O-rings) στους πυραύλους ώθησης. Μόλις 73 δευτερόλεπτα μετά την εκτόξευση, το σκάφος διαλύθηκε στον αέρα. Η τραγική ειρωνεία είναι ότι η καμπίνα των αστροναυτών παρέμεινε άθικτη για λίγο, και πιστεύεται ότι κάποια μέλη του πληρώματος είχαν τις αισθήσεις τους μέχρι τη στιγμή της πρόσκρουσης στον ωκεανό.
Η τελευταία μεγάλη τραγωδία των διαστημικών λεωφορείων ήταν αυτή του Columbia το 2003. Κατά την εκτόξευση, ένα κομμάτι μονωτικού αφρού αποκολλήθηκε και χτύπησε την αριστερή πτέρυγα, δημιουργώντας μια τρύπα που πέρασε απαρατήρητη από τους υπεύθυνους της αποστολής. Κατά την επανείσοδο στην ατμόσφαιρα, το υπερθερμασμένο πλάσμα εισήλθε στο εσωτερικό της πτέρυγας, λιώνοντας τη δομή αλουμινίου. Το σκάφος διαλύθηκε πάνω από το Τέξας, οδηγώντας στον θάνατο και τους επτά αστροναύτες. Η καταστροφή αυτή σήμανε το οριστικό τέλος του προγράμματος των διαστημικών λεωφορείων, υπενθυμίζοντας σε όλους ότι στο διάστημα δεν υπάρχει περιθώριο για τον παραμικρό εφησυχασμό.