Η υπόθεση της Πάτρας αποτελεί αναμφίβολα μία από τις πιο σκοτεινές και πολυσυζητημένες σελίδες της σύγχρονης ελληνικής εγκληματικότητας. Στο επίκεντρο βρίσκεται η Ρούλα Πισπιρίγκου, μια γυναίκα που από το 2019 έως το 2022 είδε και τα τρία της παιδιά να φεύγουν από τη ζωή κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες. Η ιστορία ξεκίνησε με τον θάνατο της 3,5 ετών Μαλένας τον Απρίλιο του 2019, η οποία αν και νοσηλευόταν για λευχαιμία, η κατάστασή της κρινόταν ελεγχόμενη και η ανακοπή που υπέστη ξάφνιασε τους πάντες. Ακολούθησε το 2021 ο θάνατος της μόλις 6 μηνών Ίριδας, η οποία βρέθηκε νεκρή στην κούνια της, με την αρχική διάγνωση να κάνει λόγο για μια σπάνια καρδιοπάθεια.
Η αντίστροφη μέτρηση για την αποκάλυψη της αλήθειας ξεκίνησε με την περιπέτεια της μεγαλύτερης κόρης, της Τζωρτζίνας. Το παιδί, που είχε ήδη υποστεί μια ανεξήγητη ανακοπή που την άφησε τετραπληγική, κατέληξε τελικά τον Ιανουάριο του 2022 στο νοσοκομείο Παίδων "Αγλαΐα Κυριακού". Η τοξικολογική εξέταση που ακολούθησε έφερε στο φως την παρουσία κεταμίνης, μιας ουσίας που δεν είχε χορηγηθεί από τους γιατρούς, οδηγώντας στη σύλληψη της μητέρας. Η είδηση αυτή προκάλεσε εθνικό σοκ, καθώς οι έρευνες επεκτάθηκαν και στους θανάτους των άλλων δύο παιδιών, αποκαλύπτοντας κενά και παραλείψεις στις αρχικές ιατροδικαστικές εκθέσεις.
Κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας, αναδείχθηκε ένα προφίλ μιας γυναίκας με έντονα εγωκεντρικά χαρακτηριστικά, η οποία σύμφωνα με το κατηγορητήριο, χρησιμοποιούσε τα παιδιά της ως μέσο για να κρατήσει κοντά της τον σύζυγό της, Μάνο Δασκαλάκη. Οι μαρτυρίες γιατρών και νοσηλευτών περιέγραψαν μια μητέρα που παρέμενε ψύχραιμη και απόμακρη στις πιο κρίσιμες στιγμές, ενώ η ίδια συνέχιζε να δηλώνει αθώα, υποστηρίζοντας ότι πρόκειται για ιατρικά λάθη. Η απόφαση του δικαστηρίου σε πρώτο βαθμό ήταν καταδικαστική, επιβάλλοντας την ποινή της ισόβιας κάθειρξης για τον θάνατο της Τζωρτζίνας, ενώ η διαδικασία για τα άλλα δύο παιδιά συνεχίζεται.
Η υπόθεση αυτή άφησε πίσω της βαθιά ερωτήματα για τη λειτουργία των κρατικών μηχανισμών και της ιατροδικαστικής υπηρεσίας στην Ελλάδα. Πολλοί υποστηρίζουν ότι αν οι θάνατοι της Μαλένας και της Ίριδας είχαν διερευνηθεί σωστά από την αρχή, η Τζωρτζίνα θα μπορούσε να είχε σωθεί. Σήμερα, η μνήμη των τριών παιδιών παραμένει ζωντανή ως μια οδυνηρή υπενθύμιση της ανάγκης για επαγρύπνηση και προστασία των πιο ευάλωτων μελών της κοινωνίας μας, ενώ η νομική μάχη συνεχίζεται στο δεύτερο βαθμό, με την κοινή γνώμη να παρακολουθεί στενά κάθε εξέλιξη.