Η υπόθεση του Δημήτρη Βακρινού παραμένει ένα από τα πιο σκοτεινά και ανατριχιαστικά κεφάλαια της ελληνικής εγκληματικής ιστορίας της δεκαετίας του 1990. Γνωστός ως ο δολοφόνος με το ταξί, ο Βακρινός ευθύνεται για μια σειρά φρικαλέων εγκλημάτων που πήγαζαν από έναν βαθύτατο εγωισμό και μια παρανοϊκή αίσθηση τιμής. Η πορεία του προς την εγκληματικότητα φαίνεται πως είχε τις ρίζες της σε μια παιδική ηλικία γεμάτη βία και στερήσεις, καθώς μεγάλωσε σε ένα περιβάλλον κακοποίησης από τον αλκοολικό πατέρα του, γεγονός που τον ανάγκασε να εγκαταλείψει το σπίτι του σε ηλικία μόλις 13 ετών.
Η δράση του ξεκίνησε με τη δολοφονία του συγκάτοικού του για μια διαφορά σχετικά με ένα κυνηγετικό όπλο, ένα έγκλημα που διέπραξε με χαρακτηριστική ψυχραιμία και έλλειψη συναισθήματος. Στη συνέχεια, ο Βακρινός συνέχισε να σκοτώνει για ασήμαντες αφορμές, όπως μια προσβολή για την εμφάνισή του ή μια επαγγελματική διαφωνία για μια κούρσα ταξί. Χρησιμοποιούσε συχνά κράνος μοτοσυκλετιστή για να καλύπτει τα χαρακτηριστικά του, πρακτική που του χάρισε και το προσωνύμιο ο δολοφόνος με το κράνος, ενώ η ιδιότητά του ως οδηγός ταξί του παρείχε την τέλεια κάλυψη για να προσεγγίζει τα θύματά του.
Παρά την εικόνα του ήσυχου και απόμακρου γείτονα που δεν προκαλούσε ποτέ προβλήματα, ο Βακρινός έκρυβε μέσα του μια τρομακτική ψυχοπαθολογία. Οι ειδικοί που εξέτασαν την υπόθεση έκαναν λόγο για έναν άνθρωπο που έβλεπε τους άλλους ως αντικείμενα και όχι ως ανθρώπινα όντα, θεωρώντας τη βία ως τη μόνη λύση για να επιβληθεί. Η σύλληψή του το 1997 ήρθε μετά από μια τυχαία καταγγελία για κλοπή αυτοκινήτου, γεγονός που οδήγησε τις αρχές στην αποκάλυψη της πλήρους εγκληματικής του δράσης.
Το τέλος του Δημήτρη Βακρινού γράφτηκε στις φυλακές Κορυδαλλού, όπου βρέθηκε νεκρός στο κελί του πριν η υπόθεσή του φτάσει στις δικαστικές αίθουσες. Είχε απαγχονιστεί με τα κορδόνια των παπουτσιών του, παίρνοντας μαζί του πολλές λεπτομέρειες για τα εγκλήματά του. Η περίπτωσή του αποτελεί μέχρι σήμερα ένα τραγικό παράδειγμα του πώς η κοινωνική απομόνωση και η απουσία ψυχολογικής στήριξης μπορούν να μετατρέψουν έναν άνθρωπο σε έναν αδίστακτο κατά συρροή δολοφόνο, αφήνοντας πίσω του μια ανεξίτηλη πληγή στην κοινωνία.