Η ιστορία της Λασκαρίνας Μπουμπουλίνας είναι συνυφασμένη με τον ηρωισμό και την αυτοθυσία στις θάλασσες του Αιγαίου. Ωστόσο, η μοίρα της επεφύλασσε ένα τέλος που δεν θύμιζε σε τίποτα τις ένδοξες μάχες της κατά των Οθωμανών. Στις 22 Μαΐου 1825, η μεγάλη ηρωίδα της Επανάστασης έπεσε νεκρή στις Σπέτσες, όχι από εχθρικά πυρά, αλλά από το όπλο ενός συμπατριώτη της, θύμα μιας οικογενειακής βεντέτας που πυροδοτήθηκε από έναν απαγορευμένο έρωτα.
Όλα ξεκίνησαν όταν ο δευτερότοκος γιος της Μπουμπουλίνας, ο 30χρονος Γεώργιος Γιάννουζας, ερωτεύτηκε παράφορα τη Βγενή (Ευγενία) Κούτση, τη μικρότερη κόρη της πανίσχυρης οικογένειας καραβοκύρηδων των Σπετσών. Η Βγενή ήταν ήδη λογοδοσμένη με έναν πλούσιο Σπετσιώτη, τον Χατζηγιάννη Μέξη, και ο αρραβώνας τους θεωρούταν ιερός. Η απόφαση του ζευγαριού να "κλεφτεί" οικειοθελώς και να βρει καταφύγιο στο σπίτι του Γιάννουζα ερμηνεύτηκε ως η έσχατη προσβολή για την τιμή της οικογένειας Κούτση.
Η Μοιραία Αναμέτρηση στο Σπίτι της Καπετάνισσας
Η οικογένεια Κούτση, αποφασισμένη να αποκαταστήσει την πληγωμένη της τιμή, κατευθύνθηκε προς το σπίτι όπου βρισκόταν το ζευγάρι, πιστεύοντας πως η Μπουμπουλίνα είχε δώσει την ευλογία της στην πράξη του γιου της. Μαζί με τα αδέρφια της Βγενής, Ιωάννη και Γεώργιο, βρισκόταν και ο ετεροθαλής αδερφός της Μπουμπουλίνας, ο Μανώλης Λαζάρου-Ορλώφ. Όταν έφτασαν κάτω από το παράθυρο της καπετάνισσας, η ένταση κλιμακώθηκε γρήγορα.
Η Μπουμπουλίνα, διατηρώντας την ατρόμητη φύση της, βγήκε στο παράθυρο για να αντιμετωπίσει τους διώκτες του γιου της. Παρά τις προειδοποιήσεις του Γεωργίου να μείνει μέσα, εκείνη ομολόγησε με παρρησία στην αρβανίτικη διάλεκτο πως αποδέχεται το γεγονός, λέγοντας χαρακτηριστικά πως «τώρα είμαστε συμπεθέρια». Η άρνησή της να επιστρέψει την κοπέλα στην οικογένειά της εξόργισε τον Ιωάννη Κούτση, ο οποίος τη σημάδεψε στο κεφάλι. Η σφαίρα τη βρήκε στο μέτωπο, πάνω από το δεξί μάτι, επιφέροντας ακαριαίο θάνατο σε μια γυναίκα που είχε επιζήσει από αμέτρητες ναυμαχίες.
Η Ταφή και οι Πολιτικές Αντιδράσεις
Ο θάνατος της Μπουμπουλίνας προκάλεσε ανάμικτα συναισθήματα στην επαναστατημένη Ελλάδα. Ενώ οι περισσότεροι βυθίστηκαν στη θλίψη για την απώλεια μιας τόσο σημαντικής προσωπικότητας σε μια κρίσιμη στιγμή του Αγώνα, υπήρξαν και εκείνοι που τήρησαν ψυχρή στάση λόγω της στενής συνεργασίας της με τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη. Η κηδεία της τελέστηκε στον οικογενειακό ναό του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου στην Κουνουπίτσα των Σπετσών, με την απουσία του παράνομου ζευγαριού να είναι αισθητή.
Το παράδοξο της ιστορίας είναι ότι, παρά το αίμα που χύθηκε, ο Γεώργιος Γιάννουζας και η Βγενή Κούτση παντρεύτηκαν τελικά έναν μήνα μετά τη δολοφονία. Η οικογένεια της κοπέλας, θέλοντας να αποφύγει περαιτέρω σκάνδαλα και προσβολές, πίεσε για τον γάμο προσφέροντας στον Γεώργιο μια πλούσια προίκα και αναγνωρίζοντάς τον ως ισότιμο κληρονόμο. Το ζευγάρι παρέμεινε μαζί μέχρι το τέλος της ζωής του, χτίζοντας μια κοινή πορεία πάνω στα συντρίμμια μιας τραγωδίας.
Η Αναζήτηση Δικαιοσύνης
Η οικογένεια της Μπουμπουλίνας δεν άφησε το έγκλημα ατιμώρητο. Οι γιοι της κατήγγειλαν επίσημα τον Ιωάννη Κούτση για τη δολοφονία, ο οποίος συνελήφθη και οδηγήθηκε στις φυλακές του Ναυπλίου. Παρά τις προσπάθειές του να αποφυλακιστεί μέσω επιστολών προς τον Ιωάννη Καποδίστρια, επικαλούμενος νομικές παρατυπίες και την έλλειψη δίκης, η ιστορία κατέγραψε το όνομά του ως τον άνθρωπο που έκοψε το νήμα της ζωής της μοναδικής γυναίκας που έφερε τον τίτλο του Ναυάρχου.