Η ευγονική, ένας όρος που παραπέμπει στα «καλά γονίδια», αποτέλεσε ένα από τα πιο σκοτεινά και αμφιλεγόμενα κεφάλαια της αμερικανικής ιστορίας κατά τον 20ό αιώνα. Αν και σήμερα συνδέεται άμεσα με τη ναζιστική Γερμανία, η πραγματικότητα είναι ότι οι Ναζί στράφηκαν στις Ηνωμένες Πολιτείες ως πρότυπο για τον σχεδιασμό των δικών τους προγραμμάτων στείρωσης και εξόντωσης. Για δεκαετίες, οι ΗΠΑ υπήρξαν παγκόσμιος ηγέτης στην εφαρμογή ευγονικών πολιτικών, με πανεπιστήμια να διδάσκουν τα οφέλη της επιλεκτικής αναπαραγωγής και πολιτικούς να ψηφίζουν νόμους που στόχευαν στην «κάθαρση» του πληθυσμού από άτομα που θεωρούνταν ανεπιθύμητα, όπως οι φτωχοί, οι ασθενείς και οι ψυχικά πάσχοντες.
Η κίνηση βασίστηκε σε μια διαστρεβλωμένη εφαρμογή της θεωρίας του Δαρβίνου και στις θεωρίες του Τόμας Μάλθους για τον υπερπληθυσμό. Οι ευγονιστές πίστευαν ότι κοινωνικά προβλήματα όπως η εγκληματικότητα, ο αλκοολισμός και η φτώχεια ήταν κληρονομικά και ότι η κοινωνία όφειλε να περιορίσει την αναπαραγωγή των «κατώτερων» ομάδων. Αυτό οδήγησε σε ακραίο ρατσισμό, με τους βορειοευρωπαίους να θεωρούνται γενετικά ανώτεροι, ενώ οι μετανάστες από την Ασία και την Ανατολική Ευρώπη αντιμετώπιζαν αυστηρούς περιορισμούς. Χαρακτηριστικός είναι ο νόμος περί μετανάστευσης του 1924, ο οποίος έθεσε αυστηρές ποσοστώσεις για να διατηρηθεί η «φυλετική υγεία» της Αμερικής.
Μία από τις πιο φρικιαστικές πτυχές αυτού του κινήματος ήταν οι αναγκαστικές στειρώσεις. Ξεκινώντας από την Ιντιάνα το 1907, 32 πολιτείες ψήφισαν νόμους που επέτρεπαν τη στείρωση ατόμων σε άσυλα και φυλακές. Η Καλιφόρνια πρωτοστάτησε με περίπου 20.000 στειρώσεις, ενώ συνολικά υπολογίζεται ότι 60.000 έως 70.000 άνθρωποι υπέστησαν αυτή τη διαδικασία χωρίς τη συγκατάθεσή τους. Η υπόθεση Buck εναντίον Bell του 1927 αποτελεί ιστορικό σταθμό, καθώς το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε τη στείρωση μιας 18χρονης κοπέλας με το επιχείρημα ότι η προστασία της δημόσιας υγείας υπερτερεί των ατομικών δικαιωμάτων.
Κεντρικό πρόσωπο στην ιστορία αυτή υπήρξε και η Margaret Sanger, η ιδρύτρια του Planned Parenthood. Αν και σήμερα τιμάται για την προώθηση του ελέγχου των γεννήσεων, η δράση της ήταν βαθιά ριζωμένη στην ευγονική. Η Sanger υποστήριζε ανοιχτά τη στείρωση όσων θεωρούσε «ακατάλληλους» για αναπαραγωγή, ενώ οι δεσμοί της με ρατσιστές ευγονιστές και το «Negro Project» στον Νότο παραμένουν αντικείμενο έντονης κριτικής. Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και τη φρίκη του Ολοκαυτώματος, το κίνημα της ευγονικής άρχισε να υποχωρεί και να μετονομάζεται, όμως οι επιρροές του και οι σκιές που άφησε πίσω του συνεχίζουν να επηρεάζουν την αμερικανική κοινωνία και πολιτική μέχρι σήμερα.