Η ιστορία της Μιχαλίτσας Γιαννοπούλου αποτελεί ένα από τα πιο σοκαριστικά εγκλήματα πάθους και εκδίκησης στα ελληνικά χρονικά. Το 1966, η 24χρονη μοδίστρα από την Πάτρα, τυφλωμένη από μίσος μετά την απόφαση του εραστή της, Βασίλη, να διακόψει τη σχέση τους, διέπραξε το αδιανόητο: στραγγάλισε την πεντάχρονη κόρη του, Κέτη. Ο Βασίλης, παντρεμένος και πατέρας τεσσάρων παιδιών, διατηρούσε για δύο χρόνια παράλληλο δεσμό με την Γιαννοπούλου, την οποία μάλιστα παρουσίαζε στα παιδιά του ως «θεία». Η σχέση τους ήταν γεμάτη εντάσεις, με την Γιαννοπούλου να ισχυρίζεται αργότερα ότι υπέστη οικονομική εκμετάλλευση και ψυχική κακοποίηση, ενώ ο Βασίλης φοβόταν την εκδικητική της φύση, καθώς στο παρελθόν είχε επιτεθεί με βιτριόλι σε άλλον πρώην σύντροφό της.
Το μοιραίο έγκλημα συνέβη στις 25 Νοεμβρίου 1966, ανήμερα της γιορτής της Αγίας Αικατερίνης. Η Γιαννοπούλου παρέσυρε τη μικρή Κέτη από το νηπιαγωγείο με την υπόσχεση για γλυκά και την οδήγησε σε ένα δασάκι της Πάτρας. Εκεί, με κυνισμό που πάγωσε το πανελλήνιο, στραγγάλισε το παιδί, λέγοντας αργότερα στους αστυνομικούς πως προτίμησε να σκοτώσει την κόρη του εραστή της αντί για τον ίδιο, επειδή ήξερε ότι εκείνη ήταν η μεγάλη του αδυναμία. Μετά την πράξη της, παραδόθηκε μόνη της, δηλώνοντας προκλητικά πως το νεκρό παιδί ήταν το «δώρο» για τη γιορτή του πατέρα του.
Η δίκη που ακολούθησε τον Φεβρουάριο του 1967 ήταν μία από τις πιο πολύκροτες της εποχής. Η αίθουσα του κακουργοδικείου ήταν κατάμεστη, ενώ η κοινή γνώμη ήταν διχασμένη. Από τη μία πλευρά, η αποτρόπαιη πράξη της Γιαννοπούλου προκαλούσε οργή και αποστροφή. Από την άλλη, η αποκάλυψη της προσωπικής της ιστορίας —μια ζωή γεμάτη κακοποίηση από την παιδική ηλικία, οικονομική εκμετάλλευση και η ισχυριζόμενη βιαιότητα του Βασίλη και της οικογένειάς του την παραμονή του εγκλήματος— έφερε στο φως τη σκοτεινή πλευρά των σχέσεων της εποχής. Ο εισαγγελέας χαρακτήρισε την Γιαννοπούλου «εγκληματική φύση», αλλά δεν παρέλειψε να αποδώσει ηθική ευθύνη και στον πατέρα του θύματος, αποκαλώντας τον «αισχρό εγκληματία περί των γάμων».
Τελικά, το δικαστήριο δεν αναγνώρισε ελαφρυντικά στην κατηγορούμενη, αλλά υιοθέτησε την ευχή των ενόρκων να μην της επιβληθεί η θανατική ποινή λόγω του νεαρού της ηλικίας της και της ψυχικής εξουθένωσης που της προκάλεσε ο Βασίλης. Η Μιχαλίτσα Γιαννοπούλου καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη. Η υπόθεση αυτή παραμένει μια παγωμένη υπενθύμιση του πού μπορεί να οδηγήσει ο συνδυασμός του τυφλού πάθους, της έλλειψης ηθικών φραγμών και της συστηματικής κακοποίησης, αφήνοντας πίσω της μια κατεστραμμένη οικογένεια και την τραγική απώλεια μιας αθώας ψυχής.