Τον Ιούνιο του 1992, η Ελλάδα συγκλονίστηκε από την εξαφάνιση του 10χρονου Γιώργου Παρασκευόπουλου από το ορεινό χωριό Δήμητρα της Αρκαδίας. Ο μικρός Γιώργος, που ζούσε μόνιμα στα Χανιά, είχε πάει στο χωριό του πατέρα του για καλοκαιρινές διακοπές με τη θεία και τα ξαδέρφια του. Η μητέρα του είχε δώσει τη συγκατάθεσή της με έναν απαράβατο όρο: το παιδί να μην ανέβει στο βουνό και να μην μείνει ποτέ χωρίς επίβλεψη. Δυστυχώς, η υπόσχεση αυτή δεν τηρήθηκε. Στις 24 Ιουνίου, ο Γιώργος ανέβηκε στο βουνό μαζί με τον παππού του για να φροντίσουν τα πρόβατα. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του παππού, σταμάτησαν σε μια πηγή για να γεμίσουν παγούρια με νερό και μέσα σε λίγα λεπτά το παιδί εξαφανίστηκε από προσώπου γης, χωρίς να αφήσει το παραμικρό ίχνος.
Η κινητοποίηση των αρχών και των κατοίκων ήταν πρωτοφανής. Αστυνομία, στρατός, ελικόπτερα, εθελοντές, ακόμα και ειδικά εκπαιδευμένα σκυλιά από την Ελβετία χτένισαν κάθε σπιθαμή του δύσβατου βουνού, χαράδρες και σπηλιές. Παρά τις εξονυχιστικές έρευνες, δεν βρέθηκε τίποτα, γεγονός που οδήγησε πολλούς στο συμπέρασμα ότι «άνοιξε η γη και τον κατάπιε». Η υπόθεση περιπλέχθηκε ακόμα περισσότερο όταν μήνες μετά, τον Οκτώβριο, βρέθηκε το ταγάρι του παππού με δύο παγούρια σε σημείο που είχε ήδη ερευνηθεί επανειλημμένα, ενισχύοντας τις υποψίες ότι κάποιος το τοποθέτησε εκεί αργότερα για να παραπλανήσει τις έρευνες.
Με το πέρασμα των χρόνων, δημιουργήθηκαν διάφορα σενάρια για την τύχη του μικρού Γιώργου. Κάποιοι υποστήριξαν την εκδοχή του ατυχήματος στο βουνό, άλλοι μίλησαν για τροχαίο με εγκατάλειψη από περαστικό οδηγό, ενώ υπήρξαν και θεωρίες για αρπαγή από κυκλώματα εκμετάλλευσης ανηλίκων ή ακόμα και για καταφυγή σε μοναστήρια. Μαρτυρίες τηλεθεατών στην εκπομπή «Φως στο Τούνελ» ανέφεραν ότι είδαν το παιδί στην Αθήνα ή σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας, όμως καμία από αυτές τις πληροφορίες δεν αποδείχθηκε αληθής. Η σιωπή που τήρησαν ορισμένα μέλη της οικογένειας και οι αντιφάσεις στις μαρτυρίες τους δημιούργησαν ένα κλίμα «ομερτά» που εμπόδισε την αποκάλυψη της αλήθειας.
Το πιο ανατριχιαστικό σενάριο που συζητήθηκε χαμηλόφωνα ήταν η πιθανότητα ο Γιώργος να μην ανέβηκε ποτέ στο βουνό και η εξαφάνισή του να ήταν αποτέλεσμα ενός ατυχήματος στο χωριό, το οποίο στη συνέχεια συγκαλύφθηκε. Σήμερα, πάνω από 30 χρόνια μετά, το ερώτημα παραμένει αναπάντητο και η πληγή για τους γονείς του παραμένει ανοιχτή. Η ιστορία του Γιώργου Παρασκευόπουλου αποτελεί μια από τις πιο σκοτεινές και αινιγματικές υποθέσεις εξαφάνισης στην Ελλάδα, υπενθυμίζοντας με τον πιο σκληρό τρόπο πώς μια στιγμή αμέλειας και μια αθέτητη υπόσχεση μπορούν να αλλάξουν τα πάντα για πάντα.