Η Ελληνική Επανάσταση του 1821 είναι γεμάτη από ηρωικές μορφές, όμως η περίπτωση του Μητροπέτροβα (Δημήτριος Πέτροβας) είναι πραγματικά μοναδική. Γεννημένος το 1745 στη Μεσσηνία, υπήρξε ένας από τους γηραιότερους και πιο έμπειρους οπλαρχηγούς του Αγώνα. Η πορεία του ξεκίνησε δεκαετίες πριν το 1821, καθώς συμμετείχε στα Ορλοφικά το 1770, ενώ συνδεόταν με στενούς δεσμούς με την οικογένεια των Κολοκοτρωνέων. Για τον νεαρό Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, ο Μητροπέτροβας δεν ήταν απλώς ένας συμπολεμιστής του πατέρα του, αλλά ο «μπάρμπας» και ο συνετός σύμβουλος, ένας «Νέστορας» της εποχής, στον οποίο κατέφευγε για καθοδήγηση πριν από κάθε κρίσιμη επιχείρηση.
Όταν ξέσπασε η Μεγάλη Επανάσταση, ο Μητροπέτροβας ήταν ήδη 76 ετών, ηλικία που για τα δεδομένα της εποχής θεωρούνταν βαθιά γεράματα. Παρόλα αυτά, δεν έμεινε θεατής των εξελίξεων. Συγκρότησε δικό του σώμα ενόπλων και πρωταγωνίστησε σε καθοριστικές μάχες, όπως η απελευθέρωση της Καλαμάτας και η ιστορική μάχη στο Βαλτέτσι, όπου η συμβολή του στην απόκρουση του οθωμανικού ιππικού ήταν καταλυτική. Συμμετείχε στην άλωση της Τριπολιτσάς και στον πόλεμο κατά του Δράμαλη, ενώ το 1823 αναγνωρίστηκε επίσημα ως χιλίαρχος, αποδεικνύοντας ότι το πάθος για την ελευθερία δεν γνωρίζει ηλικιακά όρια.
Η μοίρα του όμως επιφύλασσε μια πικρή δοκιμασία μετά την ίδρυση του ελληνικού κράτους. Κατά την περίοδο της βαυαρικής Αντιβασιλείας, ο Μητροπέτροβας συμμετείχε στις εξεγέρσεις της Μάνης και της Μεσσηνίας το 1834, εκφράζοντας τη δυσαρέσκεια των αγωνιστών για την πολιτική του Όθωνα. Οι αρχές τον συνέλαβαν και, σε ηλικία 89 ετών, καταδικάστηκε σε θάνατο για τη δράση του. Η ψυχραιμία με την οποία υποδέχθηκε την απόφαση έμεινε παροιμιώδης, όμως η ποινή του δεν εκτελέστηκε ποτέ. Η προσφορά του στο έθνος και η προχωρημένη ηλικία του οδήγησαν στην αποφυλάκισή του, επιτρέποντάς του να επιστρέψει στην πατρίδα του.
Ο Μητροπέτροβας έφυγε από τη ζωή στις 12 Μαρτίου 1838, έχοντας ζήσει σχεδόν έναν αιώνα γεμάτο αγώνες και θυσίες. Η ιστορία του αποτελεί σύμβολο της αδιάκοπης επιμονής και του ηρωισμού που χαρακτήρισε τη γενιά που συνέδεσε τους κλεφτοπολέμους του 18ου αιώνα με τη μεγάλη εξέγερση του 1821. Παραμένει ένας από τους πιο αυθεντικούς εκπροσώπους της παλιάς φρουράς των πολεμιστών, υπενθυμίζοντας ότι ο αγώνας για την ανεξαρτησία δεν ήταν έργο μόνο των νέων, αλλά και εκείνων που κράτησαν τη φλόγα της ελευθερίας αναμμένη για μια ολόκληρη ζωή.