Η υποθετική νίκη της ναζιστικής Γερμανίας στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο αποτελεί ένα από τα πιο δημοφιλή σενάρια εναλλακτικής ιστορίας, το οποίο έχει εξερευνηθεί εκτενώς σε δεκάδες μυθιστορήματα, ταινίες και σειρές. Ο Αδόλφος Χίτλερ είχε ως κεντρικό όραμα τη δημιουργία του «ζωτικού χώρου» (Lebensraum) για την εξάπλωση της άριας φυλής, ο οποίος προοριζόταν να εκτείνεται από τη Γαλλία μέχρι τα Ουράλια Όρη στη Ρωσία. Αν το Γ' Ράιχ είχε καταφέρει να επικρατήσει, ο χάρτης της Ευρώπης θα είχε αλλάξει ριζικά, δημιουργώντας ένα κράτος με έκταση εκατομμυρίων τετραγωνικών χιλιομέτρων, κατατάσσοντάς το ανάμεσα στις μεγαλύτερες γεωπολιτικές δυνάμεις του πλανήτη.
Ωστόσο, η πραγματικότητα της ναζιστικής επικράτησης θα σήμαινε την εφαρμογή του «Γενικού Σχεδίου για την Ανατολή» (Generalplan Ost), ενός εφιαλτικού προγράμματος γενοκτονίας και εθνοκάθαρσης. Οι προβλέψεις των Ναζί περιλάμβαναν την εξόντωση περίπου 110 εκατομμυρίων ανθρώπων, κυρίως σλαβικής καταγωγής, και την απέλαση εκατομμυρίων άλλων στη Σιβηρία. Στόχος ήταν η γερμανοποίηση των εδαφών και η χρήση των υπολοίπων πληθυσμών ως εργατικό δυναμικό σε κατάσταση δουλείας. Για τους Εβραίους, το σχέδιο προέβλεπε την πλήρη εξόντωση, μια διαδικασία που είχε ήδη προχωρήσει σε μεγάλο βαθμό σε χώρες όπως η Πολωνία και η Ελλάδα κατά τη διάρκεια του πολέμου.
Σε ένα σενάριο όπου η Γερμανία δεν θα είχε ηττηθεί στο Ανατολικό Μέτωπο και θα είχε αποφύγει την άμεση σύγκρουση με τις Ηνωμένες Πολιτείες, ο κόσμος πιθανότατα θα οδηγούνταν σε έναν διαφορετικό «Ψυχρό Πόλεμο». Η ναζιστική Ευρώπη θα βρισκόταν σε μια διαρκή αντιπαράθεση με την αμερικανική οικονομική και στρατιωτική ισχύ. Σε αυτό το πλαίσιο, η κοινωνική εξέλιξη της ηπείρου θα είχε παγώσει, καθώς κινήματα όπως η σεξουαλική επανάσταση των δεκαετιών του '60 και του '70 ή η μοντέρνα τέχνη θα θεωρούνταν παράνομα και θα καταπνίγονταν από το ολοκληρωτικό καθεστώς.
Παρά την τρομακτική έκταση και τον πληθυσμό που θα είχε μια τέτοια αυτοκρατορία, οι ιστορικοί αναλυτές εκτιμούν ότι οι οικονομικές αντιφάσεις και η έλλειψη ατομικών ελευθεριών θα οδηγούσαν τελικά στην κατάρρευση του καθεστώτος. Η επικράτηση της ελεύθερης αγοράς και των δημοκρατικών αξιών από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού θα ασκούσε τέτοια πίεση που, αργά ή γρήγορα, το ναζιστικό οικοδόμημα θα υποχωρούσε. Η μελέτη αυτού του «τι θα γινόταν αν» μας υπενθυμίζει το μέγεθος της θυσίας των εκατομμυρίων στρατιωτών και πολιτών που πολέμησαν για να αποτρέψουν αυτό το εφιαλτικό μέλλον.