Όλοι έχουμε αναρωτηθεί κάποια στιγμή πώς θα έρθει το τέλος μας, ελπίζοντας τουλάχιστον σε κάτι αξιοπρεπές. Στην Αρχαία Ελλάδα, ωστόσο, υπήρξαν μερικές σπουδαίες ιστορικές προσωπικότητες που άφησαν το στίγμα τους στον κόσμο, αλλά το τέλος τους ήταν τόσο παράδοξο, ειρωνικό ή και εντελώς γελοίο, που κατέληξε να μνημονεύεται μέχρι σήμερα. Από φιλοσόφους που πίστεψαν ότι ήταν αθάνατοι μέχρι στρατηγούς που ηττήθηκαν από τα πιο απίθανα αντικείμενα, ας δούμε μερικούς από τους πιο σουρεαλιστικούς θανάτους της αρχαιότητας.
Δράκων: Ο αυστηρός νομοθέτης που πνίγηκε από αγάπη
Ο Δράκων έμεινε στην ιστορία για τους διαβόητους "δρακόντειους" νόμους του στην αρχαία Αθήνα, οι οποίοι τιμωρούσαν σχεδόν κάθε αδίκημα με θάνατο. Ήταν τόσο σκληροί που έλεγαν ότι γράφτηκαν με αίμα. Παρά την αυστηρότητά του, ο Δράκων ήταν ένα εξαιρετικά σεβαστό και δημοφιλές πρόσωπο. Σε μια επίσκεψή του στην Αίγινα, καθώς στεκόταν μπροστά στο πλήθος για να μιλήσει, οι κάτοικοι άρχισαν να του πετούν ρούχα, μανδύες και καπέλα ως ένδειξη τιμής. Ο ενθουσιασμός τους όμως ήταν τόσο μεγάλος που τα ρούχα σχημάτισαν βουνό, με αποτέλεσμα ο αυστηρός νομοθέτης να πεθάνει από ασφυξία κάτω από τα ρούχα των θαυμαστών του.
Πύρρος: Ο βασιλιάς της Ηπείρου που ηττήθηκε από μια γιαγιά
Ο βασιλιάς Πύρρος ήταν ένας από τους σπουδαιότερους στρατηγούς της ελληνιστικής εποχής, γνωστός για τις περίφημες πύρρειες νίκες του. Είχε επιβιώσει από αμέτρητες σκληρές μάχες, είχε κατακτήσει τη Μακεδονία και θεωρούνταν ανίκητος στο πεδίο της μάχης. Το τέλος του, ωστόσο, δεν ήρθε από κάποιον ξακουστό πολεμιστή. Το 272 π.Χ., κατά τη διάρκεια μιας χαοτικής μάχης μέσα στους δρόμους του Άργους, μια ηλικιωμένη γυναίκα που παρακολουθούσε από τη στέγη του σπιτιού της του πέταξε ένα κεραμίδι στο κεφάλι. Ο Πύρρος ζαλίστηκε, έπεσε από το άλογό του και στη συνέχεια αιχμαλωτίστηκε και αποκεφαλίστηκε από τους εχθρούς του.
Μίλων ο Κροτωνιάτης: Η επίδειξη δύναμης που κατέληξε σε τραγωδία
Ο Μίλων από τον Κρότωνα της Μεγάλης Ελλάδας ήταν ο απόλυτος υπεραθλητής της αρχαιότητας. Είχε στεφθεί έξι φορές ολυμπιονίκης στην πάλη και η δύναμή του ήταν θρυλική, καθώς λέγεται ότι μπορούσε να κουβαλήσει έναν ταύρο στους ώμους του. Μια μέρα, περπατώντας στο δάσος, είδε έναν κορμό δέντρου που κάποιοι ξυλοκόποι είχαν αφήσει μισάνοιχτο με σφήνες. Θέλοντας να δοκιμάσει για άλλη μια φορά την τεράστια δύναμή του, προσπάθησε να τον ανοίξει στα δύο με τα γυμνά του χέρια. Οι σφήνες όμως γλίστρησαν, ο κορμός έκλεισε απότομα και παγίδευσε τα χέρια του. Ανήμπορος να ελευθερωθεί, ο κορυφαίος αθλητής κατασπαράχθηκε ζωντανός από άγρια ζώα.
Εμπεδοκλής: Η βουτιά στο ηφαίστειο της Αίτνας για την αθανασία
Ο Εμπεδοκλής ήταν ένας λαμπρός προσωκρατικός φιλόσοφος, ποιητής και γιατρός από τον Ακράγαντα, διάσημος για τη θεωρία του ότι τα πάντα προέρχονται από τέσσερα στοιχεία: γη, νερό, αέρα και φωτιά. Δυστυχώς, πίστεψε τόσο πολύ στο δικό του μεγαλείο που πείστηκε ότι ήταν θεός και αθάνατος. Για να αποδείξει την αθανασία του στους οπαδούς του και να εξαφανιστεί μυστηριωδώς από τον κόσμο, πήγε στο ηφαίστειο της Αίτνας και πήδηξε μέσα στον φλεγόμενο κρατήρα. Το μόνο που άφησε πίσω του για να τον θυμούνται ήταν το ένα του χάλκινο σανδάλι, το οποίο το ηφαίστειο "έφτυσε" πίσω στην πλαγιά.
Αισχύλος: Ο τραγικός ποιητής και η ιπτάμενη χελώνα
Οι μεγάλοι τραγικοί ποιητές είχαν και οι ίδιοι τραγικό, αν όχι κωμικοτραγικό, τέλος. Ο Αισχύλος, ο σπουδαίος δραματουργός και βετεράνος του Μαραθώνα, βρήκε τον θάνατο με τον πιο καρτουνίστικο τρόπο. Καθώς περπατούσε ανύποπτος, ένας αετός πετούσε από πάνω του κρατώντας στα νύχια του μια χελώνα. Ο αετός έψαχνε έναν βράχο για να ρίξει τη χελώνα και να σπάσει το καβούκι της, αλλά μπέρδεψε το εντελώς φαλακρό κεφάλι του Αισχύλου με πέτρα. Η χελώνα προσγειώθηκε στο κεφάλι του ποιητή και τον σκότωσε ακαριαία. Την ίδια στιγμή, ο Σοφοκλής λέγεται ότι πέθανε από ανακοπή καρδιάς πάνω στον υπερβολικό ενθουσιασμό του για μια θεατρική νίκη, ενώ ο Ευριπίδης φέρεται να κατασπαράχθηκε από σκυλιά.
Χρύσιππος: Ο φιλόσοφος που πέθανε από τα ίδια του τα αστεία
Ο Χρύσιππος ήταν ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της στωικής φιλοσοφίας, πολυγραφότατος και υπέρμαχος της λογικής και της αρετής. Παρά τη σοβαρότητα του έργου του, ο θάνατός του ήταν καθαρή κωμωδία. Μια μέρα είδε έναν γάιδαρο να τρώει αμέριμνος τα σύκα από ένα δέντρο. Βρήκε το θέαμα τόσο αστείο που γύρισε στον υπηρέτη του και του είπε να δώσει στον γάιδαρο και λίγο άκρατο κρασί για να "κατεβάσει" τα σύκα πιο εύκολα. Το δικό του αστείο του φάνηκε τόσο ξεκαρδιστικό, που άρχισε να γελάει ασταμάτητα και με τόση ένταση, που τελικά έπαθε ασφυξία και πέθανε από τα γέλια.
Όπως έλεγε και ο σοφός Σόλων, η ευτυχία ενός ανθρώπου κρίνεται στο τέλος της ζωής του. Αυτές οι ιστορίες, έστω και με τις δόσεις υπερβολής που πρόσθεσε ο μύθος μέσα στους αιώνες, μας υπενθυμίζουν ότι όσο σπουδαίος ή ισχυρός κι αν είναι κάποιος, η μοίρα έχει πάντα έναν δικό της, συχνά ειρωνικό, τρόπο να γράφει τον επίλογο.