Ιδιαίτερη περίπτωση η λέξη γόπα, αφού όχι μόνο καταγράφεται και με τις γραφές σήμερα, αλλά και στην αρχαία ελληνική γραμματεία. Ανατρέχοντας, πάντως στη ρίζα της λέξεως θα τη βρούμε ως βόαξ, η οποία αργότερα έγινε βόωψ και βωξ. Επομένως και οι δύο γραφές είναι αποδεκτές, αν και προτιμώ τη γραφή με -ο- μιας και απαντά στην αρχική ρίζα της λέξης, στην οποία δεν υπήρχε το -ω-.
γόπα < γῶπα (μονοτονικό γώπα)< *βῶπα (αμαρτύρητο) < μεταγενέστερη ελληνική βώξ < ελνστ. βόωψ< αρχαία ελληνική βόαξ.
Περισσότερα φιλολογικά ζητήματα εδώ.