Πριν γίνει ο αήττητος πολεμιστής της Τροίας, ο Αχιλλέας ήταν ένα αγόρι ντυμένο κορίτσι. Ήταν μια απεγνωσμένη προσπάθεια της μητέρας του, της νύμφης Θέτιδας, να αλλάξει το πεπρωμένο του. Η προφητεία ήταν σαφής: ο γιος της ήταν γραφτό να πεθάνει στον Τρωικό Πόλεμο. Και καμία μάνα δεν θα το άφηνε να συμβεί αυτό.
Η μεταμφίεση στη Σκύρο
Για να τον προστατεύσει από τη μοίρα του, η Θέτις τον έκρυψε στο παλάτι του βασιλιά της Σκύρου, Λυκομήδη. Ο Αχιλλέας, μεταμφιεσμένος σε κορίτσι με το όνομα Πυρρά (η κοκκινομάλλα), έζησε ανάμεσα στις κόρες του βασιλιά. Έπαιζε λύρα, χόρευε και έπλεκε, προσπαθώντας να κρύψει την αληθινή του φύση. Ήταν ψηλός, δυνατός και με φλογερό βλέμμα, αλλά κανείς δεν τον υποψιαζόταν. Η ιστορία αυτή, αν και δεν υπάρχει στην Ιλιάδα, καταγράφηκε από τον ρωμαίο ποιητή Στάτιο και έγινε μέρος του ευρύτερου μυθολογικού κύκλου.
Ο Οδυσσέας και το σπαθί της αποκάλυψης
Οι Έλληνες, όμως, είχαν ανάγκη τον Αχιλλέα για να κατακτήσουν την Τροία. Ο πανέξυπνος Οδυσσέας ανέλαβε να τον βρει. Πήγε στη Σκύρο με δώρα για τις βασιλοπούλες: κοσμήματα, υφάσματα και... ένα σπαθί.
Όταν ο Αχιλλέας αντίκρισε το σπαθί, τα μάτια του άστραψαν. Δεν ήταν απλή περιέργεια. Ήταν η φλόγα του πολεμιστή που ζητούσε να ελευθερωθεί. Για να επιβεβαιώσει τις υποψίες του, ο Οδυσσέας έβαλε έναν στρατιώτη να σαλπίσει μια ξαφνική επίθεση. Χωρίς δισταγμό, ο Αχιλλέας έπεσε στα γόνατα, άρπαξε το όπλο και στάθηκε έτοιμος για μάχη. Η μεταμφίεσή του έπεσε και ο ήρωας αποκαλύφθηκε.
Ένας μύθος που δεν τελειώνει
Η ιστορία του Αχιλλέα στη Σκύρο δεν είναι μόνο μια περιπέτεια. Είναι μια αλληγορία για την ανθρώπινη φύση. Πρόκειται για την προσπάθεια να ξεφύγεις από αυτό που είσαι προορισμένος να κάνεις. Αν και ο Αχιλλέας προσπάθησε να ξεγελάσει τη μοίρα, η αληθινή του ταυτότητα ως πολεμιστή ήταν πολύ πιο δυνατή από την οποιαδήποτε μεταμφίεση.
Πριν φύγει για τον πόλεμο, ο Αχιλλέας άφησε πίσω του μια κληρονομιά: ερωτεύτηκε τη βασιλοπούλα Δηιδάμεια, και από τον έρωτά τους γεννήθηκε ο Νεοπτόλεμος. Ο Αχιλλέας υποσχέθηκε να επιστρέψει, αλλά όλοι γνωρίζουμε πως ο μύθος του βρήκε τραγικό τέλος.
Η ιστορία του στην Σκύρο αποδεικνύει ότι ακόμα και οι μεγαλύτεροι ήρωες δεν μπορούν να ξεφύγουν από το πεπρωμένο τους.