Η Θούλη (ή Θύλη) ήταν για τους αρχαίους Έλληνες το βορειότερο άκρο του γνωστού κόσμου. Ένας τόπος μυθικός, γεμάτος παγετώνες και ομίχλη, όπου ο ήλιος δεν έδυε ποτέ το καλοκαίρι. Ποια ήταν όμως αυτή η μυστηριώδης γη και πού βρισκόταν πραγματικά;
Το ταξίδι του Πυθέα
Ο πρώτος που μίλησε για τη Θούλη ήταν ο Έλληνας εξερευνητής Πυθέας από τη Μασσαλία, γύρω στο 330 π.Χ. Μετά από ένα ταξίδι έξι ημερών βόρεια της Βρετανίας, περιέγραψε μια χώρα με παγωμένη θάλασσα και ένα παράξενο φαινόμενο: τον ήλιο του μεσονυκτίου. Ο Πυθέας ήταν ο πρώτος που έφερε στον αρχαίο κόσμο την περιγραφή μιας γης που φάνταζε πέρα από κάθε φαντασία.
Το άκρο του κόσμου
Για τους αρχαίους Έλληνες, η Θούλη δεν ήταν απλώς ένα γεωγραφικό σημείο. Ήταν το σύμβολο του απέραντου και του άγνωστου. Κάποιοι τη θεωρούσαν ουτοπία, όπου οι άνθρωποι ζούσαν σε αρμονία, ενώ άλλοι ποιητές, όπως ο Βιργίλιος, τη χρησιμοποιούσαν για να περιγράψουν την απόλυτη απομόνωση.
Πού βρισκόταν όμως η Θούλη;
Παρόλο που η ακριβής τοποθεσία της παραμένει μυστήριο, οι ιστορικοί έχουν κάνει αρκετές εικασίες:
Ισλανδία: Η περιγραφή του Πυθέα για το ηφαιστειακό τοπίο και τον ήλιο του μεσονυκτίου ταιριάζει απόλυτα με την Ισλανδία.
Νορβηγία: Πολλοί πιστεύουν ότι ο Πυθέας έφτασε στη Νορβηγία, μια χώρα με παρόμοια γεωγραφικά χαρακτηριστικά.
Γροιλανδία: Μια άλλη θεωρία υποστηρίζει ότι ο εξερευνητής άκουσε για τη Γροιλανδία από Κέλτες ναυτικούς.
Η Θούλη παραμένει ένα από τα πιο συναρπαστικά μυστήρια της αρχαίας γεωγραφίας. Μια γη που ίσως δεν ήταν ποτέ ένας απλός τόπος, αλλά το όριο της ανθρώπινης γνώσης και φαντασίας.