Η ιστορία της Elisabeth Fritzl είναι ένα από τα πιο φρικιαστικά και απίστευτα εγκλήματα στην ιστορία, μια αληθινή ιστορία τρόμου που συγκλόνισε την Αυστρία και ολόκληρο τον κόσμο. Για 24 ολόκληρα χρόνια, η Ελίζαμπεθ έζησε αιχμάλωτη στο σκοτάδι ενός ηχομονωμένου κελιού, φυλακισμένη από τον ίδιο της τον πατέρα, τον Josef Fritzl, στο υπόγειο του σπιτιού τους στο Άμστετεν.
Η εξαφάνιση που κανείς δεν πίστεψε
Στις 28 Αυγούστου 1984, η τότε 18χρονη Ελίζαμπεθ εξαφανίστηκε μετά από έναν καβγά με τον πατέρα της. Οι έρευνες της αστυνομίας, αρχικά υποτονικές λόγω του ότι η κοπέλα ήταν ενήλικη, σταμάτησαν οριστικά ένα χρόνο αργότερα.
Το κλειδί για την παύση των ερευνών ήταν ένα χειρόγραφο γράμμα που έλαβαν οι γονείς της. Σε αυτό, η Ελίζαμπεθ φέρεται να έγραφε ότι κουράστηκε από τη ζωή με την οικογένειά της, είχε ενταχθεί σε μια θρησκευτική κοινότητα και ζητούσε να μην την αναζητήσουν, απειλώντας ότι διαφορετικά θα έφευγε από τη χώρα. Η μητέρα της, Ρόζμαρι, αναγνώρισε τον γραφικό χαρακτήρα και η αστυνομία πείστηκε ότι η κοπέλα είχε δραπετεύσει από μόνη της.
Η φρίκη του υπογείου: Καταναγκασμός και αιμομιξία
Η αλήθεια ήταν πολύ πιο φρικτή: Η Ελίζαμπεθ δεν είχε φύγει ποτέ. Ο πατέρας της, Josef Fritzl, μηχανικός στο επάγγελμα, την είχε απαγάγει αφού την κάλεσε στο υπόγειο για βοήθεια, τη νάρκωσε με χλωροφόρμιο και την αλυσόδεσε.
Ο Fritzl είχε κατασκευάσει το μυστικό καταφύγιο, έκτασης 55 τετραγωνικών μέτρων, πίσω από μια βαριά, ηλεκτρικά ελεγχόμενη μεταλλική πόρτα 300 κιλών, προσποιούμενος ότι δημιουργούσε καταφύγιο από βομβαρδισμό.
Για 24 χρόνια, η Ελίζαμπεθ έζησε σε πλήρη απομόνωση και υπέστη σεξουαλική κακοποίηση από τον πατέρα της.
Τα παιδιά του σκότους: Μια δεύτερη οικογένεια
Ως αποτέλεσμα της αιμομιξίας και του εξαναγκασμού, η Ελίζαμπεθ γέννησε συνολικά επτά παιδιά στο υπόγειο.
- Ένα από τα δίδυμα μωρά πέθανε λίγο μετά τη γέννησή του λόγω έλλειψης ιατρικής φροντίδας, με τον Fritzl να αρνείται να το μεταφέρει στο νοσοκομείο και αργότερα να αποτεφρώνει τη σορό του.
- Τρία παιδιά (η Λίζα, η Μόνικα και ο Αλέξανδρος) μεταφέρθηκαν σταδιακά στον επάνω όροφο του σπιτιού και υιοθετήθηκαν από τον Josef και τη Rosemarie. Ο Fritzl χρησιμοποιούσε πλαστά σημειώματα από την Ελίζαμπεθ για να πείσει τη σύζυγό του και τις κοινωνικές υπηρεσίες ότι η κόρη του τους είχε εγκαταλείψει τα εγγόνια της.
- Τρία παιδιά (η Κέρστιν, ο Στέφαν και ο Φέλιξ) παρέμειναν φυλακισμένα μαζί με τη μητέρα τους στο υπόγειο, χωρίς ποτέ να έχουν δει τον ήλιο ή να έχουν αναπνεύσει καθαρό αέρα.
Η Μοίρα επεμβαίνει: Η απελευθέρωση
Η αδιανόητη αιχμαλωσία έφτασε στο τέλος της όταν η Κέρστιν, η μεγαλύτερη κόρη του υπογείου, αρρώστησε βαριά με οξεία πνευμονική και νεφρική ανεπάρκεια. Η Ελίζαμπεθ ικέτευσε τον πατέρα της να καλέσει ασθενοφόρο.
Ο Fritzl μετέφερε την 19χρονη κοπέλα στο νοσοκομείο, όπου είπε μια παράλογη ιστορία στους γιατρούς, επαναλαμβάνοντας το ψέμα με το σημείωμα της «εξαφανισμένης» κόρης του. Οι γιατροί, υποπτευόμενοι κάτι, ειδοποίησαν την αστυνομία και ζήτησαν δημόσια από την Ελίζαμπεθ να εμφανιστεί για να δώσει το ιατρικό ιστορικό της κόρης της.
Στις 26 Απριλίου 2008, ο Fritzl πήγε την Ελίζαμπεθ στο νοσοκομείο. Η αστυνομία την απομόνωσε από τον πατέρα της και μετά από λίγες ώρες, η Ελίζαμπεθ αποκάλυψε ολόκληρη την αλήθεια.
Η δίκη και η καταδίκη του Josef Fritzl
Αφού η Ελίζαμπεθ κατέθεσε την πλήρη, φρικιαστική ιστορία της αιχμαλωσίας της, η αστυνομία εισέβαλε στο σπίτι και βρήκε τα δύο παιδιά που ζούσαν ακόμη στο υπόγειο. Ο Josef Fritzl συνελήφθη και του απαγγέλθηκαν βαριές κατηγορίες:
- Βιασμός
- Αιμομιξία
- Εξαναγκασμός
- Φυλάκιση
- Υποδούλωση
- Ανθρωποκτονία (για τον θάνατο του νεογέννητου διδύμου)
Στις 19 Μαρτίου 2009, ο 73χρονος τότε Fritzl παραδέχτηκε την ενοχή του σε όλες τις κατηγορίες, αφού ήρθε αντιμέτωπος με την κόρη του στο δικαστήριο. Καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη χωρίς δυνατότητα πρόωρης αποφυλάκισης για 15 χρόνια.
Η ζωή μετά: Αποκατάσταση και επούλωση
Η Ελίζαμπεθ και τα έξι παιδιά της τέθηκαν υπό προστασία και μεταφέρθηκαν σε κλινική για ιατρική και ψυχολογική αποκατάσταση. Τους δόθηκαν νέα ονόματα και μετακόμισαν σε ένα απομονωμένο χωριό της βόρειας Αυστρίας.
Η διαδικασία επούλωσης των ψυχολογικών τραυμάτων είναι μακρά και επίπονη, ειδικά για τα παιδιά που μεγάλωσαν στο σκοτάδι. Ωστόσο, η Ελίζαμπεθ έχει κάνει εξαιρετική πρόοδο, περνώντας με επιτυχία εξετάσεις οδήγησης, απολαμβάνοντας τα ψώνια και τη φροντίδα του εαυτού της. Αναφέρεται ότι έχει συγχωρήσει τη μητέρα της για το ότι πίστεψε τα ψέματα του πατέρα της, ενώ τα παιδιά της, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που μεγάλωσαν στον επάνω όροφο, αρχίζουν να την αναγνωρίζουν ως μητέρα τους. Η Ελίζαμπεθ ζει πλέον μια ήρεμη και προστατευμένη ζωή με τα παιδιά της, έχοντας κερδίσει την ελευθερία της.