Η τραγική υπόθεση της Κυριακής Γρίβα, που εκτυλίχθηκε την 1η Απριλίου 2024 έξω από το αστυνομικό τμήμα των Αγίων Αναργύρων, παραμένει μια ανοιχτή πληγή για την ελληνική κοινωνία. Η 28χρονη κοπέλα, αισθανόμενη απειλή από τον πρώην σύντροφό της, κατέφυγε στις αρχές αναζητώντας προστασία, την οποία δυστυχώς δεν έλαβε ποτέ με τον τρόπο που χρειαζόταν. Η στιγμή που η Κυριακή βγήκε από το τμήμα και δέχτηκε τη θανάσιμη επίθεση με μαχαίρι, ενώ ταυτόχρονα μιλούσε με την Άμεση Δράση, κατέγραψε μια από τις πιο σκοτεινές στιγμές της κρατικής ανεπάρκειας, με τη φράση «τα περιπολικά δεν είναι ταξί» να μένει χαραγμένη στη συλλογική μνήμη.
Η σχέση της Κυριακής με τον 38χρονο δράστη, Θανάση Κουρέλη, ήταν μια διαδρομή γεμάτη εντάσεις, χωρισμούς και καταγγελίες για βία που δεν είχαν την αναμενόμενη δικαστική εξέλιξη. Παρά τα περιοριστικά μέτρα που είχαν εκδοθεί στο παρελθόν, ο δράστης συνέχιζε να ασκεί έλεγχο και να προκαλεί φόβο στην κοπέλα. Εκείνο το μοιραίο βράδυ, η Κυριακή προσπάθησε να ακολουθήσει τη νόμιμη οδό, ζητώντας ένα περιπολικό για να επιστρέψει με ασφάλεια στο σπίτι της, όμως η γραφειοκρατία και η έλλειψη ενσυναίσθησης από τους αρμόδιους αστυνομικούς την άφησαν εκτεθειμένη στον δολοφόνο της μόλις λίγα μέτρα από την είσοδο του τμήματος.
Κατά τη διάρκεια της δικαστικής διαδικασίας, ο δράστης προσπάθησε να προβάλει ισχυρισμούς περί ψυχιατρικών προβλημάτων και μειωμένου καταλογισμού, σε μια προσπάθεια να ελαφρύνει τη θέση του. Ωστόσο, οι καταθέσεις των συγγενών της Κυριακής περιέγραψαν έναν άνθρωπο χειριστικό και παθολογικά ζηλιάρη, ο οποίος είχε πλήρη επίγνωση των πράξεών του. Το δικαστήριο τελικά απέρριψε τους ισχυρισμούς του και τον έκρινε ομόφωνα ένοχο για ανθρωποκτονία σε ήρεμη ψυχική κατάσταση, επιβάλλοντάς του την ποινή της ισόβιας κάθειρξης, στέλνοντας ένα μήνυμα δικαίωσης για τη μνήμη της κοπέλας.
Η υπόθεση της Κυριακής Γρίβα δεν είναι απλώς ένα ακόμη περιστατικό εγκλήματος, αλλά μια υπενθύμιση της ανάγκης για ριζικές αλλαγές στον τρόπο που η πολιτεία αντιμετωπίζει την έμφυλη βία. Αναδεικνύει την κρισιμότητα της άμεσης ανταπόκρισης όταν ένας άνθρωπος δηλώνει ότι φοβάται και την υποχρέωση των αρχών να παρέχουν πραγματική προστασία. Η ιστορία της Κυριακής μας καλεί να μην συνηθίσουμε ποτέ στην είδηση μιας ακόμη γυναικοτονίας και να παλεύουμε καθημερινά για μια κοινωνία όπου καμία γυναίκα δεν θα νιώθει απροστάτευτη απέναντι στον κακοποιητή της.